öldükten sonra ne olacak sorunsalı

hesap var. adisyon gelecek. belli ki param yetmeyecek. iskonto yapan olmayacak. beni yakacaklar. üzülüyorum. beni yakacaklar. allah der ki, benden umut kesmeyin...

çok günahım oldu tabii ama cennete nail değilsem bile, cehennemlik bir hayatım da olmadı yav... büyük günahlar işlemedim pek fazla...

allahım yakma beni.

biraz sıcak olacak.

(bkz: eşkıya)

eğer bilim adamları soğuk füzyonu bulamazlarsa, bir kaç milyon yıl sonra sabahın altısın'da işe gitmek için evden çıkan işçileri almaya giden bir servis aracının deposunda yakıt olarak bulunacağız.

bir ân- ı seyyale yaşamamış bebeler "biz öldükten sonra ne olacak?" diyorlar. ah yazık.

yaşıyor olduğumuzu seyrettiğimiz gibi ölüyor olduğumuzu da seyredeceğiz. bedenin ölümünün bedene ait olduğunu, bilincin zihin-bedenden ayrı bir oluşum olduğunu, esasında başından beri sadece tek bir bilincin içinde olduğumuzuu fark edeceğiz. yaşam fiil ölüm sıfatken, ölümün fiil yaşamın sıfat olduğunu deneyimleyeceğiz. beyinin yani düşüncenin durmasıyla düşüncenin olmadığı bir bilinç boyutundan bedenin algılarının yavaş yavaş azaldığını göreceğiz.

kişinin gerçeklik algısına göre bu ayrışma acılı ya da acısız olacak. inandığı deneyimlediği sadece madde dünya olan kişiler için bu ayrışma çok zorlu, olana izin veren, madde dünyanın geçici bir ikametgah olduğunun farkındalığıyla yaşamış kişiler için hafif olacak. madde dünyayı tek gerçeklik olarak benimsemiş kişi kendisine ait olanın kendisinden kopuşuna nasıl direniyorsa ona ait olan bedeninden kopuşuna da aynı şekilde direnecek. ve bu beyhude direnç kişiye acı olarak geri dönecek. işte "her nefs ölümü tadacaktır" ayetindeki mana biraz da budur. ölüm en nihayetinde tadılan, yani deneyimlenen bir süreç olacak.

burada bir ruh kavramından bahsetmiyorum, bahsettiğim şey evrenin total bilinci. tanrı bilincinin bir veçhesi olarak insan formunda yaşıyor oluşumuz üzerinden tanımlıyorum.

"kabir azabı; zihin-beden ve tanrı-bilincin birbirinden kopuşu sürecinin sancısına denir" diyebiliriz. bedenin yok oluşuna tanıklık etme süreci ve beden yok olurken tanrı bilincin içine çekilme süreci.

tedrici bir şekilde bedenden uzaklaşıp, artık ona dair bir iz kalmayınca içinde bulunduğumuz yeni süptil yaşamın - çünkü yaşam sonsuz yaşantılar sonludur - yeni durumları açığa çıkacak. süptil varlıklarla temas, iradenin zihin-bedenle birlikte ortadan tamamen kalkması, ve sürptil alanda yaşanacak şu anki algılarımızdan çok çok daha derin ve gerçekçi yeni durumlar. iradenin yalnızca tanrıya, yani evrenin bilincinin sahibine ait olduğunun farkındalığına zorunlu ve doğal olarak erişmeyle birlikte cennet ve cehennem dediğimiz merhalelere doğru yol alış süreçleri doğacak.

bedenliyken sebep olunan her duruma karşı sorumluluk yüklenilecek, çünkü o durumları tanrı-bilinç kümesinin içindeki zihin-beden unsuruyla yapıldı.

tam özgürlük için zihin-beden kişisinin belki de izlenimleri dahil tamamen kurtulmak gerektiğinden, onu tüm sebep olduğu durumlar da dahil olacak şekilde her şeyiyle geride bırakmak icap ettiğinden doğası gereği bu geride bırakış da sancılı olacak. "ölmeden önce ölmek" bu geriye bırakış sürecine burada henüz yaşarken girmek demek oluyor. diğer bir deyişle lokal zihin-beden bilincini evrensel tanrı-bilincin içerisinde eritip yok etme süreci.

ezcümle yaşarken ne oluyorsa ölürken de o olacak.

pamuğu tıkayınca önce bi flaş patlıyo, sonra ak sakallı bi dede çağırıyor:
-geel sesime geeeeel
-neden dede neden ben?
devamını linkte görebileceğiniz olay

mefta?

bunu ölmeden öğrenemeyecek olduğumuz gerçeği.

aman aman nereye geldik daha demin evdeydik.
rica etsem sobanın altını kapatır mısınız.
asgari ücretlinin bu kış ısınabileceği tek yer.

gübre olacaksınız.

dötümüzü kesecekler.

ölünce editlerim.

bilmiyoruz maalesef allah'ın belası ölümden sonra ne olacak, yaşayıp göreceğiz. swh

yaşarken ne oluyor ki öldükten sonra ne olsun.

"korkma, sadece toprağa gideceksin, sonra toprak olacaksın, sonra sularla birlikte bir çiçeğin bedenine yürüyeceksin oradan özüne ulaşacaksın, çiçeğin özüne bir arı konacak, belki, belki o arı ben olacağım."
eşkiya baran özetlemişti durumu.

silikon.

eskiden pamuktu.

ya burdan şimdikinden daha iyi olacak yada birşey farketmeyecek. burdan kötü olamaz umarım :(

eğer ölüm sonrası bir boşluksa en çok sevdiğim insanları bir daha görememe düşüncesi çok korkutuyor. insan kendini çok kötü hissettiğinde dine adayabiliyor bütün benliğini. sevdiğimiz insanların bizi gökten izlediğini düşünebiliyoruz. ama ya gerçekten yerin altında sadece çürüyorlarsa? ve sonsuz bir boşluktalarsa? onlar ile asla buluşamayabiliriz. en çok korktuğum da bu. onlarla yeniden buluşmak istiyorum, ama kendimi bir anda sonsuz bir karanlıkta bulabilirim. belki de başka bir yerde? who knows

hiçbir şey olmayacak bu kadar basit. bilgisayarin fişi çekilecek.

her şey olabilir, hiçbir şey olmayabilir.