aldı bektaşi o halde, sevgili kuzguncuktaki vişne
baba erenlere sual etmişler;
- namaz vakti camide secde ettiğin olur mu?
baba erenler hızlıca cevaplamış:
- tabii tabii bayramdan bayrama
demiş. ardından şöyle sual etmişler;
- peki içki içer misin?
baba erenler bu kez yayarak cevaplamış;
- eh işte, akşamdaaaaan akşama...*

iki gözümün çiçeğidir, çok sevdiğim yazı bin kat daha sevmemi sağlayan bir çok şeyden biridir. muazzam kokusu ve tadı ile neşemi artırır, bunaltıcı sıcakların buharlaştırdığı enerjimi yükseltir. daha överim de rakı ve peynir ile de olan manyaklığımı daha fazla ortaya sermemek için bu girdiyi burada bitiriyorum.

tamamen özgün bir yazı oldu ha?

en fazla d vitamini sentezlenmesi, ekvator çizgisinde bulunan bölgeler, yani güneş ışınlarının en dik vurduğu ülkelerde gerçekleşiyor. ekvator çizgisinden uzaklaşıldığında bu vitamin alımı azalıyor. kuzey avrupa ülkelerinde hava güneşli olsa dahi, d vitamini alımı düşüktür.

mesela ülkemizde antalya bölgesinde yaşayanlarda bu vitamin alımı yüksek iken zonguldak taraflarında yaşayanlarda bu miktar düşüktür. ne kadar akdeniz ülkesi sayılsak bile nüfusumuzun önemli bir bölümü 37 derece kuzey enlemi üzerinde yaşıyor. bu enlem üzerinde yaşayanlarda d vitamini sentezi düşük olur.

d vitaminin eksikliğinde, bağışıklık sistemi sağlıklı çalışamıyor. eksikliği covid-19'a yakalanma riskini artırıyor ve hastalığın ağır seyretmesine neden oluyor. vücuttaki d vitamini oranının yeterli olup olmadığını anlamanın yolu kan değerlerini ölçtürmekle anlaşılır. d vitamini, anne karnındaki bebeğin beyin gelişiminde de kilit bir rol oynuyor.

takviye kullanmaksızın d vitamini karşılamanın iki yolu var. ciğer, tereyağı, gezen tavuk yumurtası gibi d vitamini yönünden zengin besinler tüketmek ve öğle saatlerinde güneşlenmek. tabi güneşlendiğiniz d vitamini hangi ülkede yaşadığınız ve bulunduğunuz yerdeki hava kirliliğine göre de değişir.

vefat eden sevdiğiniz.artık sadece rüyanızda görürsünüz ya da fotoğraflarına bakarsınız.
sağlık.gidince geri kazanmak için çok uğraşırsınız ama tam anlamıyla geri gelmez.artık sizi yöneten o hastalıktır.

ödev yapıyorum. neden burada olduğumu sormayın ödevim çok zor dikkatimi toplayamıyorum.

yıllar sonra kitaplıktan rastgele bir kitap alınıp içine bakıldığında hüzünlendiren notlardır. vaktiyle aranızın çok iyi olduğu ancak artık görüşmediğiniz bir arkadaşınızsa notu yazan, yazdığı her bir cümle kalbinize bıçaklar saplar, size zamanda yolculuk yaptırır.

hayatta karşımıza çıkan olaylara normalden daha az önem verme isteği olarak tanımlanmaktadır.
kısacası karşılaştığımız mevzuları daha az kafaya takmayı, da az düşünmeyi isteme hissiyatı gibi bir anlamı var.

derhal liberosis olmamız gerekmektedir bence. peki bunu başardığımızda ne olacak.?

hayatımızı ilgilendiren her konuda daha net ve kesin kararlar veririz. hayattan beklediklerimize ve hedeflerimize daha rahat odaklanıp, ulaşabilme yollarını daha net görebiliriz. bizi depresyona sürükleyen, mutsuz insan ve ortamlardan uzak durmamızı sağlayarak, bir çok endişe ve korkumuzu ortadan kaldırmış oluruz.
kendimizi daha berrak bir yaşama yeniden hazırlamamız için bir başlangıç olmuş olacak.

hadi hayırlısı..

nutuk *.

tek kesin çözüm: sevgilinin olmaması.

süleyman soylu aday olacak.

