yaklaşık bir saat önce başlamıştır .
yılanın başını büyümeden kesmeye çalışan bir avcı gibi saldırı başlamıştır .
yoldaş ve konsey kendilerini sağlama almak için uçak biletlerini hazırlamış bile olabilir .
hazırlanın harp başladı .
azdan az çoktan çok gider .

not : ironi barındırır . eğlence amaçlıdır .

sapıklıktır. bir gelenektir.
dünyanın en pahalı kuaförü olsun yine kolunuza taciz eder.
çıraklıktan öğretilir ve müşteriye uygulanır.
eğer samimi bir müşteri iseniz tadını kaçırana kadar uygular.

yoğunluğum azalınca(2-3 ay sonra) ayrıntılı bir popüler bilim yazısı yazarak destek olacağım dergidir.

güzel düşünülmüştür ayrıca.

(bkz: başlığı engelle)

kendisinin arı olduğunu,gerekirse çiçek çiçek dolaşabileceğini söylerdi. ben de sonunda gazeteyle onu öldürdüm.

sadece kitap okumak için bile yolculuğa çıktığımı biliyorum, kalabalıklar iş çıkışında yorgun giderken ben kendimi kitaba kaptırmayı seviyorum.otururum oturmam hiç farketmez,ses var ya da yok duyulmaz.otobus olmasın yeter*
kitap..dağda bayırda,tenhada kalabalıkta..her yerde.yeter ki iste!*

bir repliği der ki: "inanç taşıması zor bir yüktür. ne kadar yüksek sesle çağırırsan çağır, karanlıktan sıyrılıp hiç gelmeyen birini sevmek gibi."

murat evgin'in de gayet güzel okuduğu türkü.

"zayıf insanlar intikam alır, güçlü insanlar affeder, zeki insanlar umursamazlar." demiştir konfüçyüs. kendisine sonuna kadar katılıyorum.

sait, nazım ve orhan masada otururlar.

sait - nazım lan sen bilirsin. niye böyle akşam olunca bir hüzün çöküyor insana?

nazım - çünkü gün bitiyor abi. bir de zaman geçiyor. o ürkütüyor insanı. bitiyor yani. bir gün daha bitiyor. sonuçta, bir son var. içten içe biliyorsun bunu. her akşam bu sona doğru biraz daha yaklaşıyorsun yani. biraz daha biraz daha.

sait - offff

nazım - nazım hikmet ne diyor biliyor musun abi?

sait - ne diyor lan.

nazım - insan diyor, öleceğini bile bile nasıl yaşar. ya çıldırır ya da öleceğini unutur.

orhan - offff

nazım - rahmetli annem hep derdi ya. yaşadığım kadar daha mı yaşayacağım.

sait - yani.

nazım - geldik gidiyoruz elde var sıfır.

orhan - hem de bir sürü sıfır.

nazım - alt alta koy bir sürü sıfır.

orhan - sıfıra sıfır elde var sıfır.

nazım - ama sıfırın da bir günahı yok. o da yalnız başına güzel. mesela her şey sıfırla başlar. ama bizim elimizde hiç oluyorlar. biz de onunla beraber yavaş yavaş hiçe dönüyoruz.

(turgut kapıyı açarak içeri girer)

turgut - allaaah

sait - hoş geldin turgut.

turgut - abi, allah iyiliğinizi versin. ödümü kopartınız. ne yapıyorsunuz böyle karanlığın içinde?

sait - hiç olduk biz turgut.

mitosfer - ölüm bizi, yaşarken yarı ölü yapan bir kavramdır. yaşadığımız korkuların temelinde ölüm korkusu yatar. ölümden korkmazsak geriye korku namına pek bir şey kalmaz.
aslında ölüm olduğundan tam anlamıyla yaşıyor olduğumuz söylenemez. o yüzden ölüme alışkın olmamız gerekir diye düşünüyorum. şimdi bana ölüm olduğu için yaşadığımız anın daha da değerini bilerek yaşayabiliriz diyebilirsiniz.
o zaman ben de size en mutlu anımızda bile içimizi kavuran bu hüzün nedir diye sorarım.

bir süredir bu durum dikkatimi çekmekte. sözlükte + verme alışkanlığının git gide pasifize olma durumu can sıkmaktadır. önceleri bu konuda daha cömert ve bonkör davranan sözlük ahalisi devir tutum devridir diyip burda da kemerleri sıkıyor anlaşılan.

fakat gel gelelim kadın olduğunu iddia eden yazarlarda bu durum biraz daha farklı işleyebiliyor acaba bize de düşer mi denilerek daha bir gözü kara şekilde seri artılar verildiğini gözlemekteyim.ne yazik ki internet alemindeki her mecra gibi burada da kadınları haksız rekabet ile ön plana çıkarmak bizim gibi geri kalmış toplumların değişmeyen kaidesi olarak yerini alacaktır.

2018 yılında fotoğrafçı mehmet gök'e ait bir fotoğrafı kopya etmiştik..fotoğraf iyi olunca resimde iyi oluyor... çocuklar onun fotoğraf makinesinde daha bir masum ve mutlu görünüyor.

