online terapi

pandemi dolayısıyla araştırmıştım ama o da ücretliymiş.

yüzyüzeden pek farkı olmuyor online görüşmenin. pandemi nedeni ile bu yola başvurmak zorunda kaldım.
danışanlarımdan şikayet almadım, sadece garibimize gidiyor gülüyoruz.
yazarlardan ihtiyacı olan varsa kafa sözlük indirimimiz mevcuttur.

online terapinin ben hiç bir işe yarayacağını zannetmiyorum. ortam aynı ortam, hava aynı hava. insan için hareket berekettir, imkanı olan maskesini güzelce taksın, mesafe kuralına uygun biçimde terapisini alsın.

malum corona'dan dolayı her şey evden yapılıyor.hayat eve sığıyor sığmasınada evdekilerle karmakarışık bir şekilde. hiç bir özelin olmuyor. evde çalışan bir kadının çocuğu oda kapısını yumrukluyor anne diye. çocuk dersteyken anne bağırıyor marketten süt al oğlum/kızım.. en son terapilerde online yapılmaya başlanmış tüm aile bir evde delirmece.

online terapide fark görmedim. hatta kendi evimde odamda terapi almak iyi bile hissettirdi. işe yaramayacağını düşünenler neden öyle düşünüyor bilmiyorum. belki bulundukları ortamın uygunsuzluğundan kaynaklanıyordur. belki teknoloji kullanma zorluğundan kaynaklanıyordur bilmiyorum ama benim deneyimim olumlu.

online terapinin etkinliği bilimsel olarak araştırılan bir süreçtir ve psikologların artık kafasında "bu işe yarar mı?" diye bir endişe kalmamıştır. ben kendim de alıyorum. (terapist adaylarının da terapi alması gerekir) en azından deneyimleyenler "işe yaramadı" dese. havaya suya sıkıyorsunuz arkadaşlar. sağlık konusunda yargı dağıtırken daha dikkatli olmalıyız.

yüzyüze olanı gibi hiçbir şeye yaramayan aynı b.kun laciverti*

t:boş para masrafı mesleğin online olanı.

arayın en yakın arkadaşınızı görüntülü samimiyetin dibini vurun,gülün,ağlayın,saçmalayın, istediğiniz gibi dağıtın kendinizi.. düzenli aralıklarla yaparsınız faydalı olucaktır.alın size online terapi ücretsiz hemde.

kamera açmadıysa burnunu karıştırarak dinleyen psikolog olabilir. açtırın kamerayı

o meşhur koltuğa yatıp çocukluğuma inmiyorsam bir amacı yoktur.

sözlükte beleşe verdiğim tedavi.

ev yeterince sessiz ve dinlenilmediğinizden eminseniz verimlilik açısından gerçeğinden aşırı bir farkı yoktur. ikisinde de konuşuyorsun neticede. uygulamalarda sıkıntı yaşanabilir belki.

psikoloğa gittiğim günden 2 hafta sonra korona çıkmıştı ve mecburen terapiyi online olarak yapmıştık ama kesinlikle ve kesinlikle yüz yüze olan terapinin yerini tutmuyor bence.

tanım: yüz yüze terapinin yerini tutamayacak olan terapi uygulamasıdır.

pandemiden çok çok önce terapistimin doğum izni nedeniyle mecburen adapte olduğumuz metod. ilk zamanlarda insan, kendi çöplüğünde ve tüm çıkış kaçış noktalarını biliyor ve dahi el mesafesinde tutuyor olmanın rahatsızlığını elbette yaşıyor. kafanızın içinde sizden bile sırlar gizleyen dövülesi duvarları destekleyecek türlü şey var sonuçta sizin kendi odanız, habitatınız. fakat bu yabancılaşma ve teslimiyet eşiği aşıldıktan sonra yüzyüze metodtan hiçbir farkı olmadığı, hatta büyük bir zaman tasarrufu sağladığı görülecektir.

bir kaç defa mecbur kalarak aldığım terapi, rutinden bir farkı yok zaten psikolog sizinle temas etmediği için online veya değil sizi dinlemesi ve telkinlerini iletmesi yeterli

psikoloji son sınıf öğrencisiyim. bu dönem için 3 suje arıyorum. ilgilenenler mesaj atabilir.
dipnot: beleş.

bunun da en berbatını aldık fdjkghf.

online dönemlerde üstümüze çok fazla gelindi. biz de toplandık ve okulun+gönüllü hocamızın verdiği toplantıya katılalım dedik. hocanın bize bir tek gidin kendinizi öldürün demediği kaldı. beleş hiçbir şey iyi olmuyor.*

sağlam bir nude alın, hiçbir şeyiniz kalmaz.

spotifya girin hiçbir şeyiniz kalmaz. ya da en beteri olursunuz. tercih sizin.

ay her şeyin online olduğu bir dünyada online terapi de mümkün. ben de 2 aydır falan bir psikologla görüşüyorum bu şekilde. online ders aldık, online sınav olduk, online terapi de oluversin.

