ya evlenemezsem korkusu

hem maddi belirsizlik hem de yaş ilerlemesi nedeniyle son zamanlarda benim de sık yaşadığım korkudur.

korkma evliler de ölecek evli olmayanlar da.

ben de de
ya evlenirsem korkusu var.
istediğin zaman çıkıp gidememek
bir değil iki kişi olmak
özgürlüğün bitişi
kabus
korkunç

bu korku insanın yanlış kişiyle evlenmesine yol açabilir ve yanlış kişiyle evlenmek daha korkunç bence.

artık bu durumu kabullenmek gerek bence.

neden evlenmeyesiniz, nasip bu işler, bir bakmışsınız evleniyorsunuz,umutsuz olmayın ve kendinize güvenin .

söz+nişan+düğün+altın+ev+eşya vb derken 2-3 milyonluk oluyorsun. masrafları ve potansiyel nafaka-kalıcı hasar konularını düşünürsen korkuların ayakları götüne vura vura kaçar gülüm merak etme.

"ya evlenemezsem" değil ama "ya evlenmezsem" diye bi endişem var, ufacık küçücük minicik.

evlenmenin zorunluluk olduğu yanılgısına kapılınmasıyla yaş ilerlemesi ile birlikte gelen korku.

evlenmek zorunda değilsiniz. olay zaten evlenmek değil. hayatınızı birlikte geçirmek istediğiniz, iyi anlaştığınız, güvendiğiniz, beğendiğiniz kişi karşınıza çıktığında yaptığınız şeyin adıdır evlilik.

bunun dışında evlenmiş olmak için evlenmek insanın hem kendisine hem de eşine yapabileceği en büyük kötülüklerden biridir. evlenmesi ayrı, evliliği sürdürmesi ayrı, boşanması ayrı derken tamamen dertler ve sorunlar bütününe evrilir.

evlenememe korkusundan ziyade bu hayatta birlikte yaşlanıp, birlikte zaman geçireceğin o güzel insanı bulamama korkusu daha yerinde bir korkudur.

böyle 2 kadından evlilik teklifi aldım. yeminle bak hatunlar teklif etti.

"milyonlarca lirayı kız isteme, nişan kına, düğün gibi envai çeşit törende el alemi memnun etmek için abuk subuk şeylere vermemiş olurum." düşüncesiyle giderilecek yersiz korku.

o paraya daire alınır. eviniz yoksa kendiniz oturursunuz, varsa kiraya verirsiniz yan gelir olur. evi aldıktan sonra bu devirde ev sahibi adamı da piyasada boş bırakmazlar bence. ayrıca illa evlenecekseniz mal ayrılığı rejimi sözleşmesi imzalayıp öyle evlenin. zira asıl korkulması gereken şey evlenememek değil, boşanmak.

ilk evliliğimi yapmadan önce "benim belimi dorultmam, birini bulup tanımam, evlenecek kadar güvenmem derken yaş 40 olur zaten" diyordum bi baktım evliyim. her şey güzel olacak, şu haftayı/ayı/yılı da geçirelim hele toparlıyoruz. ordan onu yaparız burdan bunu derken bi bakmışım boşanmışım.

kısaca insan evlenene kadar hiç evlenmem/evlenemem, evlendiğinde de boşanmam/boşanamam sanıyor. ne demiş ünlü düşünür, gönül dostu, ulu bilge, yüce insan demet akalın; kimler kimler yuva kuruyor, ben mi kuramıyorum.

korkuyu yaşayanlar açısından biraz saçma ve yersiz mi.. çünkü korkunun sonu yok ki.. evlenirseniz de, ya boşanırsam diye korkabilirsiniz.. korkularınızda haklı mısınız ve gerçekten korkmalı mısınız konusunda yeniden düşünün..

evlenemezsem korkusu değil de karıma dağ olamamaktan daha çok korkuyorum.
belki bu yüzden hala bekarım..

30 yas ustu kadinlari buram buram saran bir korkudur. aman yumurtalar omlet olmadan birini bulayim cocugu yapayim derler. genelde bulduklari ise yaramaz, issiz gucsuz, bir duzen tutturamamis yasitlari veya kendinden genc erkekler olur. yahut "ya aslinda nejat benim hic tipim degildir. sokakta gorsem kafami cevirip bakacagim biri de degildir. ama ne oldu bilmiyorum ben asik oldum"...

yersen.

cocuk 4-5 yasina geldiginde evlilik iyiden iyiye catirdamaya baslar. once cinsellik biter. ardindan kadin erkege saygi duymadigini acikca belli eder. olan guzelim masum cocuklara olur.

bu hikayeyi cevremde defalarca kez gordum. buradan o kadinlara diyecegim hicbir sey yok. allah sizi islah etsin. erkeklere diyecegim. kardesim. yapmayin bunu. adam olun. yalniz takilin emin olun daha mutlu olursunuz.