normal sözlük yazarlarının özledikleri şeyler

radyo yayını yapmak.*

arkadaşlarla kola çekirdek yapıp film izlediğimiz günler...

bir yaz akşamı çay yapmışız televizyonda güzel bir dizi var annem babam ablam küçük odada hep beraber televizyon izliyoruz. babam arada bizi sinir etmek için kanalları kurcalıyor biz "baba ya!" diye bağırınca kıs kıs gülüyor "iyi be tamam tamam"deyip geri diziyi açıyor bir bana bulaşıyor dürtüyor ya da bir şey söylüyor bir anneme bir ablama. en son annem "ya bir dizi izletmedin ha!" diye şakayla karışık kızıyor babama. sonra hepimiz gülüyoruz. yarın okul yok hava çok güzel. dizi bitince ablamla gecenin ilerleyen saatlerinde mutfakta loş ışıkta film izliyoz. babam içeriden bir şeyler isteyip duruyo. bazen gelip ne izlediğimize bakıyor gülüyor yine sonra da iyi geceler öpücüğü ve yatış.
burnumda tütüyor şimdi. babam, evim yuvam...
ablam başka şehirde ben başka şehirde.

çocukluğumdaki o renkli hayatı, çıkarsız sevgi ve saygıyı çok özlüyorum.

ardını düşünmeden yeniden başladığım, insanlara güvendiğim zamanları çok özlüyorum.

hayat enerjim

tek sorumluluğumun sadece ders çalışmak olduğu günleri özlüyorum.

bir güzele, bir yâre mektup yazmak. gönlündekileri, hislerini kağıtlara yazmak. yazarken o hislerle dolmak. sonra gönderdiğin o mektubun cevabını beklemek... keşke olsa. bir hanımefendi ile böyle mektuplaşsam.

(bkz: 12 saat uyku)

sevgilim.

facebook'ta bombom oynadığımız günler.

2015'i.

doğal saç rengimi özledim.

normal sözlük*

özlem duygusunun ne olduğunu bana öğreten iki varlık.

biri dokuz yaşında,
diğeri beş.

başka bir şeyi özlemiyorum ya,
geçen geçti,
gittiği gün bitti. *

lise ve üniversite yılları.

ve o zamanlardaki gibi mutlu hissetmek,şu an da mutlu olabiliyorum ama sanki bir yanım eksik gibi o zamanki gibi hiçbir şey umursamadan geçirdiğim zamanları özlüyorum.

bugün de konusu geçti. ben askerliğimi özlüyorum. hayatımın en huzurlu yılıydı.
sorgusuz, sualsiz olmak çok güzeldi. keşke o yıla hapsolsaydım.

yalnız kalabilme özgürlüğü.

hangi birini yazalım özlemediğimiz şey yok ki.

giden yıllarını özlemeyen var mı ki?