sensörlü lamba

tuvalette olması gereksiz gelen lamba. dışkılanırken ona el sallamaya çalışmak absürt hallere sokuyor.
kaka yapıyorum diye mi beni görmezden geliyorsun diye üzüyor.

bizim apartmanın girişinde bir tek beni görünce yanmayan bir sensörlü lamba var. kocaman da adamım yani, normal şartlarda görmesi lazım. sanırım insan seçen, kapris yapan, trip atan modellerinden takmışlar.

15 yıl önce her yeni evde olmak gibi bir furyası vardı. annemlerin holünde de başka ampül sistemi yoktu. o yüzden mecburen hala orada.

gece geçerken lamba yanmasın diye süper stratejiler geliştirdik. karanlıkta, neredeyse sneaky ninja gibi müthiş bir planlama ile mutfağa doğru kayıyoruz. yeni bir yöntem bulan herkes birbirine nasıl görünmeden geçtiğini gururla anlatıyor.

tabii, bir de mistik yan etkileri var. herkes uyuyorsa acaba kimi gördü de yandı bu diye tırsağa bağlatıyor.

wc ye taktiranlarin aklından şüphe ederim. koşarak zıcmıyoz ki, eylemin tam ortasında iken, henüz finale gelmemisken çaaat diye kapanınca mal gibi ortada kalıyor insan, hatta bazıları inat ediyor acilmamak için. alaturka wclerde oturduğumuz yerden haka dansı yapıyoruz ki; lamba zahmet edip bizi farketsin de açılsın diye.

insanı bukalemun gibi bir şey yapan lambadır

tuvalette olanı adamı cambaza sokan lamba

dolap içlerine güzel oluyor. zaten evin her yeri kablo dolu olduğu için, insanı kablo derdinden biraz kurtaran her şey mutluluk sebebi.

sinek kovalıyormuş gibi hissettiriyor insanı.
asabiymişsin gibi hissediyosun kendini dakika başı el kol sallarken.

bu da sansürlü l*mba. *

şaka bir yana, sensörü iyi değilse apartmanlarda ne şekillere girdiğimi ne son sor ne ben söyleyeyim. şebek gibi hareketler yapmak gerekebiliyor bazılarında, "beni gör, bak burdayım" falan diye dikkat çekmeye çalışan ergen gibi vaziyetlere sokabiliyorlar insanı. *

#3334943

tuvaletlerde olmaması gereken lamba.

sensörlü lamba... apartmanlar için mükemmel bir fikir. özellikle merdiven boşluğunda ışık aniden sönünce, kör gibi ellerini duvara yapıştırıp anahtarı arama devri bitti. sensör seni görür görmez lambayı yakıyor, sen de sanki özel biriymişsin gibi gururla yürüyorsun.

babam bir gün yine “internette ne varsa alınmalı” akımına kapılıp, antreye sensörlü lamba taktırdı. büyük proje. sanki nasa ile ortak çalıştılar. ''gece uyanınca rahat edersiniz'' dedi. evet... ilk 3 saniye şahane. sonra ışık sönüyor ve ben tam ortada kalıyorum. karanlığın tam ortasında, sağım mutfak, solum tuvalet, önüm belirsizlik.

bir anda kendimi ninja gibi hissediyorum. hareket etmeye çalışıyorum ama sensör uykuda. elimi kolumu sallıyorum, olmadı parmaklarımı şıklatıyorum, en son küçük bir dans figürü deniyorum.

geçen gece annemle aynı anda uyanmışız. ben henüz antreye varmamışım, ışık sönmüş, bir baktım annem orada kalakalmış. karanlıkta heykel gibi durmuş. birbirimizi göremiyoruz ama sesler var. annem elini havada sallıyor, arada "tıss tıss" gibi sesler çıkarıyor, sanki sensörü ıslıkla çağıracak. ben de geriden ''ellerini yukarı kaldır anne! sağ çapraza doğru bir adım at!'' diye komut veriyorum. sensörle twister oynuyor gibiyiz.

bir de babam sabah olunca ''çok kullanışlı değil mi?'' diye soruyor. biz gece boyunca orada mekik çekiyoruz, maymun gibi şekilden şekile giriyoruz adam hâlâ memnun. sensör söndükten sonra orada dakikalarca durup mum yakıp dua ettiğimiz oldu, hâlâ ''çok pratik'' diyor.

şu an evin antre kısmı bir geçiş alanı değil, bir sınav merkezi. geceleri oradan geçerken kendini hayatta kalma kampında gibi hissediyorsun. tek eksik, biraz ışık.

ilkel kabile danslarına benzer hareketler yapmamıza sebep oluyor. hele bir de bunu wc ye koyuyorlar ulan sıçarken ayağa mı kalkalım tövbe est....

apartmanda tam merdivendeyken sönüyor ya hani bazen… neyseki biraz ekşın seviyorum açmıyorum da telefon feneri el yordamı inip düzlüğe çıkınca görünüyorum kendisine.

kapı girişindekinin ayarını kısmış babam.
yalnızca çantadan anahtar çıkarabilecek kadar yanıyor. o da anahtarı çantanın başka gözüne koymadıysan yetişebiliyorsun.

anahtarı çıkardığın an halay başı formunu alıp sallaman gerekiyor tam olarak şappi oluyorum o esnada. bir halay sonrası anahtarı yerleştirdiğim gibi tekrar sönüyor ve kendi evime karanlıklar içinde, hırsızmışım gibi giriyorum millet görse ayıp.

enerjiden tasarrufu insanın sinir katsayısına gönderen elektrik malzemesi

gayet faydalı bir üründür. hem elektrik israfını engeller, hem de lamba açma düğmesine basmanıza gerek kalmadığından kolaylıktır.

ayakkabımın tekini bağlayıp ikincisine yetişebilmek için gereksiz heyecan yapıyorum. hızlı olursam karanlıkta kalmıyorum. sürekli yarış içindeyim.. teşekkürler sensörlü lamba..

zaman ayarını uzun tutun mübarekler. üstünde kaç saniye yanacağına dair ayar yeri var.
tabi kenefler hariç . 15 saniye sonra sönen lamba varsa o kenefte lavabonun tam ortasına sıçmak adil ve vazifedir.
not: yandaki lavaboda el yıkarsınız.

ne sen sör ne ben söyleyeyim lambası. beni görmemek için ant içmiş icat. ampulün patlasın e mi. *

bunun süresini kısa ayarlıyorlar bazen. özellikle tuvalette. millet salsa öğrendi bunun yüzünden.*