geceye bir şiir bırak
“ben
senden önce ölmek isterim.
gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin…
fedakarlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.”
devamını gör...
üstteki yazarın mahlasını cümle içinde kullanmak
jarrus sen karışma gir içeri. bu benimle hestia arasında.
devamını gör...
madalyalı yazarlar özelliğinin gelmesi
yani ne konuşuldu ne yazıldı çizildi arkadaş. 150 kelimeyi geçen belirli kategorilerdeki her yazı için +20 karma veriyor altı üstü. 10 tane yazsan 200 karma, bi rozet etmiyor. çerez parası, karması.
burayı seviyorum, burada yazmayı da ama sık sık kendime, ara ara da miko’ya söylediğim bir cümle var: “biz napıyoruz burada?” yine aynı soruyu soruyorum kendime, bu başlığa yazılanları okudukça. bence çok gereği olmayan ve yine bence, iyi hazırlanılmamış bi hamleydi bu madalya olayı. kurdele gibi takılıyor, taksınlar nazarlık olsun lafım yok ama. ama. her zaman var ya hani bi ama, işte ondan. “150 kelime” yazmayı çok bulan insanları gördükçe kulağımda ilgili cümle çınlıyor. sonra buraya yazdığım en uzun yazının kelime sayısına bakıyorum: 1790. 150 kelime ne kadar tutuyor diye bakıyorum, ilk iki paragrafı sadece.
yanlış anlaşılmasın, kimsenin tarzına lafım yok hatta ben de yıllarca kısa kısa yazdım, buraya ilk geldiğimde de hatta #463724. dedim ya, tarz meselesi. ama yani gerçekten, okur yazar bi kitle var diye gelip otağımı kurduğum yerde 2 paragraflık yazı yazamayan, bunu çok gören insanların olduğunu görmek, ne diyeyim. tekrarlıyorum, yazmayan değil, yazamayan. çok garip gerçekten, çok acayip.
burayı seviyorum, burada yazmayı da ama sık sık kendime, ara ara da miko’ya söylediğim bir cümle var: “biz napıyoruz burada?” yine aynı soruyu soruyorum kendime, bu başlığa yazılanları okudukça. bence çok gereği olmayan ve yine bence, iyi hazırlanılmamış bi hamleydi bu madalya olayı. kurdele gibi takılıyor, taksınlar nazarlık olsun lafım yok ama. ama. her zaman var ya hani bi ama, işte ondan. “150 kelime” yazmayı çok bulan insanları gördükçe kulağımda ilgili cümle çınlıyor. sonra buraya yazdığım en uzun yazının kelime sayısına bakıyorum: 1790. 150 kelime ne kadar tutuyor diye bakıyorum, ilk iki paragrafı sadece.
yanlış anlaşılmasın, kimsenin tarzına lafım yok hatta ben de yıllarca kısa kısa yazdım, buraya ilk geldiğimde de hatta #463724. dedim ya, tarz meselesi. ama yani gerçekten, okur yazar bi kitle var diye gelip otağımı kurduğum yerde 2 paragraflık yazı yazamayan, bunu çok gören insanların olduğunu görmek, ne diyeyim. tekrarlıyorum, yazmayan değil, yazamayan. çok garip gerçekten, çok acayip.
devamını gör...
banyoda yapılan hatalar
suyu çok fazla kullanmaktır kesinlikle.
tanım: banyoda yapılan hataları paylaştığımız başlıktır.
tanım: banyoda yapılan hataları paylaştığımız başlıktır.
devamını gör...
yazarların normal sözlük’te yazma nedenleri
uzunca bir süre başka başka bir mecrada yazdıktan sonra yine uzunca bir süre ara vermiştim.
hatta bir ara sözlüksüzde yaşanıyormuş lan diyerek aydınlanma yaşadım.
aradan aylar geçti, başka bir mecrada burayı kötüleyen yazılar gördüm dedim ki eğer bu embesiller burayı kötülüyorsa burada illaki güzel bir şey vardır. bindim atıma geldim buraya.
ilk başlarda biraz sıkıcı geldi yalan yok, baktım herkes bi resmi takılıyo memur gibi, kitaplar, sinema, sanat falan konuşuluyor fularlar havada uçuşuyor. bildiğin kültür şoku yaşadım, geldiğim yer tarlabaşı sokakları gibiydi çünkü kim bilgi içerikli entry falan girse toplaşıp dövüyorduk.
neyse sonra dedim ki kim ne yazarsa yazsın sanane, sen zaten kendi kafanı boşaltıp deşarj olmak için burdasın. dilin döndüğünce,kafanın bastığı kadar yaz çiz git. kimseye bulaşma, üzerine çekme ( bilen bilir bela mıknatısıyımdır ) kafana göre takıl.
