41.
kopya denince aklıma direkt eğitim hayatımın ilk dönemleri hatta ilk haftaları geliyor
bir öğrencim var çocuğun dersleri berbat ama biraz düzelme başladı
dedim çocuğun zekası açıldı heralde seviniyorum felan
meğer bir hafta boyunca kopya çekmiş her cevabı kopyaymış bende saf gibi yemişim
işte öğrenci milletine bütün güvenim o gün bitti
kulakları çınlasın az çektirmedi bana
bir öğrencim var çocuğun dersleri berbat ama biraz düzelme başladı
dedim çocuğun zekası açıldı heralde seviniyorum felan
meğer bir hafta boyunca kopya çekmiş her cevabı kopyaymış bende saf gibi yemişim
işte öğrenci milletine bütün güvenim o gün bitti
kulakları çınlasın az çektirmedi bana
devamını gör...
42.
bazısı o kadar ustadır ki bu konuda, kitabını yazsa yok satar. şöyle trajikomik bir diyaloğa şahit oldu bu kulaklar.
lise sondayız. öğretmenlerimiz genelde ders işlemiyor. sınav haftası not falan bırakıyorlar, ezberliyoruz. birkaç kral hoca direkt soruları veriyor tabii.
+sınav sorularınız bunlardan çıkacak gençler haberiniz olsun.
-ya hocam ekmeğimizi taş koyuyorsunuz.
jetonu geç düşen ben biraz sonradan çakıyorum mevzuyu. meğer ekmeğine taş konulan arkadaş piyasa kurmuş, soruları çalıyormuş. 50, 100 artık ne koparabilirse satıyormuş millete. bizim gibi saflar da bu gevşek bu notu nasıl aldı diye hayret ededuralım anca. ah ahh.
lise sondayız. öğretmenlerimiz genelde ders işlemiyor. sınav haftası not falan bırakıyorlar, ezberliyoruz. birkaç kral hoca direkt soruları veriyor tabii.
+sınav sorularınız bunlardan çıkacak gençler haberiniz olsun.
-ya hocam ekmeğimizi taş koyuyorsunuz.
jetonu geç düşen ben biraz sonradan çakıyorum mevzuyu. meğer ekmeğine taş konulan arkadaş piyasa kurmuş, soruları çalıyormuş. 50, 100 artık ne koparabilirse satıyormuş millete. bizim gibi saflar da bu gevşek bu notu nasıl aldı diye hayret ededuralım anca. ah ahh.
devamını gör...
43.
lisede çok kopya çektim aklım hala çekemediklerimde.
devamını gör...
44.
kopya çekmek en sevdiğim şey. yok ya böyle kolaylık.
şaka şaka, bilen birisi anlatsın nasıl çekilir.
öğrenelim ki cahil kalmayalım.
şaka şaka, bilen birisi anlatsın nasıl çekilir.
öğrenelim ki cahil kalmayalım.
devamını gör...
45.
sabah sabah az daha kör olmama neden olan durum
hala gözlerim ağrıyor
bünyeye zararlı bir eylemdir.
hala gözlerim ağrıyor
bünyeye zararlı bir eylemdir.
devamını gör...
46.
hiç yapmadım, yapanı da sevmem. şimdi beni inek öğrenci falan sanırsınız, değildim. * fazla ders çalışmazdım ama ortalama notlarım vardı. yine de hiç kopya çekmeye yeltenmedim.
devamını gör...
47.
kopya çekmedim ama çok kopya verdim :)
devamını gör...
48.
lisede çekmedim diyen ya über bir lisede okumuştur ya da yalancıdır. biz son sınıfta matematik yazılısında kendi kağıtlarımızı bırakıp millete yardım ediyorduk sınav ortasında
devamını gör...
