lost'tan akılda kalanlar

4 8 15 16 23 42

okumamam gereken tanımları içeren başlık.

don't ever tell me what ı can't do!
(locke'un sesiyle okuyun)

duman ortaya çıkmadan önce duyulan tıkır tıkır sesi.

en son ada olduğu gibi bir var olup bir yok olmaya başladığında ben tamam dedim teşekkür ederim bilim kurgu gizem türünde ki bu eser için senaristleri alınlarından umuckah diye öpüyor herkese selam ediyorum deyip alıp voltamı gittim.e yeter da.

- uğursuz sayılar
- sawyer'in sayidle dalga geçmek için muhammed, abdullah demesi
- hurley'in piyangodaki sayıları tutturması ama sefasını sürememesi
- john locke'nin 2.bölümde düalizmi temsilen siyah ve beyaz renkteki tavla taşlarını karşılaştırması
- 16 yıldır aralıksız dönen ses kaydı
- dharma girişiminin ben linus tarafından alt edilmesi
- son sezonda cengiz hana benzeyen çekik gözlü abi
- sayidin herkesi kurtararak c4'ü alıp denize atlaması (kendini feda etti)
- charlie'nin 3.sezon sonundaki dramatik ölümü
- uğursuz sayılar girilmediginde adanın yok olmaya başlaması (2 saatte bir falan girilmesi lazımdı)
- kate'nin bir jack ile bir sawyer ile dönüşümlü sevişmesi
- black smoke denen iblisvari yaratık

aklıma gelenler şimdilik bu kadar.

sadece boru sesini hatırlıyorum. zamanında ingilizce öğrenmek için altyazı olmadan izlemeye çalışırdık.

üfürükten finali.

sawyer'ın cassidy'ye "long con sendin bebeğim" deyişini ve silahları araklamasını içeren the long con bölümü, desmond'un faraday ile görüştüğü the constant bölümü ve nice kral bölüm unutulmaz. hurley'ye yemek yedirmeye çalışan keltoş kankası bile anılarda yer etmiş.
"puş dı badın".

avustralya aksanıyla "baaeeyybiii, my baaeeybii, they hurt my baaeeeybiii, where is my baaaeeeybiiii" diyen claire cadısı ve sayid'in tırnakları.

sonunun hayal kırıklığı.
sonunu bile hatırlamıyorum ama hayal kırıklığı olduğunu hatırlıyorum bir de başrol ablamız çok güzel ve karizmatikti onu hatırlıyorum.

ve daha niceleri. kim ne derse desin bende yeri hep ayrı kalacak.

(bkz: john locke'un ortama bıçak atarak girmesi)

adam uçağa bıçak kutusu ile binmiş.

sayyid jarrah gibi adamın dibi bir karakter vardır, zaman kavramını bol bol kurcalar, her yerden hatchler çıkar, the others merak edilir, john locke manyaktır, ilginç aşk üçgenleri hatta beşgenleri oluşur, not pennys boat olayında ağlatır, sawyer adamdır, dizi fenomendir, efsanedir, finali neden vardır, jack müthiş adamdır, dharma nedir, benjamin neyin nesidir, sezon finallerinde yardırır, the constant gibi harika bir bölümü vardır, desmond desmonddır adamımdır, zaman zaman sıkar, zaman zaman coşar, kate kaşardır, hugo adamdır. manyak bölüm sonları vardır, kara duman nedir? juliet kime aşıktır? benim aklımda kalanlar bunlar.

sawyer’ın adının aslında sawyer olmaması ve çocukken nefret ettiği adama dönüşmesi… üzücüydü.

ikinci sezonunun bir yerlerinde izlemeyi bıraktığımdan aklımda çok şey de kalamadı bu diziyle ilgili, demek istediğim başlık.

işte numaralar vardı, uçak kazası, sal sahneleri falan...

sawyer baba... itligin kopekligin vücut bulmuş hali olan kral büyük idol

sonunda ulaştıkları huzur. derin bir oh çekmiştim.

efsanedir, keşke beynimi sıfırlasam da tekrardan o şekilde izlesem.
lost, breking bad ve g.o.t. muhteşem yapımlar.