tolstoy vs dostoyevski

ılber ortayli nin soyle yanitladigi:
-dostoyevski bir dehadir. o kisitli imkanlarda muthis eserler vermistir. ama kimse tolstoy kadar rusya yi anlayamamistir. ben tolstoy diyorum.

ben oyumu tolstoy'dan yana kullanıyorum.
dostoyevski insan psikolojisini, kötülüğünü filan güzel yansıtıyor ama o kadar.
tolstoy ise toplumun röntgenini çekiyor sanki. toplumu daha güzel yansıtan ve ilişkilerini açıklayabilen başka yazar yok bence.

bir gogol vs balzac asla değildir.

dostoyevski tabiki.

biri dostoyevski,
digeri tostoy.

tost karin doyurur ama, dost baskadir. evet.

ikiside rus oldukları için şişirilen dandik yazarlar.
oyumu soljenitsin'den yana kullanıyorum.

her iki yazarın da kült eserlerini okumuş biri olarak oyumu dostoyevski'den yana kullanıyorum. tolstoy'un kalemine ya da edebi ustalığına laf söyleyecek hadde değilim sadece dostoyevski bana daha fazla hitap eden bir yazar. ilber hoca kadar geniş perspektiften bakamam elbette, sade bir okuyucu olarak bakıyorum konuya.

rusya'da yaşayıpta ikisinide okumadığım için kendimden utandım.((
aslında okumamaktan değil,başladım, hatta eserleri ebook olarak telefonumda, tabletimde bile varlar ama rusçasını okumak çok konsantre olmayı gerektiriyor. çok ağdalı cümlelerle yazılmış. rusçasını biraz okuduktan sonrada türkçesi çok basit, çok yavan kalıyor, zevk vermiyor. sonuç olarak bi adam gibi okuyamadım.

ve victor hugo. evet.

ben kendi acımdan anlatıcan.
ben 17 yasına kadar -annemle babamın bosanması- dunyanın en mutlu kız cocuguydum. neseli. eglenceli.
sonra annemle babam bosandı. ailem kendi dunyasında beni yalnız bıraktı. ve benim tek basıma mucadelem basladı. yurt dısında yalnız yasadım yıllarca. calısıp okumaya basladım. vs vs. ve o donemler karanlık tarafımla tanıstım. cok karanlık seyler dusunen cok depresif cok varoluscu bir yanım da vardı. sonra yıllar icinde -cok uzun yıllar- o tarafımı geride bırakıp fabrika ayarlarıma dondum: neseli. keyifli. mutlu

dostoyevski yi ben karanlık tarafım olarak goruyorum. bugunume tasımak istemedigim karanlık tarafım. anmak istemedigim karanlık tarafım. karakterlerinde cok buyuk ruhsal sorunlar var. ve ben onları okurken acı cekiyorum.
tolstoy daha toplumcu. umutsuzluktan gecirken bile genelde bir umudu oluyor. daha ahlakcı. cogu kitabı bana daha cok hitap ediyor.

soylemek istediklerim bu kadar:)

farklı kulvarlarda yüzen iki sporcu gibiler. rus olmasalar, ya da biri rus olmasa kimse böyle bir karşılaştırma yapmaya kalkmaz, bu karşılaştırma sadece ikisinin de rus olması yüzünden yapılıyor.

tarzları çok farklı ikisinin de. anlaşılsın diye örnek veriim ---> tolstoy, asla bir " karamazov" yazamazdı , içsel bilgisi yetmezdi, ama buna karşın dostoyevski de asla savaş ve barış yazamazdı , genel kültürü asla yetmezdi.

bir göz doktoru mu iyi doktordur yoksa bir diş doktoru mu, gibi bir soru bu.