49.
hayatın her aşamasında kopya çekilirken okulda da mutlaka çekmiş olmanız lazım. çoğu kadın veya erkek yemek tarifi olmadan yemek yapmasını bile beceremiyorken nasıl kopya çekmeden yaşamını sürdürsün... en ufak birşeyi bile yapmak için google amcadan yardım alıyoruz artık.
devamını gör...
50.
arkadaşınla beraber kopya çekiyorsan bir nevi yardımlaşmadır. ortaokulda sıra arkadaşımla takıldığımız soruda birbirimizin ayağına vurur "silgimi iste" mesajı verirdik. bu yöntem çoktan seçmeli sınavlarda işe yarardı sadece. sıranın altından soru numarasını gösterip silgiye hoca görmeden kazırdık doğru olan şıkkı. liseye gelince en eksikliğini hissettiğim şey bu olmuştu. sınavda yardım isteyebilecek bir arkadaş bile bulamamak.
devamını gör...
51.
sadece lisede yaptığım, sınıfça giriştiğimiz, diğer sınıflarla anlaşarak yaptığımız, mecburi durum.
üzülerek söylüyorumki bir kaç iyi öğretmen dışında, okulumuza öğretmen atamayan, sözleşmeli gönderdikleri öğretmeni de yarım dönem bile geçmeden atayıp onunda gitmesine sebep olan, sürülmüş, ilköğretimde öğretmenken liseye atanmış, yıllar yıllar sonra bürsürü başka işte çalışıp psikolojisi bozulduktan sonra atanabilmiş ya da öğretmen olmayıp üni mezunu kimselerin sözleşmeli öğretmenlik yaptığı bir lisede okumuş olmanın verdiği bir gereklilikti kopya çakmek. üç sıfır geride başlamamıza sebep olan sisteme karşı bir tepki. kopya çekmeyip ne yapacaktık?
üzülerek söylüyorumki bir kaç iyi öğretmen dışında, okulumuza öğretmen atamayan, sözleşmeli gönderdikleri öğretmeni de yarım dönem bile geçmeden atayıp onunda gitmesine sebep olan, sürülmüş, ilköğretimde öğretmenken liseye atanmış, yıllar yıllar sonra bürsürü başka işte çalışıp psikolojisi bozulduktan sonra atanabilmiş ya da öğretmen olmayıp üni mezunu kimselerin sözleşmeli öğretmenlik yaptığı bir lisede okumuş olmanın verdiği bir gereklilikti kopya çakmek. üç sıfır geride başlamamıza sebep olan sisteme karşı bir tepki. kopya çekmeyip ne yapacaktık?
devamını gör...
52.
hafıza kıtlığı yaşayan birey davranışıdır. tek başarısı olabilir.
devamını gör...
53.
sürekli yakalayıp işlem yaptığım öğrenci kaçınma davranışıdır. kolay yola sapmaktır. bazılarında kronik hale gelmiştir bildiği soruda bile kopya çekmeye kalkar. ileriki yaşam döneminde hırsızlığa dönüşebilecek bir eylemdir. öğrencilere durumun ciddiyeti anlatılmalıdır.
devamını gör...
54.
hayatımda sadece 1 kere, o da ortaokulda ingilizce sınavında yaptığım ve 100 aldığım, herkesin yaptığına emin olduğum ama benim asla yapmayacağım şey.
devamını gör...
55.
okulda yapılan sınavlarda kopya çekmek aslında çok yönlü gelişim sağlar. sanıldığı kadar kötü değildir. stres ve tehlikeli(görece) durumlarla başa çıkma gelişimine ciddi katkısı vardır. sınava girmeden kopya hazırlanıyorsa aslında çekmeye bile gerek kalmaz çoğunlukla zira notları küçük küçük yazarken akılda kalır. sayıca çok kişiyle çekilen kopyalarda görev paylaşımı, koordineli hareket etme yetisini de artırır. etik midir, değildir.
devamını gör...
56.
çok yaptığım şeydir. ne kopyalar çektim. hiç de yakalanmadım. *
devamını gör...
