özgürlük

maddi ve manevi anlamda bir kavram. özgürlük, ruh ve beden sağlığı için önemlidir. en fazla ruh sağlığını etkiler.

insan ve insanlığın kendi yarattığı ve taptığı, sığındığı bir düş.. tanrı yetmiyor çünkü..

sevişe sevişe genle çoğalmaz. şarkının dediği gibi.

başkalarının özgürlüğünü kısıtlayan şeyler dışındaki sınırsızlıktır.
evet, her insan özgürdür. ama her insan özgürlüğe sahip değildir. bazı insanların elinden alınmıştır özgürlük. bazı insanlar için özgürlük hayatın akışındaki bir parçayken bazı insanlar için özgürlük, çabalayıp kazanılması gereken bir olgudur. hatta bazen çabanın sonucunda bile özgürlüğün kazanılıp kazanılmayacağı meçhuldür.

diye anlatır jane eyre kitabında yazar. ve ekler:

özgür olmanın peşine düşmek özgürlüğe köle olmaktır.

günümüzde özgürlük olarak sanılan şeylerin hepsi tamamiyle insanda ki eksiğe yönelik önceden belirlenmiş şeyler.

özgürlüğe en iyi yaklaşımı bana kalsa zizek getiriyor. özgürsüzlüğünü seçebilme özgürlüğü, en büyük özgürlük. bununda insanda ki en yüce hali aşk. tabi günümüzde aşkın kendisi idealize ettiğimiz saçmalıklarla karışıyor. aşk derken birden çarpılma, düşme, sizde ikilemi ortadan kaldıran şey.

hayatınızın hiç bir evresinde , herhangi bir bilinç düzeyinde tam olarak anlayabildiğimizi sanmadığım bir hal bence , hatta bir fenomen. bence fenomen diyorum çünkü toplumsal yapı içinde insan zihninin otorite - özne ilişkisi ile şekillendiğini düşünürsek , insandaki özgürlük kavramı kaçınılmaz bir şekilde serbestlik ile karıştırılıyor. otorite bu iki kavramı tam olarak bilmeyelim , birini diğeri ile karıştıralım ama karşılaştırmayalım istiyor.
şimdi spinoza gibi tanrı değilsen zaten hiç bir zaman özgür olamayacaksın kasma demiyim ama özgür değiliz yani. tam anlamıyla yani gerçek hali ile özgürlüğü tatmamız da mümkün değil o yüzden.

hepsine ne fena !