moderatör olunur mu?
moderatör doğulur mu?

karadeniz geliyor. temmuz ayında suyu sakin ve çok güzelken ağustos ayında fikir değiştirip dalgalanması, insanı boğmaya çalışması falan. ve buz gibi olması. ilginç bir deniz.

çok sevdiğim bir şiirde bahsi geçen bitkidir:

tarçın'ın arkadaşları gülçin, nurçin ve yalçını
ister misin tanımayı kakuleyi, narçını
elmır onlara gelince, çocuklar sevinince
tarçın sana gülümser, ne bilmek istersin der
bir tohum filizlenir, serpilir çicek açar
sırlar açığa çıkar ve meraklanır çocuklar
çın çını çın çın çık ortaya tarçın

(bkz: ekmek kafalı elmır)

trabzon gibi nemli şehirde şart olan,
ankara gibi kuru şehirlerde gereksiz olan, eletrik canavarı beyaz eşya.
kışın evi ısıtmak maksatlı kullanılabilir.
öyle bir ısı yayıyor.

4 mart 1987 gecesi, istanbul'un günlerce devam eden yoğun kar yağışıyla karşılaştığı sene. okullar, yaklaşık 2 hafta kar tatili yaptı. bu kış mevsimi, yaşayanların üzerinde unutulmayacak tesirler bırakmıştır.

eskiden insanların boşanması kocaman bir tabu ve ahlahsızlık olarak görüldüğü için şimdi daha sık görülmesi gayet normal bir olay. kadınların hayat standartlarının artması nedeniyle hayat boyu istemedikleri evliliklerini sürdürmeleri olayının azaldığını gösterir.

(bkz: ışıl ışıl her yer her yer sanki pavyon)

çünkü insan aşkınsal bir varlıktır, kendini aşmak, tanrı olmak ister.

annenin de babanın da artık hayatta olmadığı ilk an. sonsuz ve temiz sevgiyi alabileceğimiz hiçbir insan kalmamıştır artık.

ben de yaşar.

hiçbir şey yerinde durmuyor bu hayatta. hiçbiri memnun değil yerinden. belki de hiçbir şeyin yeri yok aslında. onun için sığmıyorlar bıraktığın çukurlara. halbuki sırf onlar için, boylarını ölçüp de ona göre kazmışsın. ama hiçbir halta yaramıyor! hepsi de gözünü kırpmanı bekliyor. kaçıp gitmek için. ya da yer değiştirip seni delirtmek için. özellikle de geçmişin.

hakan günday-daha

radyoda ansızın çıkan o müzik... gülümsetir. hüzünlü bir şarkının bile güldürdüğü olmuştur, çünkü anısı güzeldir.

kadeh tokuşturmak temelinde insanların zehirlenme şüphesiyle başlattığı bir kültürmüş. kadehler tokuşurken şaraplar diğer bardaklara sıçrar ve bu birbirlerine güvendikleri anlamına gelirmiş.

vefatının üzerinden 67 yıl geçmiş. buna rağmen sözcükleri, ifadeleri, tasvir ettiği haller halen içimizde bir yerlere dokunabiliyor.

havada bulut adlı kitabındaki öyküleri trt tarafından dizileştirilmişti, ben ilk çekildiği sıralar izleyememiştim. her şeyin bir zamanı var sahiden de, sakin bir kafayla izlediğimde sanki kitabının sokaklarında yürür gibi hissettim. bir eserin hem kendini hem farklı yorumlarını izledikçe esere dair bir evren oluşuyor akıllarda, bu evrenin gücünün yaratıcısına bağlı olduğunu kanıtlayan bir anlatıcıdır sait faik, bu nedenle türk edebiyatında apayrı bir yeri vardır.

havada bulut'un dizisi için:

erkek bi yazarınız olarak oraya ''kız arkadaşıyla yürürken diğer erkeklere tehditkar bakışlar atması'' yazmanızı rica ediciğm. bana ne kardeşim sevgilin varsa, neden dövecekmiş gibi bakıyorsun? alayı salaktır bu harekette bulunan erkeklerin, bu hareketi farkettiğiniz anda, ki farkettirmek için çok çabalar, terketmeniz doğru davranıştır.

saatler geçmiyor efendim, bakıyorum bakıyorum 5'er dakika ilerliyor yelkovan.
spontane bir an önce başlasa da robnaja'nın pamuk, cenk'in arka bahçesi'nin enerjik ve cool sesini duysak!
yayın saatini beklerken ben;

eğer varsa* sadece sözlük diye düzenlenerek çözülebilecek gerginlik.
kafa sözlük diye başlayanı, normal sözlük yapma, sadece sözlük yap devamını aynı bırak.
yani,
başını sil kafi.
baş ile kafa aynı de mi?
ayy, bir mahzunluk çöktü bana.
neyyyse, sözlüğü ben yeterince kurtardım,
çok işim var ahali.
siz devam edin.