“geçmişinde ki hikaye beni üzmez, nasılsa yenisini yazıyoruz artık.”

neden takıyosunuz böyle şeyleri? salın gitsin. şuan sizi seviyor mu? mühim olan budur.

pideyi katıksız götürmeye sebeptir. iftarı bir bütün pide ve erimiş tereyağıyla açarsınız.

türkiye'ye özgü iyi dilek ifadesi. başka ülkelerde böyle bir kültürel ifade yok, o yüzden ingilizce'ye tercüme edilmesi zor olan ifadelerden biri. "good luck" ya da "may it be easy" gibi tercüme etmek mümkün aslında ama hiçbir zaman mahallede esnafın önünden geçerken şöyle ağız dolusu söylediğimiz "kolay gelsin"in tadını vermez.

76. olan değerli yazarımız staretzzosima bunu önemsemedi. *

(bkz: başlığa girmeden kimin tarafından açıldığını bilmek).

bir başlığın beni bu kadar üzebileceğini tahmin etmezdim.

müko

tek başarısı o olduğu için tarih atması normal olan tiplerdir.

alfabeyi alfabetik sıraya dizmek kimin aklına geldi?

müptelası olduğumuz bu harika içeceğin, tarih sahnesine çıkışı 850 yılında oluyor. aslında her şeyi bir keçi sürüsüne ve çobana borçluyuz. bir kahve tiryakisi olarak, yazıma başlamadan önce burdan sonsuz teşekkürlerimi iletmek isterim. bach'ın "coffee cantata" eserini de şuraya bıraktıktan sonra başlayalım.


her şey, kaldı adındaki çobanın güttüğü keçilerin bir meyveyi yedikten sonra canlanmaları ile başlıyor. bunu gören çoban meyveyi kendisi de deniyor. kahve sevgisinin bu kadar büyüyeceğini o zaman fark etmiş midir acaba?

daha sonraki durağımız keşişler oluyor. bu gizemli meyveyi onlar da deniyor. tadı çok acı geldiği için hepsini ateşe atıyorlar. daha sonra öyle güzel bir koku yayılır ki keşişler mest olur. keşişler daha sonra bu kavrulmuş meyvelerden bir içecek hazırlamışlar. keşişler kahveyi içtikten sonra bütün gece ayık kalmışlar. daha sonra bu sihirli içecek, kısa sürede yayılmış dört bir yana. 1000 yıllarında yemen'de üretilmeye başlanmış bile.

kahvenin istanbul'a gelişi kanuni sultan süleyman döneminde gerçekleşmiş. sınırları yemen'e kadar uzayan osmanlı, yemen valisi özdemir paşa sayesinde kahve ile tanışmıştır. bu tanışıklık gittikçe ilerlemiş ve artık sarayda kırk kişilik kadrolu kahveci ustaları çalışmaya başlamış.

efendim kahvenin ünü sarayın dışına da taşmış tabii ki. 1550 yılında ilk kahvehane açılmış istanbul'da. daha sonraki her mahallede bir kahvehane olmuş. insanlar burda oturur, muhabbet eder, tartışır, iş konuşur, ticaret yapar bir yandan da kahvesini yudumlarmış.

kahve tutkunu italyanlar da kahve ile osmanlı sayesinde tanışmıştır. venedikli tacirler 1615 yılında ilk kahve tohumlarını venedik'e götürerek bu harika içeceği bir kıtaya daha taşımışlardır. 1683 viyana kuşatması sırasında osmanlı'nın kahve tohumlarını cephede bırakması ile avrupa'ya da kahvehaneler açılmaya başlamıştır. polonyalı bir girişimci bu çuvallar dolusu kahveler ile ilk kahvehaneyi açmış.

istanbul'da olduğu gibi avrupa'da da çok sevilmiş kahvehaneler. voltaire, balzac, beethoven ve mozart da bu kahvehanelerin müdavimlerinden. balzac'ın kahve tutkusunu bilmeyen yoktur zaten. günlük 50 fincan kahve içtiği söylenir.

tabii ki o zaman kahve üretimi arabistan, afrika topraklarında. avrupa'ya da yayılması ile orda da kahve bitkisi yetiştirilmeye çalışılmış. 17. yüzyılın sonlarına doğru seralarda üretilen bitkiler, çeşitli yerlere gönderilmiş. bir tanesi de paris'te xıv. louis'e hediye edilmiş. bu hediye milyonlarca kahve bitkisinin atası olmuş.

