yemek yapmanın en iyi terapi yöntemi olması

bulaşık yıkamak da travma. *

bilinçli ellerden çıkmış yemeği yemek deseniz tamam da, mutfakta uğraşmanın neresi terapi?

he anladım.
size göre "o an sorunları düşünmemek" terapi oluyor.
yani konuyu çok yanlış anlamışsınız ama olsun, siz yine yemeğinizi yapın.
aç kalmayın.

ütü de fena değil.

değil yahu.

yemek yapmaktan nefret ederim. geçen bu nefretimin sebebini anladım. ben sabırsız biriyim, bir an önce olsun bitsin istiyorum. mercimek çorbası yaparken sabrım taştığı için havucun sadece yarısını rendelediğim oluyor.

yapamamanın da en iyi terapi alma sebebi olduğu aktivite.

isyan ediyorum ya,
şimdiden çok sıkıldım yemek yapmayı düşünmekten.
o ustalara ananas doğrayan kadını da siz meşhur ettiniz zaten.
imdat.

yeri gelir ütü yaparken, yeri gelir yüzey temizliği yaparken, yeri gelir yemek yaparken terapi olursunuz, terapi olacak ruhsallığı da yakalamak gerek. yalnız yemek yaparken kuru kuruya terapi olunmaz. youtube'dan açacaksınız chopin'in spring waltz'ı ile beethoven'in 7.senfonisini eşlikçi olarak, terapinin damarını yaşarsınız.

çok severim. özellikle de tatlı hazırlamaktan ayrı keyif alırım, kilo almamak için çok yemem ama. ha bir de hazırladığım tabaklara istinaden instagram hesabı açtım geçen haftalarda, pek takipçim yok tabii ama kendi çapımda fırsat buldukça bir şeyler yüklüyorum. ilginç zevklerim var. * apfelstrudel bile yaptım. swh izleme alıyor da beğenen yok. neyse sağlık olsundur efenim. *

az çok yemek yapmayı bilen biri içindir o. yumurta bile kıramayan birinin sahanda yumurta yaptığını düşünün... kabuklarıyla falan.

yemek yemek daha iyi bir terapi. üstelik de kolay.