insanı tüketen şeyler

tan taşçı şarkıları.

sorunlara takılmak. ve ne gariptir ki kendi takıldığımız şeyi de kendimiz koyuyoruz oraya. kendimiz takılacağımız sorunlar yaratıyoruz. çünkü tekrar etme döngüsü içindeyiz. aynılıktan çıkmak şart bu sebepten. ertelemeyi bırak ve dönüşüm için değişim gerektiğini unutma.

insanlar. yemin ediyorum iflahım soldu salak, her şeyin kendi etrafında döndüğünü sanan, benim dediğim olmazsa yakın dünyayı diyen insanlardan. az insan çok huzur lafının tam zamanlı destekçisiyim.

surekliligini koruyan rutinleri...

ınsan zihnini bu kadar yipratan, çökerten baska bir sey zannimca yok. cunku insan belirli bir kalibin icerisinde ayni dongude yasamaya yatkin bir canli degil. zekasi, hayal gucu, ic gudusel uretime olan yatkinligi buna izin vermez, istemdisi onu rahatsiz eder.
rutinlerin getirdigi o rehavet ortami onun uretimini sınırlandirir once. uretiminin sinirlandirildigi noktada gercek potansiyelini kesfedemez. kesfedemedigi zamanda körelir. ayni duzlukte, hamster'in cemberin icinde donmesi gibi bir dongunun icerisinde "oylesine" yasayip gider. sonrasinda varolussal sancilar, bitip tukenmeyen depresyon semptomlari, ruhsal gelgitler, surekliligini koruyan stres, alkol, hatta kimyasal kullanimina basvurma. akabinde bitmeyen saglik sorunlariyla yas ilerledikce tanisma.
klasik modern cag insaninin sikintilari kisaca...

vicdan azabı (iç mahkeme)

birçok sebebi vardır elbet ancak ne kadar dolu olursak o kadar geç tükeniriz gibi.

(bkz: stres)

kısıtlama yemek > stress. en azından kontrolü bende stresin falan

overthinking sendromu..
tüm hayatınızı etkiliyor. uykunuzu, sağlığınızı, ilişkilerinizi, modunuzu.. etki etmediği alan yok keratanın. *

insan…

ekonomik kriz , alım gücünun erimesi .
avrupalıların 40 50 dolara aldığı şeyler için yüzlerce binlerce lira ödememiz ...

ilgisizlik.

sevginin gösterilmemesi.

uzun zamandır şöyle uzun iç dökmeli bir tanım giresim vardı. bu başlık da gözüme güzel göründü.
aslında kitap okuyacaktım ama bir tanım kadar bekleyebilir bence.
müzik de dinleyeyim dedim yazarken ama şu an tek kulaklığım çalışıyor. teki az önce kahvemin içine düştü çünkü.
mesela bu da tüketir insanı. nasıl baktığın önemli.
gözünde büyütmek istersen bak sana dert. artık kulaklığımın teki çalışmıyor.
sonra mesela yorgunsun. işten gelmişsin. of diyorsun ne korkunç bir gündü.
ama evdesin yahu. bitti bak gün.
gözünde büyütmek istersen yarın da iş var. ya da öbür gün.
of ne kötü bir hayat.
işte böyle böyle tüketiyorsun kendini. üzüyor hırpalıyorsun.
büyük dertler de yaşıyorsun biliyorum. kaldıramıyor,üzülüyorsun.
bu da tüketiyor seni.
insanları seviyorsun ama onlar sana verdiğin değerin yarısını vermiyor. onları hayatında tutmaya devam ediyorsun ve kendini tüketiyorsun.
çok biliyorum ben. en çok ben biliyorum.
insanı kendi tüketir sevgili yazar.
en çok kendin zarar verirsin kendine.
en çok ben bilirim. en çok.
ama bunun çaresi nedir? bundan nasıl kurtulursun bilmiyorum.
bir de sigara tüketiyor sanırım. merdiven çıkarken filan zor oluyor. gerçi o kilodan da olabilir. *
duygusal bir yazı olması gerekiyordu ama müzik listesinde hareketli şarkı çıkınca bütün havam değişti.
kulaklığım gitti ya.
neyse bu kadar.

türkiye'de bir mucize beklemek.

zaman bence.
gerisi yıpranma süreci.

sevgisizlik.

var olmak

belirsizlik.

türkiye'de yaşamak.