mıhlama

trabzon'un bazı ilçelerinde yumurtalı ıspanağa verilen isim.
tarif:
ince kıyılmış, soğan sıvıyağda kavrulur.
salça, baharat, tuz eklenir.
istenilen miktara temizlenmiş doğranmış ıspanak eklenir. su eklenmeden,
ıspanak pişene kadar, kısık ateşte pişirilir.
ıspanak pişince, kişi sayısı kadar yumurta, ıspanağın üstüne kırılır.
yumurtalar, istenen kıvama gelene kadar, kısık ateşte pişirilir.
hemen servis edilir.
afiyet olsun.


(bkz: alternatif yemekler)

karadeniz mutfağındaki tek iyi yemek.

asıl adı
(bkz: muhlama)dır
(bkz: kuymak) da deniliyor.

karadeniz mafya kültürünün en iyi örneği....
o iş tamam reis...mıhladım hrant'ı.....

kuyumculuk sektöründe montür(bir takının taşsız ve en yalın haline denir. aynı zamanda sade de denir)’e taşı yerleştirme işlemine denir. zor ve riskli bir zanaattir. taşın yuvasının, mıhlama esnasında taşa uygulanması gereken basıncın ve basıncın yönlerinin çok iyi ayarlanması gereken bir iştir. aksi taktirde ortadan ikiye bölünmüş, bölünmeden önceki haline paha biçilmeyen bir elmasla birbirinize bakabilirsiniz.

ekleme: örneğin pırlanta mıhlamasında bu işin iyileri, mıhlama işlemini yaparken, taşı tutacak olan tırnakları pırlanta içindeki klivaj üzerine mıhlayıp, klivajı kapatırlar ki, bu sayede çıplak gözle bakılan pırlanta yüzük en güzel şekilde görünür.

#492858

karadeniz gezisindeki bir restoran sahibi tam şu entrydeki "kazıtmayı yemek" sebebiyle beni fahri karadenizli ilan etmişti. adamcağız nereden bilsin %12.5 da olsa karadeniz genleri taşıdığımı...

bu arada nefis bir şey. yiyin, yedirin, yok yemem derseniz; getirin, ben yerim.

adının doğrusunu bir türlü öğrenemediğim muhteşem yemek.

ohmaygat. en sevdiğim yemek. kahvaltıda, öğle yemeğinde, akşam yemeğinde, yat zıbar yemeğinde her yerde her zaman yenir. mısır ununun güzel kavrulmuşundan olursa daha iyi olur. (bence) peyniri az olursa bir şeye benzemez. kurşun atar kurşun yeriz şunun için.
hassas bünyeler spoilere bakmasın.

asıl adı muhlama olan kahvaltılık sıcak yiyecek.



her şeyden önce 2-3 sigara paketi büyüklüğünde peyniri ince uzun olacak şekilde doğrayın ve hazırda bekletin.

kolot peyniri ya da muhlama* peyniri diye satılıyor marketlerde.
bunlardan yoksa çeçil peyniri ya da tel peynir de gayet güzel oluyor. *
önemli olan yağlı bir peynir türü olması.

sonralıkla;

şöyle kalitelisinden 2 yemek kaşığı kadar tuzsuz tereyağını kısık ateşte eritin tavada.
bu yemeği yaparken ocak hep kısık ateşte olacak.

yağ azcıcık cızırdayınca 2 buçuk yemek kaşığı kadar mısır ununu da tavaya ekleyin ve kavurmaya başlayın. 3-5 dakika karıştırınca mısır ununun rengi çok hafif koyulaşacaktır. eğer doğru karıştırma yaptıysanız her yerde aynı renk oalcak şekilde hem de. *

tam o anda şöyle bi koklayıp "ulan ne güzel koktu beeah!!" diye tadını çıkarın.

sonra 1 su bardağı su ekleyeceğiz. önce bardağın 1/3'ü kadar yavaşça ekleyin ve bu arada karıştırmaya devam edin. tavadaki güzellik homojenleşince suyun geri kalanını da yavaş yavaş eklemeye devam edin ve bi yandan da karıştırmaya devam edin.

birazcık* bu şekilde karıştırarak pişirin ve kıvamına bakın. kıvamını bu aşamadayken ayarlayacağız.
1 çay kaşığı kadar tuzu da ekleyin üzerine ve ardından bi bardak daha suyu yavaş yavaş ekleyerek ve karıştırarak kıvamını ayarlayın.

ben toplamda 1.75 bardak su ile süper kıvam tutturuyorum.

kıvamdan mutlu olduğunuzda peyniri içerisine ekleyin, şöyle yalandan bi karıştırın ve karıştırma işini bırakın.
3-4 dk kadar peynirin iyice erimesini bekleyin.
çatalla yine şöyle 2 ya da 3 kere peynirin eriyip erimediğini kontrol edebilirsiniz.
"hmm evet mis gibi erimiş ohhhh" dediğinizde tekrar şöyle bi karıştırıp ocaktan alın.

sıcak sıcak ekmekle girişin.
afiyet olsun.

(bkz: ohh mis)

canım çekti şimdi, ewed.

dün mıhlama tarifi bakayım dedim, her yerde karşıma mıhlama tarifi çıktı, sözlükte de çıkmaz her halde dedim ama işte yine mıhlama çıktı.

var bu işte bir iş.

(bkz: muhlama)

hardcore karadenizli yemeğidir, zerre sevmem.

eski türk filmlerinde (çoğunluk greençam) birinin işini bitirmek, birini bıçaklamak anlamına gelen kelime

gereksiz abartılan ürünlerdendir. bir de ayıla bayıla yemezler mi!?

bildiğim kadarıyla ismi "muhlama"dır. en azından, benim çevremde böyle kullanılıyor. pratik, az malzemeyle çok kişi doyurma yemeğidir. mekanlarda "çakarız abi istediğimiz fiyata, onu da koyalım" haline nasıl geldi, onu kaçırdım.

hep, bu buldumcuk insanların bok yemesi. iki gün önce öğrendikleri şeyi, "bu olmadan yaşayamam yea" şeklinde savundukları için böyle oluyor.

(bkz: kuymak)

birkaç kere denedim, sevmedim. deneyip kime;” sevmedim .” dediysem inatla;” güzel yapamamışlardır, bir de ben yapayım, dene” dedi. yine sevmedim. tereyağı ve peynirin birleşimi çok ağır ve çok yağlı geliyor bana. kızmayın ama cidden bana göre yenilecek şey değil.

aslı "muhlama" olan yağlı karadeniz yemeğidir. seveni de sevemeyeni de çoktur.

oysa "mıhlamak" eylemi; tandır/haşlama gibi et pişirme yöntemleri esnasında etin dış çeperinin ateşle yakılarak "yanık et lezzeti" oluşturma işlemine denir. bir çeşit "isleme metodu" dur "eti mıhlamak".

dunya mutfagindan 238947239874 yemegi yemis ve yapmis biri olarak soyluyorum ki sevmeyen zevksizdir.