57.
en nefret ettiğim şeylerden biri. yakalayıp soruşturma açtığım kişiler de oldu.
devamını gör...
58.
sadece bir kere yaptığım ve bütün arkadaşlarım yaptığı halde asla yapmayacağım şey.
devamını gör...
59.
ortaokulda ve lisede şöyle kural vardı saçmaydı diyelim ki birisi bizden haberimi olmadan kopya çekti ya bizim sınavda iptal oluyordu ama şu olsa mantıklı biz yardımlaşıyoruz o zaman tamamdır.
devamını gör...
60.
sınav haftasıydı. bahar dönemi, öğleden sonra sıcağı insanın alnını terletiyor ama yine de hocalar yazılıyı camları açmadan yapıyor.
ders: “istatistiksel yöntemler ıı” — adı bile kopya çektiriyor.
planım aylar öncesinden başlamıştı. sınıfın arka köşesinde, projektörün altında kör nokta olan bir alan vardı. “kör nokta” demek, hocanın optik açıdan seni asla göremeyeceği yer demekti. hedef belliydi. oraya oturacaktım.
ama asıl olay bu değildi.
bir hafta öncesinden sınıfın aynısını maket olarak kartondan yaptım. aynı masa sıralaması, aynı sandalye düzeni. kendi oturduğum sırayı da alıp yurda götürdüm (okulda tadilat vardı, hocalar anlamadı). sonra bu sıranın içine, sınav notlarını en küçük puntoyla a4’lere basıp, kolçak altına gizli bir çekmece yaptım. mekanik, yaylı sistemli. james bond görse kıskanır.
sınav anı geldi. sınıfa girdim, kör noktaya oturdum. sıra tık demeden açıldı, göz ucuyla sayfa sayfa bilgi aktı önüme. hoca tam karşımdan geçiyor, içimden “hocam seni çok seviyorum ama bu sistem de ayrı bir sanat” diyorum.
sınav sonunda herkes kan ter içinde çıkarken ben “güzel yürüyüş oldu” modundaydım.
ve not; aa! istemeden de olsa okulun puan rekorunu kırmıştım bilmem kaç yıllık tarihinde bu üniversitede bu notu alabilen tek öğrenciydim artık.
sınavdan bir gün sonra fakültede küçük bir kıpırdanma başladı. hani böyle, “bir şey olmuş ama kimse ne olduğunu tam bilmiyor” havası olur ya… işte öyle.
ilk dedikodu, kantinde çıktı. yan masada oturan biri, “ya biri varmış, sınavda hiç bakmadan yazmış, resmen matrixe bağlamış” dedi. bunu duyan ayhan hemen lafa girdi: “ben görmedim ama duydum, çocuk ‘kopya çekmiyorum, bilgiyi arşivliyorum’ demiş.” hiç de öyle bir şey dediğimi hatırlamıyorum tabi. ama o an "dedikodu demek ki böyle bir lanetmiş" dedim.
birkaç saat içinde olay efsaneye dönüştü. birine göre cevapları sıranın içine lazerle kazımıştım, diğerine göre gözlüğüm google glass’mış, cebimde mikroskobik kulaklık varmış… halbuki tek yaptığım şey, marangoz ruhuyla yaklaşmak olmuştu.
ama asıl bomba ertesi gün patladı.
bölüm başkanı sabah derse geldi. elinde bir dosya, suratında sherlock holmes’ü emekli ettirecek bir ifade vardı. “dünkü sınavda sıra dışı bir başarı gösteren bir öğrencimiz olmuş,” dedi. gözlerini sınıfta gezdirdi ve bana bakarak “umarım bu başarı, sadece bilgiye değil, zekaya da dayanıyordur.” dedi.
benim kalp 120.
o an ayhan, bir anda ayağa kalktı. “hocam valla ben değilim, ben zaten kaldım,” dedi. herkes güldü, ortam dağıldı.
ben? hiçbir şey demedim. yalnızca hafifçe sırama yaslandım.
