lisedeyken okuldan kaçınca yapılanlar

okuldan kaçıp derse girerdik.

para varsa sinemaya giderdik. sonra da burger vb. yerdik.
para sınırlı olduğu zamanlar internet kafede maç ve/veya half life oynardık.
para yokken dışarda takılıp eve dağılırdık.

parka gidip bira içiyorduk ayyaş gibi. şimdi para verseler yapmam böyle bir şey. çok para verseler yaparım. çok çok para verirlerse lise üniformamı bile giyerim. çok çok çok para verirlerse lisenin baheçesinde içerim. kim veriyor bu paraları

hiç kaçmadım ama liseye gitmediğimde evde pc oynardım tv izlerdim

yaratıcı değildim. eve giderdim. 1 kez oldu bu arada. 2. si pek kaçmak sayılmaz.

istiklal'de dolaşmak.. gerçi bizim lise beyoğlu tophane'deydi lisedekiler genelde okulu kırınca istiklal'de dolaşırlardı ve öğretmenlerin gördüğü olurdu sınıfta söylerlerdi gerçekten ağır salaklık örneğiydi. azıcık kafası çalışanlar beşiktaş'ta counter oynamaya giderlerdi katılmazdım onlara ama aslında tek seferliğine yapsaydım lan dedirtiyo.

hiç okuldan kaçma anım yok.

son sınıftayız, okulda öğretmenlerimizle konuştuk sınıfça bir gezmeye gidelim vesaire diye. onlar da yasal prosedür cart curt olmaz dediler. biz de sınıfça devamsızlık hakkımızı kullanalım, bir gün gidelim dedik. ayarladık, servisçi abilerden biriyle görüştük bizi o götürdü. buluşma yerimiz de staj yaptığımız yerin önü. kankam gel marion öne oturalım dedi, oturduk, herkes gelince kalktık gittik.

ertesi gün, müdür yardımcımız sınıfa geldi herkes savunmasını yazıyor dedi. lan ben inek öğrenciyim ne savunması... üstüne üstlük bana " marion, hadi bunlar gitti de sen gitmezdin kızım, niye stajınızdan kaçtınız" dedi. ha? devamsızlık hakkımız?? bir de gerçekten serviste beni görmüşler, ben varım diye işkillenmemişler... benim açımdan durumun vehametini siz düşünün *

fenerbahçe parkına gider rahmetli apo abinin baraka mekanında takılırdık.

ben hiç okuldan kaçmadım. hiç o kuralları delen öğrenci olmadım. en önde otururdum hep özellikle lisede o sıkıcı örnek öğrenci bendim. işte bu başlıkları görünce üzülüyorum. keşke kaçsaydım..

playstation salonuna giderdik.
internet cafeye giderdik.
kahvehaneye giderdik.
hamzakoya giderdik.
fenerüstüne giderdik.
çanakkaleye giderdik.
trabzanlarda içerdik.

tüm bu aktiviteler tek başına sıkıcı olacağından* en az iki, en çok dört kişi olurduk. ufacık ilçeydi zaten yapacak çokta bir şey yoktu.

valla pek bi macerası yok en fazla gelen ilk dolmuşa binip kızılay’a kaçar sonra da bi mekanda otururduk. fasıl bitince de herkes dağılırdı…

kaçarken müdür yardımcısına söyleyen hestia'ya sorulmaması gereken şey.

ben okuldan eve kaçıp kitap okuyordum ya.

bilardo salonu .

3 top oynamayı nereden öğrendik sanıyorsunuz.

inek öğrenci tipiydim. hiç kaçmadım ama kaçsam eve giderdim yine...

hiç kaçmadım ki