yazarların hayattan beklentileri

herhangi bir beklentim yok. hayatın bana bir sey getireceğine inancım da yok. artık hayat öleceğin güne kadar zaman doldurmak gibi geliyor sadece. sanırım bir şeylerden fazla bıkkınlık geldi. daha henüz 30'a merdiven dayamışken her şeyi tükettiğimi hissediyorum. öylesine yaşamaktayım

.

benim için yoktur.

beklentisizlik üzerine bir yaşam felsefesi kurdum...bir şeyler için çabalıyor olsam dahi bunu bir beklenti olmadan yapıyorum. mutluluğu anda aramak, anı yaşamaktır asıl huzur. ben para kazanmak, kültür alanımı genişletmek, sanat açlığımı gidermek için birçok şey yaparım.

günün sonunda aradığım şey zenginlik ya da bilgelik değil. lakin bizi dolaylı yoldan bunlara ulaştıracak olan değerli emeğimizi ortaya koymak hayatımıza asıl anlam katan şey. çünkü ölüm bize bir nefes kadar yakın. bir insanı ne başardığına göre yargılamak o yüzden anlamsız. belki de ömrü vefa etse dünyanın en başarılı bilim insanı olabilecek bir kişi, çocuk yaşında gözlerini yumabiliyor bu dünyaya. o çocuğa yararsız, beceriksiz demek hiç olur mu ? o çocuğu eğitim hayatına ve bilgi birikimine sarf ettiği emek, koyduğu değer, kurduğu hayaller, kovaladığı idealler tanımlar yalnızca.

beklentilerimiz anlamsızdır... sonuçlar sadece birkaç ucuz kelimedir, süreç ise hayatın ta kendisi.

endamım yetsin

gözlerim yetsin.

hüzün ve keder bana uğramasın sana uğrayabilir bana ne. kıraç kadar minnoş değilim.

oğlanlar eli şeyinde gezmeye başladı. bir haltlar yemeden onları everip başımdan defetmek. tek beklentim bu değil tabi. birkaç tane daha var. onları da sonra yazarım.

geri dönmemek üzere, güzel bir ölüm.

sadece huzur. yemin ederim sadece huzur.

30 milyon dolar
mutlu olmayı/etmeyi seven insanlar
omuz.

omuz önemli abi, omuz çok önemli.

bakın arkadaslar ben dunyada ve turkiye de hicbir gorusten, hicbir inanctan, hicbir etnisiteden insana sorun cıkaracak biri degilim.
zaten asırı yorgunum.

beklentim şu: kimse bana bulasmasın.
sessiz sakin yapmak istediklerimi yapıp takilim korunaklı dunyamda;)