normal sözlük yazarlarının ölümden döndüğü anlar

viraja hızlı girip kontrolü kaybetmiştim.

neyse ki toparladım; ben de yaşıyorum, araba da sağlam.

dün gibi hatırlıyorum... ilkokul birinci sınıftayken eve geldiğimde annem dışarı çıkacağımızı söylemişti. aklımda kalan sahnelerden birisi annemin, benim ve kardeşimin üstünü değiştirmesiydi. bir sonraki sahnede yol kenarında durmuş kırmızı ışık yandığı için arabaların durmasını bekleyişimizdi. "karşıya geçip anneme ve kardeşime el sallayayım" diye aklımdan geçirdiğimi hatırlıyorum. sonra? gözlerimi açtığımda başımda birileri vardı ama görmüyordum. bir yandan annem ağlarken bir yandan doktorun "bu kaç, bu kaç, parmağımı görüyor musun" diye sorduğunu duyuyordum. sanırım orada tekrar bayılmışım. uyandığımda sol kolum alçıda, başım bandajlı yoğun bakım odasındaydım.

ben annemin elinden fırladığımda yavaşlamakta olan bir kömür kamyonu bana çarpmış. havaya uçup başımı kaldırımın kenarına vurmuşum...

gerçekten ölümün kıyısından döndüğüm bir kaza olmuş.

t. yazarların başlarından geçen korkunç olaylar.

babam eve kapı zili almıştı, ben de zilin sesini merak ettim, açıkta olan iki ucu prize taktım ve bommm. patladı tabii, çok korkmuştum.

bundan seneler evvel keçiörende oturuyorken gece ikide babam işten gelmeseydi tüten sobadan zehirlenerek ölmüş olabilirdim.

ve yine seneler evvel sitelerde oturuyorken annem gece üçte ne olduğunu anlamadığı bir şekilde uyanmamış olsaydı sobadan zehirlenerek ölmüş olabilirdim.

ölümden dönmek abartı olabilir biraz ama yazmak istedim.
kış mevsimiydi. marketten çıktım, tam adım atacaktım ki apartmanın çatısından önüme büyükçe kar kütlesi düştü, birkaç saniye erken davransaydım başıma düşecekti. düşseydi ölmezdim belki ama ciddi şekilde yaralanabilirdim.

sene 2011. bozkırın ortasında tıp fakültesinde 16-17 tansiyon, 130-140 nabız kolumda serum yatıyorum. kanımdaki kalsiyum değeri olması gerekenden çok yüksek. düşürebilmek için sürekli kanı seyreltiyorlar. bir süre sonra kalsiyum seviyesi kalp durdurma noktasına kadar yükseliyor ve komaya giriyorum. allahın lütfu ve doktorların çabası ile hayata geri dönüyorum. sonrası ameliyat ve eski sağlığa kavuşma.

sağlıklı aldığımız her nefesin kıymetini bilmeli.

merdivene çıktığım sırada yeğen beyin itmesi suretiyle uçup yere çakılmam. kafam bir miktar betona çarptı. kafam kanamış, ama içeriden.
yaklaşık 2 ay dayanılmaz ağrılar, 2 günde bir doktor kontrolü. ölmeden atlattık. *

daha acı kısmı şu, bir kişi dedi ki, sen düşmeden önce akıllı insandın ya, şimdi değilsin demesi. *

çok ciddi üç trafik kazası yaşadım. (üçünde de otomobiller perte ayrıldı.) ikisinde sürücü bendim. üçüncüsünde 18 günlük bir koma sonrası hayata döndüm(müşüm)
çekirge bir, iki.. üçüncüsünde.. derlerse de inanmayın.. :) kazada yaşamayın.. (fark edemesenizde her biri, ciddi bir iz bırakıyor sonraki yaşamınıza..)

bi keresinde sözlükten biri nude atmıştı
elinde kahveyle
kahveyi görünce bayılıp kafamı çarpmışım

bir keresinde karşıdan karşıya geçerken motosiklet çarpmıştı. ilk başta çok korksam da çok şükür ki küçük bir yaralanma haricinde bir şey olmadı.

bu olayın en garibi bende.

7 kurt tarafından parçalanmaktan son anda kurtulmuştum. çocuktum henüz.

2016 ekim ayı yüksek ateş boğaz ağrım var ama pensilin testi yapılmamış riskli diye yaptırmadık antibiyotik içtik geçmiyor en sonda risk alıp yaptık geçmişti

6 şubat depremi

6 şubat depremlerinin ilkinde kapıya koşarken kardeşim hayır deprem anında çıkılmaz diye beni durdurdu. durdurmasaydı, fırlayan televizyon veya ocağın üzerinden fırlayan çaydanlıklar bize değerdi. ölmezdik ama kendimi tanıyorum allah korusun yine deprem olsa anında kapıya koşacağım.