roman okumayı marifet sanan tip

okumamayı marifet sayıp böyle başlık açanlar olduğu için ülke bu halde.

t-shirt falan alıp üstüne kitap okuyorum mu diyor. marifet sandığını biz mükemmeller nasıl anlıyoruz.

esas marifet o romanı yazabilmekte.

marifet değil mi kolaysa sen oku odaklan.

marifet tabii lan anlamayınca kendimi mal gibi hissediyorum. anlayınca da çok bir şey değişmiyor ama olsun anlamamaktan iyidir.

marifet tabii azizim.

bir ağacın betimlemesini yapmak, süslü püslü yazmak...

bir kelimeyi on sayfada açıklamak...

sabır işidir, okumak da sabır işidir.

#1794448

marifet zaten, ayrıca roman okumaktan ziyade anlayabilmek esas konu.

ben

boş bir kafa olacağına ne okursa okusun ister roman ister çizgi roman ister takvim yaprağı... isterse kişisel gelişim. gerçi kişisel gelişime dadanan artık romanlar fıs geliyor. tek okusun anlamasa bile kelime dağarcığı gelişir. konuşması gelişir. tabi ki kendini bişey sanmakta haklı. sıkıysa 200/300/400 sayfalık kitabı siz bitirin.

roman okumayı marifet olarak görmeyenin yazarlar sayfasında yazar gibi takılıyor olması kadar saçma olmuş başlık.

hangi roman olduğu da önemlidir.
1984 okuyanla küfür sokakta okuyan bir değildir.

benimdir. ve evet, roman okumak marifettir. başlığı açan yazar haksızlığını kabullenip kaçmıştır umarım.

okuyun güzel kardeşim ne okuyosanız okuyun konusu da fark etmez işe yaramaz olsun. ama okuyun! eko modda beyin kullanıp bizi orda burda zora sokuyosunuz farkında bile değilsiniz bunun. yahu sizinle anlaşmak laf anlatmak nasıl zor biliyo musunuz? allah kitap aşkına okuyun. roman okuyun, çizgiroman fotoroman fark etmez okuyun. başlayın işte bi yerden…
(uzun olmuş bu da okunmayacak \_^_^_/)

asıl marifet şiir okumaktır...

asıl mafiret okuduğunu anlamaktır.

okumadığını marifet sanan tipten daha iyidir.

ülkede kitap okumaya ayrılan süre ve verilen değeri düşününce evet marifettir. şahsen ben bu aralar roman okumaya vakit bulamadığım için çok büyük bir üzüntü içindeyim

çok okuyan biri olarak hiç de öyle sanmadığım şey. en yakın arkadaşlarımdan biri hayatında bir roman bile okumamıştı ama gördüğüm en zeki insanlar arasına girer.

roman ne dostum sümerli misiniz don kihoteden bu yana 400 yılı aşkın bir süre geçti roman mı kaldı hala neden okuyorsunuz ne faydası var sadece vaktinizi çalıyor gidin çöp toplayın en azından vatana millete hayrınız dokunur hem siz şimdi bir de ormanlar katlediliyor falan diye duyar da kasıyorsunuzdur okumasınıza romanları bakayım romanlar ormandan yapılmıyor mu gerçekten bu ülkedeki bazı cenahların kafası tamamen bitik vaziyette ne olacak bu memlekete canım memleketim insanları memleketine küstürdünüz hala roman diyorlar.

elbette ki günümüzde bir bilgiye ulaşmanız 20 dakikadan fazla sürmeyecektir. fakat roman okumanın ana amacı bilgi edinmek değil düşünmek, başka hayatları deneyimleyebilmek, başka insanlar olabilmek, hayal etmek gibi pek çok olgudur. ve her kitap okuduğunuzu unutsanız da verimli bir okumanın sonucunda genellikle değişiriz. bu değişimler algılamamıza, davranışlarımıza etki eder çünkü okumak sürekli bir etkileşim gerektirir. en basitinden 300-400 sayfalık bir romanı 1-2 günde bitiriyorsanız 1-2 gün boyunca o evrenin içine batıp çıkarsınız. oysa internetten hızlıca edineceğimiz bilgiler o bilgiyi kolaylıkla tekrardan bulabileceğimiz için o kadar da iyi kaydolmazlar ana donanımız olan beyne. şöyle ki geçen bir taş aldım ismi aventurin ve adam bu ismi söyledi ben de şöyle bir hızlıca okudum taş hakkında bilgilendim. ama daha bir iki gün geçmedi ki ya bu taşın adı aquamarin miydi neydi diye soruyor oldum.

bu anlamda bugün gördüğüm hafıza sanatı (frances a. yates)adlı kitabı da okumayı çok istiyorum. kitabın hipotezi eskiden bilgilere kolaylıkla erişemediğimiz için bir şekilde kodlamamız gerektiği ve bunun incelikleri. anlamlı öğrenme şekillerini hayata geçirmeyi hedefliyorum.