şimdi dönüp bakıyorum da, bu esnada işte 2200 entry girmişim meğer kafam bayağı dolmuş benim. sonra zamanla sevdim burayı bir bakmışım ki esir oldum sabah iş yerine gitmeden buradan iş başı yapıyorum.
belki bir gün yine giderim, ama sanıyorum ki yazma isteğim hiç bitmeyecek.
benim hikayem böyle.
hatta bir ara sözlüksüzde yaşanıyormuş lan diyerek aydınlanma yaşadım.
aradan aylar geçti, başka bir mecrada burayı kötüleyen yazılar gördüm dedim ki eğer bu embesiller burayı kötülüyorsa burada illaki güzel bir şey vardır. bindim atıma geldim buraya.
ilk başlarda biraz sıkıcı geldi yalan yok, baktım herkes bi resmi takılıyo memur gibi, kitaplar, sinema, sanat falan konuşuluyor fularlar havada uçuşuyor. bildiğin kültür şoku yaşadım, geldiğim yer tarlabaşı sokakları gibiydi çünkü kim bilgi içerikli entry falan girse toplaşıp dövüyorduk.
neyse sonra dedim ki kim ne yazarsa yazsın sanane, sen zaten kendi kafanı boşaltıp deşarj olmak için burdasın. dilin döndüğünce,kafanın bastığı kadar yaz çiz git. kimseye bulaşma, üzerine çekme ( bilen bilir bela mıknatısıyımdır ) kafana göre takıl.
şimdi dönüp bakıyorum da, bu esnada işte 2200 entry girmişim meğer kafam bayağı dolmuş benim. sonra zamanla sevdim burayı bir bakmışım ki esir oldum sabah iş yerine gitmeden buradan iş başı yapıyorum.
belki bir gün yine giderim, ama sanıyorum ki yazma isteğim hiç bitmeyecek.
benim hikayem böyle.
devamını gör...
ankara
aşağı ayrancıdan mısınız, yukarı ayrancıdan mı? *
devamını gör...
hiç büte kalmamış öğrenci tipi
büyük ihtimalle agno (ağırlıklı genel not ortalaması) 3,30 üstüdür. maşallah deyin bana.
büdüt: bir yazar köy üniversitesi demiş. hocam hacettepe'de okuyorum. başka yazar sınava yetişememek veya sevgili problemlerinden bahsetmiş. hocam yani bu sınava yetişememek işi artık baydı sanki. bakın beytepe kampüsüne şehir merkezinden ulaşım ortalama 1.5 saat sürüyor. sınav olduğu gün en az 2.5 saat önce çıkarım ki olur da bir sorunla karşılaşmayayım diye. sevgili olayı ise elbet üzülürüm gerekirse d ile geçerim dersten ama biri için bu kadar dertlenip büte kalmaya gerek yok bence. zaten bu yıl haricinde bizim büt haftamız eylül'de oluyordu. tüm yıl boyunca dersi unutup bütten geçme ihtimali çok düşük d bile olsa girip geçerim.
büdüt: bir yazar köy üniversitesi demiş. hocam hacettepe'de okuyorum. başka yazar sınava yetişememek veya sevgili problemlerinden bahsetmiş. hocam yani bu sınava yetişememek işi artık baydı sanki. bakın beytepe kampüsüne şehir merkezinden ulaşım ortalama 1.5 saat sürüyor. sınav olduğu gün en az 2.5 saat önce çıkarım ki olur da bir sorunla karşılaşmayayım diye. sevgili olayı ise elbet üzülürüm gerekirse d ile geçerim dersten ama biri için bu kadar dertlenip büte kalmaya gerek yok bence. zaten bu yıl haricinde bizim büt haftamız eylül'de oluyordu. tüm yıl boyunca dersi unutup bütten geçme ihtimali çok düşük d bile olsa girip geçerim.
