yalnızlığın en iyi tanımı

tanımı yoktur
yalnızlık yalnızlıktır

yalnızlık, hayata dair iki ucu sonuna kadar kabullenmektir. mutluluğun bir yerinde mutsuzluk olduğunu ya da her şey güzel giderken orada bir yerlerde ayağına bir taşın takılabileceğini önceden bilmektir. yalnızlık aynı zamanda özgürlüktür. düşündüğünü rahatça söyleyebilme gücüdür. hayatında kim olursa olsun bir zaman sonra yanında olmayabileceği ihtimalini içine sindirmektir. hayata dair her şey akıp giderken senin sakince izliyor oluşundur. yalnızlık anlat(a)mamaktır. iyi ya da kötü, her şeyi kendi içinde halledebilmektir. aziz nesin'in de dediği gibi "yalnızlık, insanın kendisini başkalarıyla, başkalarını kendisiyle bölüşememesi, ortaklaşmaması demektir."*

yalnızlık, onu tanımlayabilenlerin anlatacak kimse bulamadığı bir kavramdır. bu yüzden onu açıklayabildiğini iddia edenlere lütfen itibar göstermeyiniz.

nasılsın diye soran insanlar vardır çevrende ancak kötüyüm diyebileceğin kimseyi bulamazsın işte budur yalnızlık

güçlü olmaktır. ölmediysen güçlüsündür.

(bkz: tek başına)

delirmektir.

yalnızlık

"yalnız kaldınız sanırsınız,
biliyorum.
yalnız bırakılmışsınız,
biliyorum.
ötesi yok.

ötesi var:
yalnızlık
müziğin bile seni dinlemesidir.
yalnızlık
insanin kendine mektup yazması
ve dönüp-dönüp onu okuması
yalnızlığın da ötesidir."

özdemir asaf

en ihtiyacın olduğu anda kimseye ulaşamıyorsan ya da ulaşmak isteyeceğin kimse aklına gelmiyorsa yalnızsındır.

ama bu durumun iyi bir yanı var, kendinin farkına varıyorsun!

az önce ağlayıp şimdide şarkı açıp özgürce bağırarak söylemektir çok keyiflidir.bir kere alistiysan kimseyle paylasamazsin yalnızlığı.

mezara girene kadar kimseye minnet etmemek gereklidir , kalabalıklar arasında yalnız kalmak , kendinizi, hayatınızın merkezinde tutmak en doğru yönelimdir bu hayatta

uyuşuk bi şekilde kulakligi takıp etrafı hiç duymayarak sokakta yürümek gibi.

huzur.

boşlukla konuşup, boşluğun sesini duymaktır.

sırtını kaşıyacak kimsenin olmayışıdır.

çaresizliğin kimsesizlikle buluştuğu ıssızlık.

tıp doktorlarına bırakılması gerekendir. yalnızlığın insan kültüründe yeri yoktur. *

yalnızlığın iki büyük ressamı var sanat tarihinde benim için. birincisi edward hopper'dır ki her fırsatta sözlüğe görsel yüklemeye çalışırım işlerinden. bir diğeri danimarka'lı 19. yy. ressamı vilhelm hammershøi'dir.

kelime kullanılmaksızın bir resim ya da görsel sanat eseri yalnızlığı imleyebilir mi? evet.
sadece nesne kullanarak, herhangi bir figür olmaksızın bu mümkün mü? evet.

işte bunun en şahane örneklerinden biridir "sunshine in the drawingroom ııı". eşyaya, duvara, duvardaki resme sinmiştir yalnızlık duygusu. gri armoni, az nesne kullanarak elde edilen abartısızlık; yalınlık, negatif alanların tuval yüzeyinde kapladığı oran ve müthiş bir üç boyutluluk etkisi yani espas, bize derin bir yalnızlık duygusunu en derinden hissettiriyor.

vilhelm hammershøi: "sunshine in the drawing room ııı", 54 cm x 66 cm, tuval üzerine yağlıboya, 1903.

yalnızlığın tanımı şahsa özeldir. insan onlarca insan içinde bile yalnızdır bazen. senin ışığını görebilen biri olunca dinecek bu yalnızlık.

yalnızlık her zaman çift kişiliktir. sen ve inandığın varlık.