sözlük yazarlarının özlediği şeyler

anneannemle yaşadığım her şeyi, o zamanlarki elma kurdu'nu çok özlüyorum.

sanırım eski sevgilim, 10 yıllık hikayem.
dün gece, ayrılığımızın ve son görüşmemizin üzerinden geçen onca yıldan sonra eski sevgilimi rüyamda gördüm ve uyandığımda aynı isimli başka bir arkadaşımın mesajını görünce kalbimin güm güm atışından anladım onu çok özlediğimi.
ve az önce de ayrılık sürecimde popüler olan bir şarkının rastgele karşıma çıkmasıyla kalbimde oluşan ağırlık hissi de onu özlediğime; her şeye rağmen özlediğime işaret.

"iyisin tabii, sen sevildin ben bekledim
rahat değil mi? bir varmışım, bir yokmuşum
ne güzel tabii, mehtap gibi!"

not: sözlüğe yazmadığım bunca zaman sonra ilk girimin bu olmasını istemezdim ama bugün biraz hüzünlü geçti tüm bu tesadüfler ekseninde.

ve "ali" ne kadar güzel bir isim, ne kadar güzel bir hikayem...

edit: aşk çok büyüttüğüm, üzerine çok ağır anlamlar yüklediğim bir his değil. sadece bazı hikayelerin yarım kalması hayatın bazı nadir anlarında insanı gafil avlıyor ve alıp yerden yere vurup hırpalıyor işte. bugün biraz savruldum ama neler için savrulmuyoruz ki? bir kez de zamanında çok sevdiğim; hayatımın anlamını bulduğumu düşündüğüm insan için savrulayım, nedir ki ^^

misafirlikten döndüğümüzde arabanın arka koltuğunda uyuyakalınca babamın beni kucağında yatağıma kadar götürmesini çok özledim.

daha önce hiç görmediğim birini özlüyorum.

huzur.

fenerbahçe'nin şampiyon olması

anne ile komşu teyzenin mutfakta hararetli muhabbetlerini hiçbir şey söyleme sorumluluğu hissetmeden sadece dinlemek. ortamda sizin varlığınızın pek bir ehemmiyeti olmaz. çocuk olmanın konforuyla belki arada soru sorarsınız hepsi o kadar.
o sohbet ki huzurdur, güvendir. sıcaklığı sizi çepeçevre sarar, kuşatır...
o zamanlar önemsiz görünen o sohbet şimdi çok şey anlatır ve hatırlatır. dirseğinizi masaya çenenizi de avuçlarınıza yasladığınız o akşamları özlemle anarsınız.

genç yaşta kaybettiğimiz komşu teyzelerimiz oldu. yaşayanlara allah uzun ömür versin, rahmetli olanlara da allah merhametiyle muamele etsin. özlem duyulan şeyler kaldı onlardan ve o günlerden geriye.

sorumluluk almamayı çok özledim. tüm samimiyetimle söylüyorum ki hayatta birden çok insana karşı sorumluluk almak zorunda kalmak hayattaki en büyük pranga.

karadeniz mezgit.

anneciğim ve babacığım...

kızım ve oğlum.

dedem ve annanem.

tekrardan anaokuluna gidip sonsuz etkinlik yapmak.