devamını gör...
müsilaj sorununun hepimizin suçu olması
hiç de benim suçum falan değil. ben zamanında çöp bulamadığı için elindeki sigarayı üç saat taşımış birisiyim. bunu övünmek için falan da söylemiyorum, zira bu zaten olması gereken.
sigarayı içer içmez umursamazca yere atan, utanmadan bira şişelerini denize fırlatan biyolojik artıklardır bunun sorumluları. sularımızın müsilaj ile kaplı olduğundan daha fazla karalarımız bunlarla kaplı...
sigarayı içer içmez umursamazca yere atan, utanmadan bira şişelerini denize fırlatan biyolojik artıklardır bunun sorumluları. sularımızın müsilaj ile kaplı olduğundan daha fazla karalarımız bunlarla kaplı...
devamını gör...
yazar mahlaslarının öteki dünya versiyonu
ahiretinbütünmüminlerininyemeğebaşlarkentükettiğihurma
devamını gör...
ankara'nın en güzel yanı
sonbahar aylarında içine içine çekmesidir.
devamını gör...
madeleine peyroux
paris'in latin mahallelerinde sokak müzisyenlerinden esinlenerek şarkı söylemeye başlayan blues, jazz ve folk müziği yeniden kendi tarzıyla yorumlamasıyla ünlü vokalist.
80’lerin sonunda jazz grubu riverboat shufflers ve vintage esintili topluluk olan lost & wandering blues & jazz band gruplarıyla çalışmıştır.
1996'da ilk albümü dreamland'i çıkardı. piyanist cyrus chestnut, davulcu leon parker, gitaristler vernon reid ve marc ribot ve saksafoncu/klarnetçi james carter gibi jazz müzisyenleriyle beraber çalıştığı albümde, fats waller'ın ı'm gonna sit right down and write myself a letter, billie holiday'in gettin 'some fun out of life ve bessie smith'in lovesick blues şarkılarını yeniden yorumladı.
2004'te çıkan careless love albümünde ise elliott smith'in between the bars, bob dylan'ın you're going to make me lonesome’ını yorumladı.
2006’da half the perfect world, 2011’de standing on the rooftoop, 2013’te the blue room, 2016’da secular hymns ve 2018’de anthem adlı albümlerinde tom waits’den the beatles’a ray charles’dan leonard cohen’e kadar geniş bir yelpazede yeniden yorumlama yapan peyroux’nun sesi ve yorumu için billie holiday benzetmeleri yapılıyor. fakat ben başarısının büyük bir kısmını çalıştığı jazz müzisyenlerinin en iyileri olmasına bağlıyorum.
zira şarkıların orjinalleri benim için her zaman peyroux’nun yorumundan önde geliyor.
80’lerin sonunda jazz grubu riverboat shufflers ve vintage esintili topluluk olan lost & wandering blues & jazz band gruplarıyla çalışmıştır.
1996'da ilk albümü dreamland'i çıkardı. piyanist cyrus chestnut, davulcu leon parker, gitaristler vernon reid ve marc ribot ve saksafoncu/klarnetçi james carter gibi jazz müzisyenleriyle beraber çalıştığı albümde, fats waller'ın ı'm gonna sit right down and write myself a letter, billie holiday'in gettin 'some fun out of life ve bessie smith'in lovesick blues şarkılarını yeniden yorumladı.
2004'te çıkan careless love albümünde ise elliott smith'in between the bars, bob dylan'ın you're going to make me lonesome’ını yorumladı.
2006’da half the perfect world, 2011’de standing on the rooftoop, 2013’te the blue room, 2016’da secular hymns ve 2018’de anthem adlı albümlerinde tom waits’den the beatles’a ray charles’dan leonard cohen’e kadar geniş bir yelpazede yeniden yorumlama yapan peyroux’nun sesi ve yorumu için billie holiday benzetmeleri yapılıyor. fakat ben başarısının büyük bir kısmını çalıştığı jazz müzisyenlerinin en iyileri olmasına bağlıyorum.
zira şarkıların orjinalleri benim için her zaman peyroux’nun yorumundan önde geliyor.
devamını gör...
az bilinen görgü kuralları
günaydın diyen birine günaydın cevabı verilmesi.
