öldükten sonra ne olacak sorunsalı

ölene kadar yaptıklarınızla orantılı olarak öldükten sonra arkanızdan ya küfür yiyorsunuz ya da sevgiyle anılıyorsunuz ki öldükten sonra da bu bir sorun olmaktan çıkıyor. ama geride kalan ve sizi seven birkaç kişiyi düşünüp ölene kadar faydalı, iyi bir insan olmakta yarar var ki arkanızdan ağlarken bile küfür etmesinler.

özellikle çocuklarınıza para, pul, ev, araba dışında öyle bir yaşam bırakın ki her hareketlerinde sizi sevgiyle ansınlar ve "iyi ki annemin-babamın çocuğu olmuşum" diyebilsinler.

inanlar için böyle bir sorunsal durum yok! bizim kafamız rahat, iki seçenek olduğunu biliyor affedilmeyi umuyoruz. ama inanmayanlar için var ya alllahh, büyük sorun...

hiç birşey. şöyle düşünün evren bilmem kaç milyar yıldır var ve çok ilginç bir şekilde evrende hiçbir şey yoktan var olmuyor ve vardan da bir şey yok olmuyor. yani herşey fifti:fifti. bu durumda insan denen kendini evrenden ayıran canlı, sadece evren içerisinde bir takım değişimlerin, bir şeylerin bir araya gelmesiyle oluşuyor sonra diyor ki ben evrenden ayrı bir şeyim ve hâliyle yok olmak benim gibi bir şeye yaraşmaz. ama aslında zaten evrende hiçbir şey yok olmuyor. sadece değişiyor dönüşüyor vesaire. bu yüzden insan da zaten yok olmuyor farklı bir şey oluyor. ama öldükten sonra olduğu şeyi bilmiyor hepsi bu.

404 not found.
bilinmezliğe açılan bir kapı var ve o kapıdan geçenin bile bundan haberi yok. allah bilir.

hiçbir şey.
birkaç gün önce komünist olan üni hocam* bana reenkarnasyona inandığını söyledi. ben bile ayıldım, o nerelere sapmış? üstelik mevlana derneği falan diyor. ölüm yaklaştıkça inanacak şey arıyor. belki de yiğitliğe leke sürdürmemek için bunu bulmuş da olabilir. *

hiçlik olmasında başka bişey istemem hiçliği düşünemiyorum*.

ancak öldükten sonra anlayabileceğimiz bir konu

hiç bir şey.

inanılmaz bir hızla unutulacağız, cesedimiz çürümeden unutulacağız.

insanlar asla ulaşamayacağı şeyleri daha çok düşünüyor nedense. ölene kadar ne olacağını bilemiyorsun ve zamanını bunu düşünerek kullanıyorsun. zaten öldüğünde öğreneceksin ama yaşarken vaktini buna harcıyorsun. bırakın ölümden sonrasını şu ana odaklanın.

ben bir tur daha geleceğim. sizi bilmem.

gidip ardından geri dönebilip anlatan olmadığı için bilinemeyen sorunsalımsı. elbet öğreniriz singularity i yakalayamazsak.
acele etmeyin derim *.

toprağa karışmış bir miktar organik madde olacağız ve insan olarak doğaya fayda sağladığımız nadir anlardan biri bu olacak.

"ölüm, gerçekte dirilik; görünüşte yokluk; hakikatte ebediliktir." demiş mevlana. öldükten sonra bana ne olacak bilemem ama çevremde değer göreceğim kesin.

hesap gelecek

beş gün önce arkadaşım hayatını kaybetti. dini ritüellerden sonra toprağın altına yatırdık. yakın dostumdu ve bende hâlâ süren bir travmaya sebep oldu. sıkça da bu soru aklıma takıldı. şimdi ona ne olacak? inançlı bir insan sayılmamam tutunacağım dalları kesiyor. cennette bekliyor, ruhlar diyarında vs. gibi argümanlar olmadan ortaya koca bir boşluk çıkıyor. bu sebeple inançlı insanlar daha şanslı. en azından bir kılıf uydurup, onun bir yerlerde olduğunu ve bir süre sonra kavuşacaklarını hayal edebiliyorlar. ben hiçbir şey hayal edemiyorum. sanırım ölüm koca bir hiçlikten başka bir şey değil.
yaşadı ve öldü. bundan sonrası bir hiç.
tıpkı yıllar önce ölen babam gibi bir hiç oldu.

belki de hiçler diyarı vardır. belki de orada buluşuruz. sonuçta hiçlik de bir yere ait olmak zorunda değil mi?

bir taştan farkımız var mı, yok mu öğreneceğiz.

bi 5 dakika verin, ölüp gelem de bu tanımı öyle yazam ?

akrepler sokuyormuş sizi.

öldükten sonra 2 ihtimal var;

1- ya bundan sonra başka derdiniz olmayacak.
2- ya da dertler sizin için yeni başlıyor olacak.