''hırpalanmış yerlerinden öperim çocuk''

";

isveç sosyal demokrat parti başkanı mona sahlin, birgün markette alış veriş yapar ve eve giderken marketten çok sevdiği çikolata olan toblerone almadığını fark eder. başka bir marketin önünde durup marketten toblerone alır. fakat harcamayı dalgınlıkla şahsi kredi kartından değil devletin kendisine tahsis etmiş olduğu kredi kartından yapar.

aradan belli bir zaman geçince maliye müfettişleri konuya el atar. hakkında devleti zarara uğratmaktan soruşturma açılır. bütün mal varlığı incelenir. açılan davaları kazanır ve temize çıkar.

dünya siyaset tarihine damgasını vurmuş olan bu olay siyasi ahlak için en güzel örneklerden biridir.

izlediğim en kaliteli yapımlardan biri. ayrıca şahsiyete benzer bir mini dizi arayanlara yine haluk bilginer'in başrol oynadığı masum'u öneririm.

insana değer
sürekli cinayet haberleri normalleşti. her akşam kanalları gezerken gördüğümüz bir şey. intihar eden 'vah vah' diyip geçiyoruz. elimizden gelen bir şey yok. bunu düzeltebileceklerin ise daha önemli (!) işleri var. okumaya çalışan masum bir insan evladısındır maymunun biri çıkıp sana demediğini bırakmaz. bazen fikrini belirtirsin beğenmezler terörist olmayla itham ederler.
neyin yarışındayız. napıyoruz?

edit1:türkiye işçi partisi milletvekili barış atay'ın değindiğim konuyla ilgili olarak bütçe üzerine yaptığı konuşma.buyrunuz efendim

gayet medeni insanlarsanız olabilecek hadise. sonuçta insanlık ölmedi yani, halen fikir alışverişinde bulunulabilir.

profiline girip baktım ve kendisi uzaklaşmış diye görünce üzüldüm..

umarım kısa sürede geri gelir, kendisi sevdiğim bir kardeşimdi.

(bkz: yalan)
(bkz: dikkat çekme çabası)

bu hikayelere inanan kaldı mı ? 2000'li yılların internet geyiğiydi bu. sözlük yeni ondan herkesler intihar ediyor herhalde. arkadaşlar yemiyoruz. evet bizde üzülüyoruz ama kendinizi düşürdüğünüz bu komik duruma üzülüyoruz.

(bkz: majör depresyon)* rahatsızlığı olan biriyle iletişim kurmaya çalıştınız mı ? bırak konuşup, yazmayı bir çoğu size bakmaz bile, baksa bile görmez. burada her antideprasan kullanan intiharın eşiğindeyim sanıyor. lan hayatının bir noktasında kullanmayan mı var? tamamen şov. dikkatler bende olsun hastalığına yakalanmışsın kardeşim geçmiş olsun. hayır böyle depresif olmak havalı falan mı geliyor ?

derdin sıkıntın vardır onu anlarım. umarım yakın zamanda geçer. ama düşünüyorum ben intihar etmeyi kafamdan geçirsem bak eyleme geçsem değil kafamdan geçirsem, altı ay önceden insanlarla bağlantımı keserim. açın bakın ilk yalnızlaşmayla başlar. kimseyle bir şey paylaşamadığın noktada geliyor bu durum. sen her gün burada şen şakrak birden çöktün öyle mi ? gelmişsin burada iki gündür tanıştığın insanlara sarılıyorsun, vedalar falan. çok gördük dosti. senden o kadar çok gördük ki. sadece kanatlı unicornların dikkatini çekersin böyle. video falan at bence.

şimdi bunları yazdık diye vicdansız oluruz. merak etmeyin başlığı uplandı diye mutlu bile olur yazar kardeşimiz. ''bu konu dalga kaldırmaz'' diyenler olabilir. evet hassas bir konu, olur olmadık dillendirmeyin bence de.

edit: ya başkası hesabına girmiş paylaşım yapmış. kendi yazamayacak durumda. ya dahdajdhjajhda. intihar inandırmasına puanım 6/10. fena değil.

aklıma geldi editi: arkadaşın kendi hesabından yazınca anlayamıyor muyuz biz ? senin hesabına girip yazması nasıl bir şov beni onu anlayamadım. başka bir dil de mi yazıyor senin hesap ? daha mı acıklı olacaktı ?

tuvalet kaadı gerçekten zorunlu bir ihtiyaç değil. hafta sonu iki üç tane hürriyet gazetesi, haftanın her günü bir tane akit, yeni şafak gibi gazetelerden birini alırsanız ucuz fiyata temizlenirsiniz. misvak'tan da kullanılmış kaat kutusu yaparsınız. oh mis.

filmin iğneleyici bir sistem eleştirisi olduğunu düşünüyorum. muhtemelen dönemindeki çarpıklıkları komedi unsuru ve eski istanbul dönemi üzerinden anlatıyor.
ana hikayenin turgut özakman gibi usta bir kalemin elinden çıkmış olması zaten yeterliyken bir de senaryoyu yavuz turgul yazmıştır.
serkomser ziver, cumali ve şekerpare üçlüsünün ana karakter olduğu filmde, yan karakterlerin hepsi bambaşka hikayelerle filmi yapılacak kadar renkli tipler öte yandan.
hurşit'in, galatalı'nın ya da letafet'in öyküsünü de izlemek isterdim.

.
filmi izlemek çok keyifli ama seneler sonra benzer sorunların gündemde olması ve bunların çözümünün henüz bulunulmamış olması insanı üzüyor.
ezbere bildiğim replikler arada dilime dolanır.
iki ahbap mahpuslarda çekerken çile
bizimkiler kız istemeye gittiler bile.
şener şen'in oyunculuğunun en muazzam halidir bu film. ilyas salman, şevket altuğ, neriman köksal, yaprak özdemiroğlu, serra yılmaz, hüseyin kutman yani filmin tüm kadrosu birbirinden başarılı olduğundan şener şen'in oyunculuğunu zirveye taşımış olabilirler.
eski istanbul atmosferinde geçmesi dolayısıyla kostümler ve aksesuarlar da filmin zevkle izlenmesini kolaylaştıran unsurlardandır.
kelepçe sahnesi der, dururum. daha da spoiler vermeye gerek yok zaten.