kitap okuyan insanı belli eden detaylar

insanın her ne kadar dış görünüşü önemli değil desek de bir insan sizin ne yapıp ne yapmadığınızı, kişiliğinizi size baktığında düşünür sizinle vakit geçirdikçe öğrenir. bu nedenle belli eden şey oturması,kalkması, konuşmasıyla kişinin kendisidir

kitap okuyorum demesi. evet.

insan normalde tecrübe ettikçe öğrenir ya yaşamın doğası budur, tabula rassayı bir şekilde doldurmak gerekir. kitap okudukça edinilmesi mümkün olmayan ya da sırası henüz gelmemiş tecrübelere de erişebiliyoruz. kitap okuyan insanların da dolayısıyla muhakeme yetenekleri ve olgunluk düzeyleri kendini belli ediyor, olayları ele alış şekilleri daha farklı oluyor

bir olayı anlatın tepkisine bakın, okuyan insan ilk sorusu, neden veya nasıl olacaktır..

diksiyon, kelime dağarcığı, kullandığı ifadeler bir insanin çok net bir şekilde kitap okuduğunu belli eder.

açıkçası öyle bir detay olduğunu zannetmiyorum. belki elinde bir kitap tutuyor olması olabilir.

bu arada ankarada ikamet eden kitap severler eklesin. bir mesaj kadar uzağınızdayım.

bence kitap konusu açılınca gözlerinin içinin gülmesi, heyecanlı heyecanlı okuduğu kitapları anlatmak için sıranın ona gelmesini beklemesi.

mesela açtığı başlıklar. salak salak başlık açmaz okuyan insan.
girdiği tanımların doluluğu (en azından ciddi konular) da var tabi.
belli eder.

konuşurken çok fazl kelime bilgisine sahip olduğunun bilinmesi, analiz yeteneğinin gelişmiş olduğunun fark edilmesi, az zamanda uzun uzun cümleler kurabilmesi gibi...

kitap okumayı romantize etmemesi.

insan neden okur? öğrenmek, düşünmek, sorgulamak veyahut hoş bir roman ile keyifli vakit geçirmek için yapar bunu. bu romantize edildiği vakit olduğundan daha ulaşılamaz ve oldukça zor bir şey gibi gösterilmesi bir yana dursun, herkesin yapamayacağı bi azınlıkmış gibi davranılması biraz tuhaf hissettiriyor insana... halbuki kitap okumak öyle romantize edilecek bir şey değil ki, film izlemek, dizi izlemek, müzik dinlemek kadar basit ve herkesin yapabileceği; yapması gereken bir şey değil midir?

kitap okumayı bir gösteriş meselesi haline getiren insanların genelde okumadıklarını düşünüyorum ben... misal yakın, sevdiğim bir dostumla konuştuk geçenlerde. bir elektronik kitap okuyucu alıp rahat rahat okuduğumdan, son zamanlarda kitap almanın zorluğundan bahsettim, ''olm efsanevi bi kütüphane yaptım ben, sana fotoğrafını atarım, resmen içerisinde yok yok...'' deyiverdi, ''en son ne okudun?'' diye sorduğum vakit herkesin yaptığı gibi ''ya iş yüzünden okuyamıyorum pek, 1 sene olmuştur...'' dedi. doğru ya, kitaplar evde gösteriş için kütüphanede durması gereken araçlar değil miydi, sahi?

bir de ''ben dokunmadan okuyamıyorum, kokusunu içine çekiyorum.'' diyen bir tayfa var ki okuduklarını da pek sanmıyorum.

mıknatıslı gözlük.

diyaloglarının keskin çizgiler içerisinde ve akıcı olması. daldan dala atlamaz böyle insanlar sizle konuşurken. belli bir çerçevede geniş kelime dağarcığıyla çoğu zaman daha siz sormadan cevabı verir ve diyaloğu öyle ustalıkla yönetir ki bir zaman sonra onun istediklerini düşünmeye ve konuşmaya başlamışken bulursunuz kendinizi.

kelime dağarcığı geniştir. geriye söylenecek her şey o insanın karakteri ya da zekasıyla ilgilidir. çok okuyor diye bilgili olacağının da garantisi yok. bizim oğlan bina okur, döner döner bir daha okur diye bir laf vardır.

cok gazoz icmesi. evet.

ince siyah külotlu çorabın hanımefendileri çekici ve şık yaptığını bilir ama fazla anlam yüklemeden, sıradan bir tekstil ürünü olduğunun da farkındadır. farkındalığı yüksek birey olması gibi irice bir detaydadır her şey.*

belirli bir sakinlikte olmaları.

okumayınca eksikliğini hissetmeleri

kendini güzel ifade eder,ufku-dağarcığı genişler,bilgili-kültürlü bir insan (birey) haline gelir.

hep kitap ayracı taşımaları