uykunun bir türlü gelmemesi

uzun zamandır uyuyamıyorum. vejetaryenliği bozmam gerekiyor. buna da cesaret edemiyorum. bir haltı beceremiyorum. yeni yıla girmek istemiyorum. büyük ev ablukada dinlemeden duramıyorum.

çok sinir bozucu bir durum gecenin yarısı öyle ne yapacağını bilemeden bekliyoruz.

artı bir dedirtendir.

evde çay bitmiş, kahve yaptım içtim. sigarayı tek başına mı içseydim?
bu günahın cezası bu olmamalıydı.

müthiş hırpalayan birşey..
ne varsa derinlerde pat diye getirir serer önünüze.. kafa zaten gidik, yaw seni halletmemiş miydik dersin içlerinden bir kaç tanesini görünce.. edememişiz demek ki... hortlamış yeniden..

soru şu: insan geceleri daha mı çok hisseder?

uyuyanlara selam olsun...

vaktinde gelmeyen baska seylerden aliskiniz buna da

sürekli başıma gelen durum. birazdan sözlük de yavaşlar. ınstagram’a kalırız.

dert yok, tasa yok ve tüm bunlar yetmiyormuşçasına uyku da yok!

hiç gitmemesi be...
hiç gitmemesi.
*

nası yaa..! çeyrek yüzyıldır memleketçe uyumuyor muyuz.. (bu bizim uyanık halimiz miydi.. eyvah eyvah..)

bazen olabilen hadise.

uyku gelsin diye uğraşılınca genelde ters teper. uyumam lazım baskısı stresi artırır ve beyin tetikte kalır, uyku kaçar.

çok nazlı. fazla naz aşık usandırıyor, farkında değil.

sabah erken kalmam gerektiğinde daha bir gelmiyor. ertesi gün erken kalkmak zorunda olduğum günlerde hep yaşıyorum ve çok az bir uykuyla uyanmama sebep oluyor.

resmen ceza gibi bir şey o yüzden erken uyanmak en güzeli eğer geç uyandıysam hafta sonu uyumak için alkol alırım yatak da mücadele çok zor çünkü

gelmiyor bir türlü gelmiyor. kimler kimler geldi o gelmiyor. başını yastığa koyar koymaz uyuyan o güzel insanlardan eyle beni allahımmm.

evet ne kadar uykumun gelmesini istesemde uyuyamıyorum

şu an en büyük sorunum.

uyku insan hayatının en değerli olgularından biridir fakat pamuk ipliğine bağlıdır. maalesef ki bu işin psikoloji ile bağlantısını çok ciddiye almak gerekiyor. zihin kendisini güvende hissetmediğinde veyahut sizi derinden etkileyen bir şey yaşadığınızda( olumlu veya olumsuz fark etmez), ilk giden şey uyku oluyor.

bu işin zihinsel rahatlık kısmı çok önemli. ben uyku sorunu asla olmayan biriyimdir fakat zihnimi meşgul edecek bir konu olduğunda, uyuyamam. sabaha karşı zihnim ufak ufak kendisini salmaya başladığı için uykum gelir fakat istemsizce zihnim gerginliği koruduğu sürece yatakta dönüp duruyorum.

fark ettim ki insan yetişkin olduğunda, hassaslaşıyor. yani her şeye daya dayanıksız hale geliyorsunuz. çocukken dünya yıkılsa gelen uykumuz, yetişkin olunca mumla arayacağımız seviyeye indirgeniyor. türkiye gibi bir ülkede sakin ve huzurlu kalma şansınız zaten bulunmuyor. bu yüzden zihin kendisini sürekli "tehdit modunda" tutuyor. pozitif olan ne kaldı hayatımızda?
bizi yatakta rahat ne tutacak?