ne yani 11 yaşında sözlük yazarı mı var diye hayretler içerisinde olduğum başlıktır.

kalben’in yara şarkısında “kuğulu'da, buluşalım” şeklinde geçen, ankara’daki park.

lüksemburg

(bkz: over the hedge)

kış uykusuna yatan ayının yiyeceklerini çalan tilki, tilkiye yiyeceklerini geri getirmesi için dolunaya kadar* mühlet veren ayı, aynı tilkinin ayının yiyeceklerini yerine koyabilmek için orman halkını kandırması, ormanın yarısının insanlar tarafından yok edilip ev yapılması... güzel film ama izleyin.

beyefendi/hanımefendi sözcüklerini duymayı hep çok sevmişimdir.kullanın,kullandırttırın

kocaeli kartepe'den sapanca gölü manzarası.
rakım: 1000 metre üstü.

kitap okuma koltuğum. yanımda kedimle birlikte

bana zamandan söz ediyorlar
gelip size zamandan söz ederler
yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. dahası onlar da bilirler. ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,
öyle düşünürler.
bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden
karşılaşmak kolay değildir elbet. kolay değildir bunlarla baş etmek,
uğruna içinizi öldürmek. zaman alır.
zaman
alır sizden bunların yükünü
o boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar
dibe çöker. hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. bir
yerlerden
bulunup yeni mutluluklar edinilir.
o boşluk doldu sanırsınız
oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

gün gelir bir gün
başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
o eski ağrı
ansızın geri teper.
dilerim geri teper. yoksa gerçekten
bitmişsinizdir.
bana ait değildir ama çok severim.

çok zevkli bir olaydır. hıhı zevkli. ama bu zevki sadece hocalar alır.
en sevimsiz kısmı akraba diyaloglarıdır.

- ne okuyosun teyzem?
+ tıp
- ne olcan yani?
+ doktor inşallah.
- ya teyzem benim boynum ağrıyo bir bakar mısın?
+ teyze daha 2. sınıfım ben ya
- yavrum bi bak ya anlarsın sen.
+ teyze valla gösterdiğin yerde spinalis capitis var ama niye ağrıyo acaba ya?
- senden bi bok olmaz daha ağrının sebebini bilemiyon.

görmezden gelmenin, sizi görünce de "aaa pardon ya görmedim" demenin etkili bir yolu. sizi henüz görmemişse, hemen telefon çıkarılır ve holding patronu taklidi yapılır. yanından geçilip tehlike atlatıldığında da telefon bırakılır.

kozalak turşusu da yapılıyormuş. duyunca oldukça garibime gitmişti.

dili herkese uzanan, ancak kendisine iki kelam edildiğinde ortalığı ayağa kaldıran ulusalcı.
sözde en muhalif odur. ancak akp'den çok chp'yi, iyi partiyi eleştirir.
sorsanız ağzından köpükler çıkarta çıkarta "çizgisini bozmayan tek kesim ulusalcılardır" der, ancak perinçek abisi adalet ve kalkınma partisi binasından çıkmazken ortalıklarda da pek yoktunuz nihat bey, nasıl yapacağız o işi ?

çizgiden bahis edecek son insan perinçek olabilir bu ülkede. işçi partisi ve perinçek'in bürünmediği kılıf, tatmadığı ideoloji kaldı mı yerkürede?

hayır insanda biraz utanma olur, daha düne kadar 100.000 imza bulamayan perinçek'in oylarını meral hanım, muharrem bey tamamlatmadı mı ? bir sorgulayın ya hu : " biz on yıllardır bir şeyler konuşuyoruz da, nasıl olur yüzbin imza dahi toplayacak bir tabanımız olmaz, bu insanlar neden bize kulak asmıyor " diye biraz kafa yorun...

son kibritini çaktı, sonsuz uykuya hazırdı.
-ernest hemingway.

bolca vitamin veriyoruz sevgili yazarlar..
bedava yaptık koş koş koş!

#420019 bu süperzeka hem böyle bir entry giriyor hem ateistlere sallıyor.

kafam oldukça rahat hissediyorum.

5 mart 1960 amerikalılar havana limanında demirli "la coubre" gemisini bombaladıktan sonra, cenaze töreninde dayanışma yürüyüşü.



görsel kaynağı

uzmanlara göre sebebinin "haçan eğrisi" olduğu yönünde iddialar mevcut olan durum.

mezunu olduğum anasanat dalı.

güzel sanat fakültelerinin sahne sanatları bölümüne bağlıdır. aşamalı yetenek sınavıyla öğrenci alımı yapılır. her okulun öğrenci kontenjanı farklıdır. kimisi on öğrenci kabul eder, kimisi beş. örneğin bizim okul beş kişi kabul ediyordu. evet, sınıfta beş kişiydik. tabii oyunculuk okuyanlarla da bazı ortak derslerimiz olduğu için düşündüğünüz kadar sıkıcı olmuyordu.

velhasıl, kimse bilmez ama üniversitede tatil gibi bir dört yıl geçirmenize yarar. bol bol okur, yazar, izler ve tartışırsınız.