öldükten sonra ne olacak sorunsalı

hepimiz ya küller haline geleceğiz, ya da toprak olup gideceğiz. bedenimizin toprak altındaki canlılara yemek olacak. bense ölene kadar sağlıklı organlara sahip olup, öldükten sonra da sağlıklı organlarımın ihtiyacı olan insanlara umut olabilmesini temenni ediyorum. bunu bilerek ölürsem dünyanın en mutlu insanı olmaya aday olabilirim.

cevap yazan arkadaşlara "kaç kere öldün?" sorusunu sorduğum başlık.

ölümsüz olacağız. daha ne olsun.

umarım öteki dünya vardır da orada yaşarız fakat tamamen mutlu ve sonsuz bir yaşamı gerçekten ister misiniz? tımarhane gibi olmaz mı? hadi 1 milyar yıl geçsin cennete bir amaç yoksa heyecan yoksa istediğin her şey oluyorsa ne anlamı kalıyor var olmanın? örneğin gta oynarken yada başka bir oyun(neden oyunu örnek veriyorum hayatta biraz oyuna benziyor) görevleri yaparak başararak zevk alırsınız hatta oyunu bitirir bir daha oynarsınız, hile açtığınız zaman evet ilk zamanlar çok güzeldir ama sonra o oyunu oynamak anlamsız olur yani bu sonsuz cennet bana pek çekici gelmiyor farklı bir amaçla yeniden doğmak evrenin başka bir köşesinde güzel olur hatta belki bu sonsuz döngüde beni reddeden benim ondan hoşlanmama rağmen ilk çiçek verdiğim kız olmasına rağmen mal olduğum için beni istemeyen o kız ile evrenin aynı yerinde yada farklı köşesinde yine onunla karşılarız bu sefer farklı olur...

onu o zaman düşünürüz.

derin bir sonsuzluk. belki de reenkarnasyon.

edit: şaka şaka. huriler var diğer tarafta. kollarını açmış bekliyorlar.

muhteşem bir huzur olacak. evrenin her köşesine dağılıp yok olucaz. aynen en başta da olduğu gibi.

bilinç ortadan kalkacağı için ne olacağını bilmen imkansız.

biz yaşarken öldük yeğenn! az çok biliyoruz olacakları şeklinde istemsiz trollediğim başlık.

bunu ölmeden anlayamazsın dostum.

pamuk olacak ne olacak.

konuyla ilgili bir film tavsiyesi vermeye geldiğim başlık

(bkz: flatlines)

ben ölmeden önce de ne olduğunu rçtsm anlamıyla bilmiyorum. o açıdan bana göre fazla fantastik bir soru.

hiçbir şey çünkü artık bilinciniz olmayacağı için olacak hiçbir şey sizin için işlemeyecek. şayet ruh kavramı varsa bile lethe'nin sularında yıkanır ve hiçbir şey hatırlamaz, mitolojiden alıntı yapacak olursam. "ben" dediğiniz kafatasınızdaki küçük gizemli organdan ibaret.

gidip gelen yok.. herkes bihaber..

merakımı uyandırandır.

her ne kadar bu dünyaya, bu hayata tekrar gelmek ürkütücü olsa da reenkarnasyonla bir daha geleceğiz. büyük ihtimalle daha önce de geldik.

eğer bir " hiç " isen, " hiç " olursun.

müslümanlara pamuk tıkayacaklar.

eğer toplum dilinde ruh diye tabir ettiğimiz şey varsa,
kendimizi bedenden ayrı görürsek, öldükten sonra toprağın altında olmayabiliriz.
nerede olacağımız ya da bir yerde olacak mıyız orası muamma ?
ama bedenimizin ne hâle geldiğini şu iki videodan birini izleyerek bir kanıya varabilirsiniz.

not: mideniz bulanabilir.
kıymanın zaman içinde çürümesi

bifteğin zaman içinde çürümesi


videoları izledikten sonra insan ister istemez şunları düşünüyor:

kendimizde bedensel özellik olarak noksan gördüğümüz şeylerin dert edilecek bir önemi var mı ?
ya da bir kişiyi sırf bedensel güzelliği için sevenler o kişi bu hâli aldığında ne düşünecek ?

sonuç olarak bedenimiz çürüyor ve toprağa karışıyor. diğer canlılar için bir besin görevi görüyor.

"ben öldükten sonra üzerimde otlar bitsin, çiçekler açsın. biten otlardan koyun yesin et olsun, kuzu yesin süt olsun, arı götürsün bal olsun. benim toprağım da milletime hizmet etsin." - aşık veysel