kitap okuyan insanı belli eden detaylar

az konuşurlar çok dinlerler.

az konuşan ama dolu konuşan insandır kitap okuyan insan. çok ve boş konuşanlar genelde kitap okumaya ihtiyacı olmadığını düşünen insanlardır.

daha önce de yazmıştım sanırım bu başlığa. cevap kesinlikle kelime dağarcığı.

sürekli ‘ben okuyorum, ahan da bakın’ diye her yerde ısrarla bunu belirtmemeleri.
t: okumayı hava unsuru olarak görmeyen insanlardır.

bi yazardan bahsederken ona aşıkmış hissi vermesi, anlatırken o dönemden çıktığını sanırsınız, hatta bazen abarttığını bile düşünebilirsiniz (bkz: jane austen okurları)

bulmaca çözerken antin kuntin kelimeleri bilirler, böyle en az bir arkadaş şart.
not: evet bulmaca seviyorum, hayır emekli dayı değilim.

düzgün bir diksiyona sahip olmak ve farklı konularda bile bilgi sahibi olmak.

her şeye cevap vermek yerine kafa sallıyorsa belli ki çok kitap okuyordur.

uzun ama düşük olmayan cümlelerle konuşabilmeleri.

kişi bazlı olmayan sohbet. bunu kitap okuyorum ben ya .d tayfasından ziyade okumayı kendi için bir gereklilik olarak görenlerde görüyorum. abi bir başlıyorsun konu o kadar garip yerlere gidiyor ki ama içinde tek kişi geçmiyor. çünkü düşünme ve bilinç süzgeci gelişmiş.

ağda yapıyosa kitap okuyodur..

kurduğu cümlelerde kullandığı envai çeşit cezbedici kelimeleri olsun, cümlelerin yapısı, şekli, şimali olsun seninle dans ediyormuş gibi hissettiriyor okuyorsan. okumayanlar vayy be dilim tutuldu karşılığında diyecek bir şey bulamıyorum diyorlarmış, ben onların yalancısıyım.

kitap okuyan insan karekter yazmaz, deyilmi de yazmaz. beyendim demez, yazmaz.

hep kelimelerin doğrusunu yazmaya çalışır.

kitap okumayan insanı belli edecek noktalar var ama okuyanı nasıl seçeriz bilemiyorum. çok kitap okurum ama bunu başkaları nasıl anlasın mesela? bakış açısı, düşüncelerin nasıl ifade edildiği ya da seçilen kelimeler bir ölçüt olabilir mi? ben şahsen kitap okumayıp da bu niteliklere sahip kişiler de gördüm çünkü.

akıcı bir konuşma üslubunun olması, adeta kelimeleri cebinden çıkarır yerli yerinde kullanır.

"elimde ki bardağı kırdım." yerine
"dumanı üstünde taze çayı doldurdum bardak bir anlık dalgınlık la yere düştü ve kırıldı." der.

herhangi bir spor kulübünün fanatiği olmaması.

üzgünüm, böyle detaylar yok. biraz boş bir ifade (nezaketen öyle dedim, doğrusu: boş bir ifade). müzik dinleyen insanı belli eden detaylar gibi bir ifade bu. kişisel gelişim kitapları okuyanlardan mı bahsediyoruz mesela, yoksa kadir mısıroğlu okuyanlardan mı veya said nursi, kahraman tazeoğlu... hayır, sartre, kierkegaard; tanpınar, atay okuyan insanlardan bahsediyorsunuz muhtemelen. ama bunlar bile insanın nezaketini, anlayışını garantilemez.

ama bu ifadeyi doğuran şey ne merak ettim. bir aidiyet ihtiyacından geliyor galiba. böyle bir cemaat olsa güzel olurdu ama yok işte. çok sevdiğiniz kitapların yazarları ile tanışsanız onlarla çok iyi ilişkiler kuramaz, çok güzel sohbetler edemezdiniz. okuduğunuz, anlattığınız, hissettiğiniz her şey size dair. başka kimse yok, yapayalnızsınız.

kitapla çekilmiş bir fotonun anın fotoğrafı başlığına yüklenmesi en belirgin detaydır.

farklı karakterlerin hayatını görüp, bizzat yaşayıp empati yeteneğinin gelişmiş olmasıdır. şaka şaka yok öyle bookworm'u belli eden detaylar