yalnızlığın en iyi tanımı

kimi zaman bir sığınak kimi zaman ise kaçılması gereken bir alan. tek gerçek yaznızlığın seni asla terk edemeyeceğidir nereye gidersen git seninle kalacak oluşudur. "ötesi mi var? yalnızlığı yalnız seninle aldattım, kıskandı yıldızlar."şarkı sözü.

yalnızlık; kötünün iyisi diye seçilen, ayrıcalıklı zihinlerin mukadderatıdır.

yaşam bilgeliği üzerine aforizmalar/ ıtır

bence en kutsal vergidir insana bahşedilen. insanın ben diyebilmesini ve amacını bulmasını sağlar yalnızlık. özellikle elimize akıllı telefonlarla birlikte giren hızlı tüketim kandırmacası ile birlikte bu yalnızlık oratadan kalktı ama bu mecralar da sanal mecralar olunca sosyallik de sanal oluyor. tıpkı bizim burada takılmamız gibi yalnızlığı kendimize yakıştırmamamızdan kaynaklanan vakit geçirme çabasına dönüşüyor herşey.
peki biz nerede kaldık. kişinin "ben" dediği özü nerede kaldı. ekmek almaya giderken iki saat sokakta oynayıp gerçek sosyalliği alıp aynı tüketim ile sahte sosyallik verdiler.
ayrıca yalnızlık kişinin kendisiyle alakalıdır. mesela babam esnafla hiç selamlaşmazdı. geleni geçeni komşuyu falan bile çok tanımazdı. bildim bileli iş yeri dışında arkadaşı da yoktu kahve kültürü de. insanın bunu kendisine yapmasının sebebi farklı olsada bunu kendine reva görme şekli aynı olduğu sürece, insan kendisine kötülük yapmış olur.
bence paylaşılabilir de. ben çok kez yakın dostum ya da hayatımdaki insanla yalnız hissettiğimi ama aynı ortamda bulunmaktan da keyif aldığımı bilirim. elbette işin romantize edilmiş tarafı orası...
bence yalnızlık ve onunla barışık olabilmek insanın zihinsel oalrak geleceği en üst seviyedir.