sözlük yazarlarının bayram tatili planları

kafamda iki tane antik kent var. gidip gezmek istiyorum.

ben zaten tatil yöresinde yaşıyorum. gelmeyin diyeceğim de yine gelecekler. her gün park kavgaları, bağıranlar, arabada son ses müzik gezen davarlar, cafelerde restoranlarda yer bulamamak. hiç sevmiyorum tatilleri.

kurban kesme işi, aile evi. bayramlarda ailemleyim, bu planımın hiçbir zaman değişmek zorunda kalmamasını diliyorum.

aile, köy ortamı, bol bol hafif esintili bir havada uyuma ve kitap okuma. daha ne olsun.

çalışacağım. çift mesai gereksiz akrabalardan daha iyi.

bayramdan önce bana özel iki günlük küçük bir tatil ve ardından "ankara ankara güzel ankara"da ailecek geleneksel bayram etkinlikleri.

evde yatmak. bayram kalabalığı geçtikten sonra da ailenin yanına gitmeyi planlıyorum. bayram diye bir uçak biletini bir ay önceden üç bilet parasına çıkarttılar. prensip olarak, mecbur olmadıkça üç liralık şeye beş lira vermiyorum. tatil memleketinde yaşamanın böyle problemleri oluyor. şikayetçi değilim. tek derdimiz bu olsun kafasındayım.

arife, 1. gün, 2. gün çalışıyorum. bayram tatilinin 9 güne çıkarılması bizim için yoğun mesai demek. otogarda yatıp kalkacağız. neyseki 3. ve 4. günde izinliyim. iki gün için planımız yok. şehir dışına çıkmam. hatta mahalleden bile çıkmam. havalar güzel olursa çocukları mangala götürürüm. mangal yeride evden 5 km ötedeki bahçeli ev. o kadar.

kurban kescem sözlük, 55 tane büyükbaş sattım

muhtemeldir ki tostoslarımı son kez görmek için yanlarına gideceğim. döndüğümde beni hâlâ hatırlıyor olacaklar mı yahut tüm o süre zarfında telefonla da olsa bir daha görüşebilecek miyiz, hiçbir fikrim yok. çocuklar bu konularda biraz acımasız ve vefasız oluyorlar maalesef; hemen unutuveriyorlar, sonra da büyüyorlar. canları sağ olasıca bal suratları çok seviyorum çok!*

esnaf olup tatil yapan birisine denk gelmedim. herkes memur değil.

ben parayı buldum yarışmacı arkadaşlara başarılar. japonya sonrası hindistan'da ayrılacağım sonrasında brezilya, arjantin ve venezuella tatili planlıyorum. fon müzik olarak shakira playlisti yaptım bile en sonunda da yeni evim kyoto'ya dönüş

evde oturup boğazı seyretmek, ara sıra hava da sıcak olursa bahçeye inip denize ayağımi sokmak.

çalışma odamı düzenleyeceğim.

aile, eş dost akrabadan kaçıp şu şekil ortadan kaybolacağım.

hacca gidiciiiim
moskavaya varacam, kutsal vatan topraklarını ziyaret edip, bol bol vodka ile kendimi kutsayıp hacı oliciiiiim.
haleluuyaaa...

şarköydeyim.
zirve yapmak isteyen pm me

plan yapmayı bırakalı uzun zaman oldu.

ramazan bayramında ankarada olacaktım. abimler istanbuldan, babam konyadan gelecekti.

peder bey rahatsızlanınca bayramı hastane odasımda geçirdik.

hayat plan yapmaya çok da elverişli değil.

bunu artık anladım.

tatil derken?
arefe akşamı köy açılışı.
1.gün kurban kesimi, etlerin kategorize edilip aile içi birleşmiş milletler toplantısıyla pay edilmesi ve dağıtılması.
2.gün işkembe temizliği ve mahalleyi üç gün ayakta tutacak kemik suyu kaynatımı.
3.gün sucuk doldurma, pastırma asma ve “bu yıl baharatı az olmuş” tartışmaları.
4.gün dip köşe temizlik, eş-dost bayram gezmesi ve yavaş yavaş şehir hayatına geri dönüş. kapanış.
tabii bu arada küçükbaş, büyükbaş, tavuk ne varsa yemleme, sulama, otlatma işleri.
çünkü köyde “tatil” dediğin şey sadece işlerin açık havada yapılması .
bizimkisi biraz bayram temalı hayvancılık et entegre tesisleri staj programı gibi.
okurken yoruldunuz değil mi? gel sen ne çektiğimi birde bana sor.

bi 2-3 gün yatarım herhalde 4-5 gün falan