tanımadığınız bir şahsın aniden pardon bakar mısınız demesi

kişi dilenci ya da anketör değilse sorun olmayan durumdur. adres sormak için ya da telefon, çakmak kullanmak için durdurmuş olabilir. sivil polis de olabilir.

edit:(bkz: tanımadığınız bir şahsın aniden pardon bekar mısınız demesi)

tanıdığınız bir şahıs o şekilde seslenmez sanırım size.

2019da istanbul, taksimde bir sey sormak icin yapmaya calistim bunu. turkce konusan kimse bulamamistim diye uzulurken, meger insanlar boyle yaklasani sevmiyormus.

arif susam olabilir. pardon bir dakika bakar mısınız?

normalde hep 1 lira talebi ile sonuçlanır, ama o gün üsküdar'da adam bana çay içer misin demiş, mırın kırın ederek gönderdiğim adam karşı bank'a çay dağıtınca anladım. kızarık yüzümle denizi izledim.

akla bunu getirmiştir. leyla ile mecnun 31.bölüm

derhal döner bakarım ama bu esnada sağ elim belime doğru yönelir.

muhtemelen hava yolları çalışanıdır. sözde free shop'dan aldığı parfümleri ucuza satmaktadır. yemeyin. o parfümleri teninize sürerseniz her şey gelir başınıza.

ya bir şey satmaya çalışacak ya bir şey soracak her türlü stresi barındıran soru. ani bir kısa süreli korku :)

sebepsiz bir şekilde beni aşırı heyecanlandırır ne diyeceğimi bilemem.

düğünlerde halaya katılmak isteyenlerin yönelttiği soru olabilir bazen. hunharca tepinirken sizi nazikçe dürterek "pardon bakar mısınız, beni de araya alır mısınız" diyerek halayın akışına kapılabilir.

duymamış gibi yapıyorum sebebi ise tuhaf bir korku yaşamam.

en son otobüste bir kadın saç rengimi çok beğendiği için yanıma gelmişti, kendisi beyaz tenli ve kızıl saçlı, bende esmer kızıl saçlı olmama rağmen saç rengimin çok güzel olduğunu ve bana çok yakıştığını söylemek istemiş, kuaförümü sordu, birde vapurda bir kadın turist, arkamdan yetişerek, ben koşar adım yürüyordum çünkü, yine omzuma dokunup bana çat pat türkçesiyle saçlarınız çok güzel, harika filan demişti, genelde kadınlar bir şekilde yanıma gelip ayakkabımı, kıyafetimi, saçımı, parfümümü makyaj malzememi, soracak kadar merak ediyorlar. bende yalnızlığı ve özgürlüğü o kadar sevdiğim halde, en sevdiğim şey kahvemi alıp çarşı pazar eskici antikacı gezmektir ama, dışarı çıktığım andan itibaren artist muamelesi görüyorum resmen, sanki ünlü görmüş gibi şaşırıyorlar, tamam iri yapılıyım ama benden daha büyük cisimler var, 1,70 boyunda standart bir insanım yani, bi rahat rahat gezemiyorum.

döner bakarım
ve olaylar gelişir...
dediysem de
bir aşk falan başlamaz elbette*
belki bir adres sorulur
bir yerde unutulan bir nesne bir gayret getirilir
para istenir...

aşti'den kırıkkale'ye gitmesi gerekiyordur,bilet parası yoktur.

gerginlik yaratan durumdur.(bkz: insanların birbirine güveni kalmadı)

bu durumu garipseyen kişileri anlamıyorum. insanlar iletişim kurmak için konuşurlar ve sizinle iletişim kurmak isteyen bir kişi bu şekilde sizden izin alabilir. ütopik bir durum ya da taciz falan değil bu.

kadınsanız tehlikelidir. daha evvel iki kişi yol sorma bahanesiyle taciz girişiminde bulunup üstüme yürümüştü, koşarak kurtuldum. hala irkilirim o anı düşündükçe. gerçekten kadın olmak çok zor be. bir çok insana masal gibi geldiğini biliyorum ama bunların hepsi gerçek.

(bkz: hayvanları sever misiniz?)
kadıköy rıhtımda bu şekilde devam eden diyalog