yaşından küçük göstermek

avantaj mıdır dezavantaj mıdır artık bilemem ama benimle neredeyse aynı yaşta olan kasiyer kızın karşısında küçük çocuk varmış gibi ablacım diyerek konuşması pek hoş değil sanki.

belli bir yaştan sonra avantajlı olan bir durum.

kâh eğlenceli kâh hüzünlü olan olay.

35'ten sonra girdiğim 2. üniversitede asistanlar benden küçük çıkınca çok eğlenceli anlar yaşanmıştı mesela sınıfta.

bazen "kardeş" falan diye konuşmaya başlayanlar yahut nasihat etmeye kalkışanlar çıkıyor. "sen daha gençsin" lafları, alışverişe gidince "bu sizin yaşınıza daha uygun" diyerek spor giysiler getirenler... bazen eğlendiriyor bazen de kızdırıyor insanı.

bir de kendinizden küçük birinden hoşlanma durumları var. çok kez karşılıklı da oluyor bu durum ama yine de insanı bir hüzün kaplıyor tabii. "ne vardı dünyaya bu kadar erken gelecek!" diye kaderinize kızıyorsunuz.

yaşınız zaten küçükken genç göstermek sinir bozuyor. bir yere girerken kimlik falan soruyorlar mesela. o yaşlarda kızıyorsunuz "beni adam yerine koymuyor mu bunlar?" diyerek ama sonra kimliği görünce surat ifadeleri aşırı komik oluyor.

bazen de gittikçe yaşlandığınızı bilmenin üzüntüsü çöküyor. sona eskisinden daha yakınsınız her an. gerçi o herkes için geçerli ama gençken aklınıza getirmiyorsunuz pek.

özetle; hem güzel yanları var hem kötü.

ben sinirleniyorum herkes bu guzel bisey ileride goruceksin dediginde daha da cok sinirleniyorum

yaşından büyük göstermekten daha iyidir diyerekten hoşnut olduğum durum. minyon olmanın faydaları da diyebiliriz.

23 yaşındayım 17 duruyorsun diyen oluyor çoğu zaman üzüyorr :')

ehliyet dersi aldığım dönemde ders alan biriyle sohbet ediyordum aaa sen 19 musun ben seni 15 falan sanıyordum dedi. evet ehliyet sınavına hazırlanmaya bir kaç sene önceden başladım

bodur tavuk her daim piliçtir.

öğretmen olduğunuzda çok daha can sıkıcı olan durumdur. ortaokulda çalışıyorum ve işe başladığım gün müdür yardımcısı bana forman nerede diye sormuştu*

her yerde karşıma çıkan durumdur.

sırf bu yüzden bazı yerlerde kimlik göstermek zorunda kalıyorum. yani evet hoşuma da gitmiyor değil ama bazen aşırı sinir bozucu olabiliyor.

evli olmamanın güzel sonuçlarından biri.
mesela ben 41 yaşındayım.
benimle koca bir gün geçir, sohbet, muhabbet, eğlence falan...
gün sonunda soralım sana, "sence bu çocuk kaç yaşında" diye?
ağzından çıkabilecek en büyük sayı 32 falan olur.

evlenenleri de görüyorum...

benim bu.

uzun boylu olunca tam tersini yaşadığın durum. sorunu saçımı renkli byayarak hallediyorum daha küçük gösterdiğimi söyleyenler olabiliyor artık.

üniversiteden eve dönüp korona testi yaptırmaya gittiğimde "büyüğün yanında mı?" diye sormalarına sebep olan sorun.

bende bunun tam tersi var. ınsanların ilk görüşte her şeyi tahmin etmesi iğrenç bir durum. neden ilk gördüğün bir insanın yaşını tahmin eder ki?
sinir oluyorum. sinir.....

küçükken dezavantaj, büyüdüğünde avantaj olabilen durum.

bilmiyorum avantaj mı dezavantaj mı lakin beni bu hususta ikircikte koyarlar.

kadın/erkek bir kısım küçük, bir kısım büyük gösteriyorsun derler.
çekimser kalıp yaşındasın diyenler de olmadı değil.

neyse önemli olan çok güsel olmam zaten. gerisi tırıvırı.

çoğu zaman hiç bir işimize yaramayan saçma sapan bir özellik....

önceden ne güzel liseli muamelesi görüyordum sanırım bu özelliğimi kaybettim. zayıfladım, yüzüm oturdu vs. artık bende herkes gibiyim.yaşımı gösteriyorum.neyse ruhum genç benim.

yaşımdan 10 yaş küçük gösteriyorum. kimse 45 olduğuma inanmıyor. faydası ise mutlu ediyor.