vücuttaki yara izinin hikayesi

beşiktaş maç çıkışı kavga ile alakam olmadiğı halde sırtta pala izi

koluma cam düştü seneler önce geçmedi kaldı öyle. allahtan çok az bir iz kaldı yoksa kolu komple kaybediyorduk.

dudağımın alt kısmında beyazlık var. sigara yanığı. hiç sormayın sıkıntılı bir ergenlik geçirdiğim doğru. ama pişman değilim.

sağ el işaret parmağımda bir kesik izi. bir tartışmada karşı taraf bıçak çekince “sen kime bıçak çekiyorsun lan?” diyip bıçağı tutmamla olmuştu

ilk okulda sürgülü kapıya tırmanıp kapı kayarken kapıyı tutan demire sıkışmıştı kolum.. elimin üzerinde çizme şeklinde bı yara izi var. sargı askı vs iskenceydi. okula gidemiyorum diye çok ağlamıştım. ortaokulda da bisikletle dereye uçmuştum karnıma fren kolu batmıştı.. bı kere de yine bisikletle bı arabanın altına girmiştir o zaman da pedal sağ alt baldırıma saplanmıştı.. bayaa sakarım ben galiba ya da bahtsız..

her dikişte farklı bir hikâye var. 40 gün sürer. hangi biri dile gelsin?

maç esnasında ön çapraz bağ ve yan bağım koptuğu için ameliyat oldum.
onun izi var.
he çok komik çünkü tam diz eklemimin içe dönük tarafında.
dizimi kırınca cinsel organa benziyor (kadın)

bu başlık bana hep kendisinde maddi bir yara izi olmasa bile manevi bir yara izini hatırlatıyor.. canım çüküm..

hangi birinin hikayesini anlatsam bilemedim.

elle tutulur hikayeleri yok. hepsi ayrı ayrı manyaklıklar. gurur da duymam, utanmam da.

kafamdaki 8 dikişli yaranın hikayesi.

bir hikayesi yok. çocukken aşırı hiperaktiftim. deli dana gibi oradan oraya koşardım. 2 defa kafamı yardım. sonra biraz akıllandım.

seks yaparken sırtımı yırtan kadınların bıraktığı izle var, mekanında posta koyduğum babaların kurşun izleri var. şaka lan şaka çocukken köyde düşüp yaptığım izler var sadece.

trafik kazasindan dolayı dikiş izi..
kalpte olanlarda sayılıyor mu ya?

biz eskiden buzdolabının yanına koyardık poşetleri. buzdolabının yanındaki fayanslarda kırıktı. bir gün tabii çocuğum, aceleyle poşet alıyım derken parmağımın eti ( çok derin olmasa da derin bir kısım.) kopma derecesine gelmişti ama kopmamıştı. derin bir yara olduğu için çekip koparamazdım da, bende parmağıma tentürdiyot sürüp bezle sarmıştım. hayır doktora niye gitmemişiz onu anlamıyorum. bakıyorum yaraya baya büyük ve ciddi bir iz kalmış. hangi akla hizmet gitmemişiz acaba? küçük olduğum için çok hatırlamıyorum ama baya kanamıştı hatta annem aşırı panik yapmıştı. üç hafta falan hep acıdığını da hatırlıyorum. iz hala duruyor. çok belirgin olmadığı için rahatsız etmiyor. böyle izleri severim, hem direkt belli olmadığı için rahatsız edici değil, hem de bir yaşanmışlık hissi veriyor.

a bir de kafamı yardığım var ama onun anısını sadece dinledim. dört beş yaşlarımda merdivenlerden düşmüşüm. tek hatırladığım doktorların dikiş attığı ama onu da korkudan tam hatırlamıyorum. e dikiş izi tabii ki doğal olarak duruyor yok olmadı.

bakkala gitmiştik 3 kız çocuğu. dimdik bir yokuş var eve kadar. aklıevvelin biri çıkıp hadi koşalım dedi. frenleri patlatıp koşmaya başladık. bir müddet sonra kendimi yerde, sert bir darbeyle yıldızları sayarken ve dizimde kocaman bir sıyrik ve kanlar içinde buldum. kızlar yoktu. sol dizimde öyle, üçgen şeklinde bir yara izi vardır o günden beri. kendisi beni sacmasapan bir sezgiyle-cagrisimla yogaya başlamaya iten izdir.