şaka bi' yana siz beni dinleyin arkadaşlar. terapi dediğin şey çok iyi bir psikoloğa / psikiyatra denk gelmediyseniz başınızı arşa çıkaran bir şey olmuyor zaten. biz bu işe yıllarımızı verdik ahahahah. burada önemli olan ortamdan çok sizin terapiyi ne kadar ciddiye aldığınız ve terapi veren kişinin de sizinle ne kadar iyi iletişim kurduğu. bu arada ortam da hiç önemli değil demiyorum ama kasıntı, ruhsuz, soğuk bir kliniktense evinizde görüşme yapmak daha raharlatıcı bile olabiliyor. bazen o kadar depresif olurdum ki kalkıp terapiye gidecek mecalim olmazdı mesela, halbuki o zamanlar da online terapi bu kadar yaygın olsa böyle mi olurdu? dizi çıkmış pijamalarımla geçerdim bilgisayar karşısına güzel güzel konuşurduk. siz şimdi diyeceksiniz ki "e ama terapi bahanesiyle evden çıkmış oluyorsun işte, evden çıkman için motivasyon." yok değil öyle. bu daha çok "ben terapiye merapiye gitmiycem uyuycam" dediğiniz ve o seansı kaçırdığınız türde bi' depresyon oluyordu. evime bomba atsalar çıkaramazlardı beni o evden öyle zamanlarda.

demem o ki çok da ön yargılı olmamak lazım. iyi bir terapist bulduysanız kendinizi onun kollarına bırakın. o zaten sizi en doğru şekilde yönlendirir.

edit: ekleme yapmak istiyorum. bir iki entry gördüm terapi almakla alakalı. arkadaşlar goygoy olsun diye de yazmış olabilirler bilemiyorum tabii ama burada terapiye ihtiyacı olup kararsız kalan insanlar olabilir diyerek bir iki şey söylemek istiyorum zira sağlık meseleleri şakaya gelmiyor.

majör depresyon, okb, bipolar bozukluk gibi psikiyatrik ayağı olan rahatsızlıkları onunla bununla dertleşerek aşmanız zaten mümkün değil arkadaşlar. "ema biz burada psikiyatriden bahsetmiyoruz" diyecek olabilirsiniz. görüştüğünüz psikolog ilaç desteği almanız gerektiğini düşünürse, sizde bu gibi bir rahatsızlık olduğundan şüphelenirse sizi bir hekime yönlendirecektir.

yeme bozukluğu hem psikolojik hem psikiyatrik destek almanızı gerektiren bir boyutta olabiliyor, yine üst paragrafta yazdıklarıma bakınız.

borderline kişilik bozukluğu, narsistik kişilik bozukluğu, antisosyal kişilik bozukluğu gibi "kişilik bozuklukları" da yine oturup arkadaşlarınızla dertleşerek ya da iki bira içerek aşabileceğiniz şeyler değil. özellikle kişilik bozuklukları (okuduğum kadarıyla) çocukluk deneyimlerinizden temellenen sorunlar olduğu için orada yaşadıklarınızı çözümlemeniz, konuşmanız, etkilerini kabullenmeniz ve çözüm yolları aramanız gerekebiliyor. bunu da bu işin uzmanı olan biri ile yaparsınız doğal olarak. "kişi kendinin doktorudur", "aooo spor yap bana iyi gelmişti", "dışarı çıkalım kafan dağılır", "ona para vereceğine arkadaşınla dertleş yeaaa" diye önerilere kulak asmayınız. spor kötü mü? sosyalleşmek kötü mü? dertleşmek kötü mü? değil. onları da yapın. ama bunlar terapinin yerini alacak şeyler değil.

ayrıca lütfen bu psikoloji / psikiyatri gibi meslek gruplarını kötüleyip durmayın arkadaşlar sonra ağlıyorsunuz "sevdiğim kız manyaktı", "beğendiğim oğlan narsistti hayatımı s*kti" diye. ortalıkta manyak manyak insanlar dolaşıyor, hem kendilerine eziyet oluyorlar hem etraflarındakilere.