yemeyi sevdiğiniz en abes şey

papatya. nickimle alakası yok. tadı güzel.

kokoreç. düşününce bir , barsak yenir mi lan ? bi yarım atsam mı ya ?

kokoreç olabilir bokun geçtiği yeri yiyoruz sonuçta

browni kekin kalıbı

kireç.

midesiz sözlük yazarları diye değiştirilmesi gereken başlık.

kahvaltıda kebap

mumbar

şeftali kabuğu

kek harcı

(bkz: kan)

yemekten ziyade, kendi dudağımı hafiften kanatıp emiyorum. çoğu zaman farkında bile değilim.

gizliden gizliye zevk alınan ufak sapkınlıklar başlığında kendine yer bulabilecek türden şeylerdir.

çiğ hamur . özellikle hengel yaparken kesilen ince parçalarını.

kek ve kurabiyeyle siyah zeytin. bana göre abes değil tabii ama böyle olduğunu düşünen insanlar var. adlarına üzülüyorum.

sucuklu yumurta ve yanında nutella. oldum olası böyle zır tatları sevmişimdir. olasılıkları istediğimiz kadar artırabiliriz. mesela tahin-pekmez ve peynir, bal ve hardal ya da yoğurt ve mayonez gibi.

(bkz: kadınbudu)
(bkz: dilber dudağı)

şekerli makarna.

çilekli lip balm. bir de ıspanaklı börekle çikolatalı süt çok iyi ikili benim için.

mandalina kabuğu,muz kabuğunun iç kısmı. evet maymundan geliyoruz.

lütfen benden tiksinmeyin ama nar ekşisi ve lahana turşusu kadar birbirine yakışan çok az şey görmüşümdür. bu benim keşfim. yüksek zekam sadece moda alanında değil gastronomide de işliyor. inanın bir lezzet şöleni yaşatıyor size turşu ve nar ekşisi.

lahana turşusu zaten benim en kıymetli zevklerimden biri. kilolarca tüketebilirim ve böyle anılarım var. fakat turşu kelimesini ağzıma yakıştıramadığımdan daha fazla uzatmayacağım. bir koca kavanoz, beş litrelik sanırım, dev bir kavanoz lahana turşusu yemişliğim var birkaç gün içinde. öyle bayılırım. dev seviyorum. o sert beyazlık, kıtırtı, soğukluğu, damarlarının yapraklarının üzerindeki ihtişamı, of delireceğim. dünyanın en nadide şeyisin sen turşu. adın çirkin diye seni üzüyorlar ama sen başka bir şeysin.

dil

öğrencilik yıllarımda aytaç et ürünleri fabrikalarında stajyer olarak çalıştığım dönemde büyükbaş hayvan kesimi günlerinden birinin ardından füme dil üretimi yapılacağı söylendi. o gün veteriner hekimler, gıda mühendisleri gibi teknik personelden hiçbirinin öğle yemeği saatinde yerinden ayrılmadığını gördüm. bunlardan biri bana da işaret ederek "yemeğe gitme" dedi kısık bir sesle.

sonrası mı? "adamlar ağzının tadını biliyormuş" dedim.