çıt.
sıradan gelen küçük bir yay sesi. kimse duymadı. ama ben duydum.
ve o gün, kopya çekmenin bir sanat olduğunu tüm bölüme göstermenin gururuyla kantine inip sıra beklemeden kahvemi aldım.
ders: “istatistiksel yöntemler ıı” — adı bile kopya çektiriyor.
planım aylar öncesinden başlamıştı. sınıfın arka köşesinde, projektörün altında kör nokta olan bir alan vardı. “kör nokta” demek, hocanın optik açıdan seni asla göremeyeceği yer demekti. hedef belliydi. oraya oturacaktım.
ama asıl olay bu değildi.
bir hafta öncesinden sınıfın aynısını maket olarak kartondan yaptım. aynı masa sıralaması, aynı sandalye düzeni. kendi oturduğum sırayı da alıp yurda götürdüm (okulda tadilat vardı, hocalar anlamadı). sonra bu sıranın içine, sınav notlarını en küçük puntoyla a4’lere basıp, kolçak altına gizli bir çekmece yaptım. mekanik, yaylı sistemli. james bond görse kıskanır.
sınav anı geldi. sınıfa girdim, kör noktaya oturdum. sıra tık demeden açıldı, göz ucuyla sayfa sayfa bilgi aktı önüme. hoca tam karşımdan geçiyor, içimden “hocam seni çok seviyorum ama bu sistem de ayrı bir sanat” diyorum.
sınav sonunda herkes kan ter içinde çıkarken ben “güzel yürüyüş oldu” modundaydım.
ve not; aa! istemeden de olsa okulun puan rekorunu kırmıştım bilmem kaç yıllık tarihinde bu üniversitede bu notu alabilen tek öğrenciydim artık.
sınavdan bir gün sonra fakültede küçük bir kıpırdanma başladı. hani böyle, “bir şey olmuş ama kimse ne olduğunu tam bilmiyor” havası olur ya… işte öyle.
ilk dedikodu, kantinde çıktı. yan masada oturan biri, “ya biri varmış, sınavda hiç bakmadan yazmış, resmen matrixe bağlamış” dedi. bunu duyan ayhan hemen lafa girdi: “ben görmedim ama duydum, çocuk ‘kopya çekmiyorum, bilgiyi arşivliyorum’ demiş.” hiç de öyle bir şey dediğimi hatırlamıyorum tabi. ama o an "dedikodu demek ki böyle bir lanetmiş" dedim.
birkaç saat içinde olay efsaneye dönüştü. birine göre cevapları sıranın içine lazerle kazımıştım, diğerine göre gözlüğüm google glass’mış, cebimde mikroskobik kulaklık varmış… halbuki tek yaptığım şey, marangoz ruhuyla yaklaşmak olmuştu.
ama asıl bomba ertesi gün patladı.
bölüm başkanı sabah derse geldi. elinde bir dosya, suratında sherlock holmes’ü emekli ettirecek bir ifade vardı. “dünkü sınavda sıra dışı bir başarı gösteren bir öğrencimiz olmuş,” dedi. gözlerini sınıfta gezdirdi ve bana bakarak “umarım bu başarı, sadece bilgiye değil, zekaya da dayanıyordur.” dedi.
benim kalp 120.
o an ayhan, bir anda ayağa kalktı. “hocam valla ben değilim, ben zaten kaldım,” dedi. herkes güldü, ortam dağıldı.
ben? hiçbir şey demedim. yalnızca hafifçe sırama yaslandım.
çıt.
sıradan gelen küçük bir yay sesi. kimse duymadı. ama ben duydum.
ve o gün, kopya çekmenin bir sanat olduğunu tüm bölüme göstermenin gururuyla kantine inip sıra beklemeden kahvemi aldım.
devamını gör...