öylesine hödük bir toplumda yaşıyoruz ki, bunu demekten aciz insanlarla bir aradayız.
öylesine hödük bir toplumda yaşıyoruz ki, bunu demekten aciz insanlarla bir aradayız.
devamını gör...
sevilen filmlerin sevilen replikleri
- muzo, kaç sigaramız kaldı?
- sigaramız diye genel bir durum yok.
- sigaramız diye genel bir durum yok.
devamını gör...
kaybettiğimiz yakınlarımızı chat robotu olarak diriltme projesi
olmaması gereken şeydir. ölen birinin sevdiklerinde bıraktığı boşluğu kapatmak için çok uğraşıyor insanlar. bu sadece o boşluğu genişletmeye yarar bence. en azından benim için.
devamını gör...
an itibarıyla işsiz kalmam
öncelikle tüm bunları yazmamın sebebi artık içimde tutamıyor olmak. kimsenin acımasını istemiyorum yada sempatisini kazanmak istemiyorum.
ben ankarada yaşayan 20 li yaşların ortasında spor salonunda çalışan bir kadınım. 4 yıl fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü okudum(gayet güzel bir üniversitede) ama mezun olduktan sonra iş bulamadım. araya pandemi de girince mecburen aile evinde kalmak zorunda kaldım. uzun bir zaman iş bulamadım. sonra bir salonda pilates eğitmenliği yapmaya başladım. sigorta yok, öğrenci sayısına göre maaş alınıyor, asgari ücretin altında kazanıyordum.zaten pandemi nedeniyle çok fazla öğrenci gelmiyordu. evde kalıyorum, ev arkadaşım var bir tane, oda öğrenci cafede garsonluk yapıyor. 1 aydır kombimiz kapalı doğal gaz faturası ödememek için, ki bu bir ay birkaç gün dışında çok soğuk geçti. gece uyurken kat kat giyinerek uyuyoruz. yaklaşık 1 yıldır dışarıdan hiç yemek yemedim. 1 yıldır üzerime bir tane bile kıyafet almadım çünkü kazandığım para kira, doğalgaz, elektrik, internet, ulaşım vs gidiyor. ailemden de isteyemiyorum çünkü mezunum işe başladım ve başka kardeşlerim de var, ailemin de borcu var kısacası hem gururuma yediremiyorum hem de onları zorlamak istemiyorum. ilk okula giden kardeşime eğer işe başlarsam ona hediye göndereceğimi söylemiştim telefonda konuştuğumuzda abla hediyem hazır mı diye soruyor her seferinde daha hazır değil merak etme çok yakında göndereceğim diyorum bilmiyor ki ben burada ne zorluk çekiyorum, aileme hep iyiyim param var siz beni merak etmeyin diyorum. şimdi yeni kısıtlamalar gereği spor salonları kapandı kısacası gelir kaynağım ortadan yok oldu, hastanelere iş başvurusu yapıyorum ama ses seda çıkmıyor. sigortam olmadığı için herhangi bir yardım da alamıyorum.
türkiye şartlarında para kazanmak için illaki utanç duyacağım işler mi yapmamak zorundayım. gerçekten artık dayanacak gücüm kalmadı, bu ayı nadıl çıkaracağımı bilmiyorum.
sadece sormak istiyorum ben bunu hak ediyor muyum?
düzenleme : tüm destek mesajlarınız için çok teşekkür ederim. neyine güvendin de aile evinden ayrıldın yazan yazarlar için açıklama : kendimi yük gibi hissettiğim için ayrıldım. ne kadar ailem de olsalar okulum bitmişti, ve ayaklarımın üzerinde durmak istedim. ilk cümlelerde yazdığım gibi amacım acıtasyon vs değil sadece gerçekten çok doldum, susmaktan yoruldum. derdimi anlatmak istedim.
destek olmak isteyen yazarlar oldu hepsine çok teşekkür ederim. anahtarlık yapıyorum örgüyle. almak isterseniz lütfen iletişime geçin.