bir gün ablamla okuldan dönmüşüz eve çıkıyoruz o zamanlar 4. katta oturuyoruz ve asansör yok anlayacanız merdiven bol ve biz küçüğüz. dedikki eve ilk varan kazanır deli gibi merdiven çıkmaya başladık 3 er 5 er son katın merdivenine geldiğimizde hırsla bürünen bedenim basamağa çene atarak durmak zorunda kaldı. düştüm. sonrası çok bulanık ablam beni koltuğa taşımış annemi babamı aramış o zamanlar annem hastanede çalışıyor tabi hatırladığım ilk an koltukta kan içindeyim sonrasında dayımın kucağında merdivenden indimiz en son gözlerimi açtığımda ise çeneme 4 dikiş atılıyordu ne oldunu anlamaya çalışırken kana dayanamayan babamın bayılmasıyla tekrar bende bayılmıştım.o kadar estetik çene atmışım ki merdivene çenemin altında gizli bir şekilde yara izim saklanıyor.

20 yıllık spor hayatı çok fazla yaraya sahip yapıyor insanı ama hiç biri kalpteki yara kadar acıtmıyor. hangi birini anlatayım ki?

hangi birini anlatayım,şansa yaşamışım resmen anlatayım a. .

sağ gözümün üstündeki yara izinin hikayesidir.

yıl 2005-2006, askeri lojmanda yaşıyoruz. yeni bir bina yapılıyor, inşaatı da tabiki askerler tarafından. her taraf inşaat malzemeleri, çukurlar, hendekler ve s. az ötede de yine askeri poligon var, orada da zaten durum aynı. arkadaşım vardı bir tane, hala çok severim, ilişkimiz devam eder.

öğlen vakti saat 4-5 olucak gibi, sokağa çıkmışız, yukarıda saydığım malzemelerin içinden bir kazma, bir kürek almışız ikimiz de, gidiyoruz, aklımızca siper kazıp askercilik oynayacağız, zaten ortam da pek müsayit. hepimizin asker eli yapımı tahtadan silahlarımız, maskelerimiz, hatta yelek falan var oğlu var yani.

neyse, ben elimde kazmayla gidiyorum, karşıda da elindeki küreği omzuna koyarak yürüyen arkadaşım. ben yolun diğer tarafındaki tanklara bakıyorum*. birden kafamı önüme çevirdiğimde, gözümün üzerinde bir siyahlık hissettim, ardından çok büyük bir acı hissiyle yere yığıldım. elimle gözümü tuttum, elime bakıyorum kanlar içinde. bağırmaya başladım, ağlıyorum, korkuyorum, gözüm çıktığını düşünüyorum. kan gözümün üzerini kapattığı için göremiyorum çünkü.

meğersem, bu mal ayakkabısının bağcıklarını bağlamak için durmuş, ben mal da bilmeden onun elindeki kürekle göz göze gelerek çarpıştım. *

neyse, eve doğru koşmaya başladım, eve vardığımda annem gördü, o da korkmuştu. 2 dakika geçtikten sonra da kapı çaldı, arkadaşımın annesi doktordu, o geldi, pansuman falan yaptılar. hastanelik bir şey yokmuş. ve yaralanan da gözüm değil, kaşımın kenarıymış. her neyse, o zamandan beri gözümde bir yara iziyle yaşamaya başladım.

şimdi düşününce millet gidip jiletle kendi kaşlarına çizik atarken, bende bu bir yara izi gibi var. şanslı mıyım, yoksa şanssız mı, bu yaşıma geldim hala karar veremiyorum.

ve tabiki bununla birlikte kolum, bacağım, belim, göğsümle ilgili onlarla yara izi hikayem var, o da başka bir zamana artık *. her tarafım da yara iziymiş awq.

çenemin alt kısmında küçücük bir iz var bisiklet kazasından hatıra