öldükten sonra ne olacak sorunsalı

umut ediyorum ki sevdiklerimizi görebilmek olacak şeklinde cevap verdiğim sorunsal. kaybettiğim iki kişi var görmek istediğim, korkarım yaşımın ilerlemesi ile artacak bu sayı.

fosil. bitkiler için gübre.

eğer öbür taraf varsa ebemin damını göreceğim. sizi bilemem.

doğmadan önce ne isek o olacağız ama doğmadan önce ne olduğunu bilen var mıdır.

ölmüş yazarlar şu başlığa bir el atsın.

beden çürüyecek kurtlanacak sonra kemikleşip toprak altında yok olacak. ben yeni gömülen insanların köpekler tarafından eşelenerek toprak altından çıkarıldıklarını görmüştüm. ama yediklerini görmedim yemiyorlardır dimi? hijyen değil çünkü.

her şeye bir cevap verecek kadar küstahım ama bu sorunun yanıtını gerçekten bilmiyorum. ama umarım bir "hiç" olmayız. kendimize göre bir ahlak sınırı çizerek yaşıyorsak, bunca haksızlığa karşı çıkıyorsak her şeyin değersiz bir şeymiş gibi yok olması adil olmazdı. bu dünyada yaptıklarının bedelini ödemeden hiçlik olabilecek sapıkları düşünmek midemi bulandırıyor. sevdiklerimle daha adil bir evrende buluşmak dileğiyle...

inşallah cennete gideceğiz.

asıl soru şu olmalı.

bunca yaşamdan sonra ne olacak?

ölmüş olacağız kesin bilgi.

ben bugün asırlardır çözülemeyen bu bilinmezliğin bir başlık altında çözüme kavuştuğu güzel bir gün geçireceğim hayali ile yaşamamıştım, bu sebeple kalabalık ve boş laf ediyorum diye düşünmeden herkes gibi fikrimi söylemek istiyorum.
kabulü zor olsa da, kıymetsiz hissetirse de, neden çabaladım diye düşündürse de öyle olsa da böyle olsa da netice itibariyle hiçbir şey olmayacak ve biz döngüye katılma adına toprak altında çözülüp gideceğiz*

arzın gri yağmur perdesi kalkar ve heryeri gümüşi bir loşluk kaplar ve sonra görürsün, ak kıyıları ve ötesini, hızla doğan güneşin altındaki uzak yeşil ülkeyi.

yok olacağıma eminim öbür dünya diye birşey olduğunu sanmıyorum.

ne mi olacak nasıl yaşadıysan öyle muamele göreceksin. en adaletliside bu değil mi? öleceğimi biliyor olmak, iyikilerimin halay başı:)

böckelere yem.

pamuk

ömür boyu gördüklerimizin bir rüya olup olmadığını anlayacağız diye umut ediyorum.

matrix'i fazla kaçırdım herhalde.*

“evren, tekâmül üzerine kurulmuştur. varlıklar, tamamlanana kadar hayata gelip giderler. böyle diyeceğimi sanıyorsun, değil mi? tekâmül ne demek, biliyor musun? olgunlaşma, demek. evrim, demek. peki, bunların ne olduğunu biliyor musun? söyleyeyim: olgunlaşma, kimseye ve hiçbir şeye güvenmemeyi öğrenmektir. evrimse, boş bir ağızla doğup, gerektiğinde insan eti yiyecek kadar keskin dişlere kavuşmaktır. yeniden doğmak, ölümden sonra hayat, sonsuz bir ruh. çocukça bütün bunlar. ölümden sonra hayatta kalan hiçbir şey yoktur. beden, insan zihninin organik düzeneğidir. çalışıyorsa, hayattaysa düşünce üretir. beyindeki elektrik akışının sona ermesiyle ne ruh kalır ne de zihin. nasıl bir akü, elektriğin kendisi olduğunu iddia edemezse, insan da enerjinin kaynağı olduğundan söz edemez.”

ziyan
hakan günday

bunu öldükten sonra düşünürüz.

simülasyon sona erdiği için şükür namazı eda edeceğiz. oradaki gerçek kimliğimize alışıp biz ne yaşamışız böyle ya diyeceğiz. kendimize gelmek için yüzümüze bi su falan da çarparız. belli aralıklarla şeytan taşlama adeti gibi dünya taşlama yapacağız. burada hala simülasyona devam edenler attığımız taşları meteor düşmesi sanacak. yıldız kaydı deyip dilek tutacaklar. güleceğiz. güzel günler göreceğiz çocuklar, motorları maviliklere süreceğiz.