ben ankarada yaşayan 20 li yaşların ortasında spor salonunda çalışan bir kadınım. 4 yıl fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü okudum(gayet güzel bir üniversitede) ama mezun olduktan sonra iş bulamadım. araya pandemi de girince mecburen aile evinde kalmak zorunda kaldım. uzun bir zaman iş bulamadım. sonra bir salonda pilates eğitmenliği yapmaya başladım. sigorta yok, öğrenci sayısına göre maaş alınıyor, asgari ücretin altında kazanıyordum.zaten pandemi nedeniyle çok fazla öğrenci gelmiyordu. evde kalıyorum, ev arkadaşım var bir tane, oda öğrenci cafede garsonluk yapıyor. 1 aydır kombimiz kapalı doğal gaz faturası ödememek için, ki bu bir ay birkaç gün dışında çok soğuk geçti. gece uyurken kat kat giyinerek uyuyoruz. yaklaşık 1 yıldır dışarıdan hiç yemek yemedim. 1 yıldır üzerime bir tane bile kıyafet almadım çünkü kazandığım para kira, doğalgaz, elektrik, internet, ulaşım vs gidiyor. ailemden de isteyemiyorum çünkü mezunum işe başladım ve başka kardeşlerim de var, ailemin de borcu var kısacası hem gururuma yediremiyorum hem de onları zorlamak istemiyorum. ilk okula giden kardeşime eğer işe başlarsam ona hediye göndereceğimi söylemiştim telefonda konuştuğumuzda abla hediyem hazır mı diye soruyor her seferinde daha hazır değil merak etme çok yakında göndereceğim diyorum bilmiyor ki ben burada ne zorluk çekiyorum, aileme hep iyiyim param var siz beni merak etmeyin diyorum. şimdi yeni kısıtlamalar gereği spor salonları kapandı kısacası gelir kaynağım ortadan yok oldu, hastanelere iş başvurusu yapıyorum ama ses seda çıkmıyor. sigortam olmadığı için herhangi bir yardım da alamıyorum.
türkiye şartlarında para kazanmak için illaki utanç duyacağım işler mi yapmamak zorundayım. gerçekten artık dayanacak gücüm kalmadı, bu ayı nadıl çıkaracağımı bilmiyorum.
sadece sormak istiyorum ben bunu hak ediyor muyum?
düzenleme : tüm destek mesajlarınız için çok teşekkür ederim. neyine güvendin de aile evinden ayrıldın yazan yazarlar için açıklama : kendimi yük gibi hissettiğim için ayrıldım. ne kadar ailem de olsalar okulum bitmişti, ve ayaklarımın üzerinde durmak istedim. ilk cümlelerde yazdığım gibi amacım acıtasyon vs değil sadece gerçekten çok doldum, susmaktan yoruldum. derdimi anlatmak istedim.
destek olmak isteyen yazarlar oldu hepsine çok teşekkür ederim. anahtarlık yapıyorum örgüyle. almak isterseniz lütfen iletişime geçin.
devamını gör...
yanlışlıkla 4 doz covid 19 aşısı yapılan israilli eczacı
aşı manyağı yapmışlar adamı. e bolluk var tabi. arap yağı bol bulunca, mabadına da sürermiş.
devamını gör...
yastığa çeyrek kala uyumak
yatakta dört dönse de gene uyuyamayanların hayali.
devamını gör...
funda arar şarkılarından bir alıntı
"sen uyuyor musun
uyuma... uyuma
kalk, cesur ol biraz
gel yanıma, yanıma...
sağ tarafa herkes, sen soluma kalbin yanına
aşk itiyor bizi, bu duruma onu suçlama
en azından hissedersin belki de bu şarkıyla gördüğün rüya bölünür of
daha önce ölmüş olsam,
inan bana senle tekrar ölünür, ölünür. "
<hafıza >
uyuma... uyuma
kalk, cesur ol biraz
gel yanıma, yanıma...
sağ tarafa herkes, sen soluma kalbin yanına
aşk itiyor bizi, bu duruma onu suçlama
en azından hissedersin belki de bu şarkıyla gördüğün rüya bölünür of
daha önce ölmüş olsam,
inan bana senle tekrar ölünür, ölünür. "
<hafıza >
devamını gör...
otobüsteki güzel kızın kulağına kafa sözlük diye fısıldamak
buradan kızın tepkisi.
devamını gör...
yazarların başardıkları şeyler
türkiye'de henüz intihar etmemiş olmak en büyük başarımdır.
devamını gör...