yaprak dökümü (dizi)

2006–2010 yılları arasında yayınlanan, reşat nuri güntekin’in aynı adlı romanından uyarlanan dram dizisi.

bir ailenin, özellikle de tekin ailesinin çöküşünü ve değerlerin zamanla nasıl eridiğini anlatıyor.

entrikalar, ihanete uğramalar ve karakterlerin zayıflıkları üzerine kurulu. bazen fazla melodramatik bulunsa da izleyiciye güçlü duygular yaşatıyor.

aile bağları, ihanet, aşk ve ihaneti karışık bir şekilde sunarak türk televizyon dramalarının klasiklerinden biri hâline gelmiş.

sonunda, nihayet bitirdiğim allahın belası bir dizidir.

baştan sona dek, ilk bölümden son bölüme, ağzımızın tadı kaçmasın diye diye ağzımızın tadını kaçıran da bir dizidir.

isyanlarımı, delirişlerimi zaten paylaştım türlü çeşitli başlıklar açarak. şu anda bir genel değerlendirme yapmaya mecalim yok.

her bir karakter bir diğerinden daha iğrenç. ilaç niyetine sevilecek bir tane karakter yok. bir tek yan karakterler iyi.

zaten ali rıza beyin felçli zamanları da bana babamın son günlerini hatırlatıp durdu. bok gibiyim şu anda. 172 (?) bölüm boyunca boğdu boğdu duvara attı beni dizi.

işte böyle bitti.
şükürler olsun.

bu diziyi izlerken karakterlere o kadar çok bağlandım ki diziyi bitirdiğim günden beri hayatımdan bir şeyler eksilmiş gibi hissediyorum.

kulağımda sedef'in güçücük yüreği şarkısı eksik, yine ğayy doğuyorrrğğ sesi eksik, ferhunde'nin hırsı eksik, oğuz şerefsizinin sonu a harfi ile biten insanlara* olan muhteşem* sevgisi eksik, şevket'in her konudaki başarısızlığı eksik, ali rıza beyciğimin alınganlığı eksik...

biri beni tutsun yoksa diziye tekrardan başlayacağım.
leyla'nın bütün salaklıklarını ve hatta mobese sedefciğimi bile özledim.

ali rıza denen kibir abidesinin çocuklarıyla sınandığı dizi. neyse konumuz o değil de necla buna bir kitapevi açmış güzel de bir eve yerleştirmişti. onu nasıl batırmayı başardı? o kısımlarla ilgili bilgi yok mu ya?

yılların siyaset ve haber kanalı izleyicisi olan babama halk tv kapattırmış dizidir. adam bildiğin gözümün önünde zapladı kanal d'ye. 15 yıl önce biten dizinin bilmem kaçıncı tekrarı dostlar bu. bu izah edilemez bir başarıdır. tarifi yoktur.