mesaja geç cevap vermek

hayatın olağan akışında istemeden yapmaya başlayınca olabiliyormuş dedirtiyor insana. aynı anda on kişi ile mesajlaşınca sıra karışıyor.

sorry.

eğer gördüysem, istemesem de hemen cevap vermek gibi takıntılarım var zaten. ama bazen o kadar yoğun oluyor ki insan, murphy sayesinde o gün de mesaj gelmeyecek kişilerin bile mesaj atası geliyor ve doğal olarak çok geç dönülüyor.

yapan insan değildir.
takribi 12 saatte bir yazıyordur. dolayısıyla insan değil antibiyotiktir…

olooom zamanında yazın lan. en azından uygun değilim falan yazın. ayıptır.

(bkz: orada mısın, sesimi alabiliyor musun)

bir arkadaşım vardı, normalde gayet sevecen candan biriydi. sık sık görüşürdük. ama nedendir bilinmez mesajlarına bakmazdı. 3-4 gün sonra cevap verirdi. o yüzden mesaj atmak yada aramak yerine okulda görünce diyeceğimi derdim. mezuniyetten sonra yurt dışına okumaya gitmişti. arayı açmamak için mesaj attım, 1 ay sonra cevap verdi.* belki telefonu çift hatlı değildir diye düşündüm. ve sonra şakayla ooo öldün mü kaldın mı falan bir şeyler yazdım. yine 3-4 hafta sonra cevap verdi. aynı arkadaş çevremizde herkese aynı şeyi yapıyormuş. çok meşgulüm. telefonu çantaya koyup duymuyorum falan diyor. 3-4 hafta neyin meşguliyeti? köle olarak çalıştırmıyorlar ya. telefonun şarjı da mı bitmiyor? tüm samimi duygularımı kaybettim. bir daha da mesaj atmadım zaten. nerelerde ne yapıyor hiçbir bilgim yok. bir yerlerde gerçekten ölüp kalırsa haberi gelmeyecek. gerçekten herkese karşı böyle davranmasının sebebi neydi bilmiyorum. belki dışarıya hiç göstermediği bir sorunu vardır. neyse. bu seviyede geç cevap vermek saygılı bir şey değil arkadaşlar. mesai dışında işten mesaj atmadıkları sürece böyle bir şey yapmamak gerek bence.

nedensizse iletişimi keserim.

işi varsa, müsait değilse tamam ama keyfe keder bunu alışkanlık haline getirmişse veya bu durumu havalı sanan ise hemen numarasını silerim. isterse gözbebeğim olsun fark etmez.

kız çok yaparsa arkadaş görüyorum demek

olsun
en azından cevap veriyor.

ben değilimdir
ben daha çok tuğla gibi mesajlara
tamam
diye dönmeyi seviyorum fjfj

karşı tarafa verdiğimiz değerin göstergesidir. her zaman müsait olamıyoruz. ancak görür görmez özrümü diler, açıklamamı yaparım. karşı taraftan da ayni hassasiyeti beklerim. beklentimi karşılamıyorsa iletişimimi keserim.

bile isteye, düzenli olarak yapılıyorsa benimle iletişimi kes demektir *. bir zamanlar spor yaparken, dizime jel sürerken, saçlarımı kuruturken bile mesajına cevap yazdığım biri vardı, o bana saatler sonra cevap veriyordu, o kişi artık yok.

her koşulda mesajlara ışık hızıyla dönerken şöyle hissediyorum:

ben hiç geç cevap vermiyorum da geri dönüt sıkıntı oluyor. küfürsüz yazmak benim için çok zor, iki kez uyarı aldım, bir küfür hakkım kaldı, moderatör 3 uyardı, üç bira daha içersem küfürsüz yazamam, sanırım yazmayı bırakacağım. kulaklığı takar sokakta yürürüm ben de ne yapayım, hem de son ses.

cidden sıklıkla yapılıyorsa büyük saygısızlık, ben tam tersi cevap veremediğimde geriliyorum. biraz da olsa geç cevap versem bile özür dileyip mazeretimi bildiriyorum, hatta burada birkaç yazarla sohbet ederken bile aynı durum olmuştu onda bile kendimi suçlu hissetmiştim.

abi ne diyeyim ya. sonra diyorlar neden geç dönüyorsun. hacı ağanın tulumu mu bu?

günde kaç mesaj ays.

eleştirirdim. bu konuda çok idealisttim ve asla yapmadığım bir eylemdi. çok büyük konuşmuşum ama malesef. eleştirdiklerimden daha beter bir canavara dönüştüm bu konuda..

ay atmayın diyorum ya
anlamıyo musunuz üf

hiç sevmem. zaten bu telefon denen aletle götle don gibiyiz. hemen cevap veririm. bekleyemem. geç cevap veriyorsam zaten uyuyor veya ölmüş olabilirim.

bir yeni mesaj: koltuk yıkama
-kurban bayramınız mübarek olsun.

tü allah senin cezanı versin. çekil git be.

adamına göre cevapta vermeyebilirim.