şüphesiz kahve bizim kültürümüzde bambaşka bir noktaya yerleşmiştir. telvesi ile içilen tek kahve türü olan türk kahvesi de bu kültürün çok önemli bir parçası aynı zamanda insanlığa bir hediyemiz. sabahların mutluluk sebebi kahvaltı bile kahvenin altına yenilen yemekten alır ismini. bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır sözü de belki de sevgimizi gösteren en büyük kanıttır.

yok benim dedem şöyle büyük ağaymış da, yok benim dedemin katırları kimsede yokmuş da, beni methetme kardeşim bana para ver.

kesinlikle siyah çünkü aşırı asil bir renk olduğunu düşünüyorum.

karanlığı, geceyi sevme ve en fazla karanlıkta, gecede rahatlayıp sakin hissedebilme.

niktofililer, -kendimden biliyorum- güneşin hakim olduğu günlerden, erken uyanmaktan, açık sarı havaların yarattığı parlaklıktan huzursuzluk duyarız. mecburi olarak dışarıda halletmemiz gereken işler varsa, kamu kuruluşlarının da akşam üzeri 17:00'de kapandığını göz önünde bulundurarak, dışarıdaki halletmemiz gereken her bir işten nefret ederiz. akşama, geceye, karanlığa bu derece bağlı olmanın melankoli, depresyon, goth ya da ergenuslukla uzaktan yakından alakası yoktur mesela. bizler geceleri daha fazla eğleniriz. hatta geceleri çok eğleniriz. güneş batınca ruh hali orijinal versiyonuna dönen tipleriz. eğer arkadaş, sevgili, akraba, dost yakınlığımız yoksa bizimle gece tanışmayı tercih etmelisiniz.

baba klima yokmu be? şöyle açsak duvara karşı he olmaz mı?

mikrodalga fırında 6-8 dakika erkeğinizi yeniden ısıtacaktır.

influğınsırlar...

deve yavrusu. bazı bölgelerde domuz yavrusunada potuk deniyor.

sabiha gökçen havalimanından 1.45 dakikalık bir uçuş ile priştine havalimanına ulaşılıyor. havalimanından şehir merkezine inmek için sanırım otobüsler var ancak ben kaldığım otelin yönlendirdiği servis aracı ile yaklaşık 20 dakikada şehir merkezine ulaştım. çok küçük bir şehir olduğu için gezmek 1 günümü almadı ama güzel yemek yemek için birkaç gün daha kaldım *

şehir merkezinde görülecek çok fazla birşey yok aslında ama turistik amaçlı bakıldığında newborn heykeli ziyaret edilebilir. kosova'nın sırbistan'dan ayrılışının anısına gençlik ve spor sarayı'nın önüne dikilmiştir. bu bakımdan önem arz eder. newborn heykelinin arkasında bulunan pasaj içerisinde alılş-veriş yapılacak mağazalar ve restoranlar bulunur. mağazaları bulmak için ibrahim tatlıses türkülerinin geldiği yönü takip etmeniz kafidir çünkü her dükkanda ve takside periyodik aralıklar ile ibrahim tatlıses kasetleri çalınır. pasajın hemen önünde rock n roll konseptli bir hamburgerci vardı oradan hamburger yemenizi kesinlikle öneririm son derece lezzetli ve ucuzdu. newborn anıtının çevresinde turladıktan sonra şehrin en işlek bölgesi olan nënë tereza caddesine inebilir; mother teresa cathedrali ve priştine üniversitesi kampüsünü gezebilirsiniz. bu kısa turun ardından cadde üzerinde bulunan kafelerde kahve içmek için sıksık mola vermek dışında pek yapacak birşey kalmıyor ancak ziyaretinizi noel zamanlarına denk getirirseniz caddenin sonunda açılan küçük ahşap kulübelerden sıcak çikolata,sıcak şarap,hotdog gibi atıştırmalıklar alıp caddenin sonuna kurulan sahnede konserleri ve etkinlikleri ücretsiz izleyebilirsiniz.

son olarak; shaban grill house isimli önünde her daim sıra olan bir restoran var orayı bulun arkadaşlar. boğazına düşkün olan herkes orayı bulsun ve çatlayana kadar pleskavicë dedikleri köfteden yesin, kaymaklı versiyonuda var bu köftenin ama o çok ağır geldiği için bitiremedim ben inanılmaz yağlıydı.

dc comics çizgi romanlarında geçen bir kötü adam (villain). karakteri manyaklığı ile muhteşem bir karakter olmasının yanında batman'in de en büyük düşmanıdır. ama christopher nolan ve heath ledger iş birliğinde ortaya çıkan, the dark knight filmindeki izleme imkanı bulduğumuz hali en muhteşem halidir, izleyiciyi secde ettirir.

aşık iken evlenmeyin. insanız, hepimizin kusurları ve zaafları var. aşık iken bunları göremezsiniz. her şey biraz daha rayına oturunca evlenin. "ben bu kadını/adamı, her şeyi ile gerçekleşten kabul edip sevebilir miyim, iyi gününde kötü gününde gerçekten yanında olabilir miyim, evet şunu yapmıyor ya da yapıyor ama yine de ben onu seviyor muyum gerçekten" şeklindeki soruların cevabını kendinize vermeniz gerekir evlenmeden önce.