"insanı insan yapan, yüzüne güzellik katan ve onu sevdiren tek şey kalbinin temizliğidir. yoksa hepimiz aynıyız, etten ve kemikten oluşmuş bedenleriz."
(bkz: uğultulu tepeler (kitap))

yetenek ile ilgili bölümlerin sınav ile öğrenci alması sonucu oluşan duygudur. burda yetenegin yoksa niye seçtin diyecekler olacaktır ama sorun "sinavla değil de yetenek ile öğrenci almış gibi" davranan egitimcilerdir. her derste olmasa da özellikle heykel ve seramik derslerinde zorlanmıştık tüm sınıf. hatta 2. dönem herkes kaydını dondurmaya, okulu bırakmaya başlamıştı. 44 kişilik sınıfta 25 kişi kalmıştık. kalan 25 kişi birbirini motive ediyor, okulda kalması için bölümü birbirimize sevdirmeye çalışıyorduk. "ilk mezunları biz olacağız, yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik, çoğu gitti azı kaldı, bu saatten sonra okul mu bırakılırmış? , o kadar emek verdik, yazık " gibi cümlelerle söz de birbirimize destek olduk. arada 2,3 kişiyi kaybetsek de iyi kötü son sınıfa kadar geldik.

her bir karakterin kendi çapında başrol olduğu türk komedi dizisidir. bir avrupa yakası fanı olarak yalan dünya'nın da neredeyse tüm bölümlerini izlemişimdir. karakterler karikatürize de olsa gülse birsel'in bunun ardında birçok şeyi eleştirdiği ve hep çevrede gördüğü tipleri yazdığını anlayabilirsiniz. onun tüm karakterleri özelliklerinin abartılmasının yanında günlük yaşamımızda yanımızda yöremizde bulunan tiplerdir. kaç kişinin hayatında temizlik hastası bir servet yoktur örneğin? kendi adına türkü söyleyen gülistan'dan çok gördüm mesela ben. ama tüm bunları bir kenara bırakıp asıl takdir edilmesi gereken şey gülse birsel'in ekranlara 2.5 saatlik komedi dizisi yapabilmiş olmasıdır. üstelik bu dizi aradan seneler geçmesine rağmen hala daha çok seviliyorsa gülse birsel bazı şeyleri başarmış demektir. tabi oyuncu kadrosunun da mükemmel olduğunu es geçmeyelim. gülse birsel'in son dizisi olan jet sosyete beni hayal kırıklığına uğratsa da ekranlara 30 dakikalık sitcom dizi yapılmasına izin verilse çok daha iyi bir iş çıkaracağına inanıyorum. her hafta insanları 2.5 saat güldürmek kolay olmasa gerek.

kombinini beğenmediğim kurucu adam. neden kafa sözlük tshirtü giymediniz ki? bi’ giyseniz, kesimi nasıl? kolları oturuyor mu, göbek belli ediyor mu tshirtler baksaydık. ayrıca aylık puan tablosunda solladığım, mavi mahlaslı, ponçik bir teyzeli profil resmi olan, sürekli nope diyen birisi. haklıyım ama mutlu değilim’e katılıyorum. galiba biraz huysuz.

belki hayatımızın aşkını bulamadık ama hep o umutla yaşadık. * akdenizli olarak memleketimden uzak olmanın hüznüyle ancak memleketimi hatırlamanın mutluluğuyla şarkıyı dinledim. teşekkürler.

merdumkaptan sizden önce ben vardım demeye çalışıyor.

sözlüğe geliş amacını lanse eden yazar başlığı. oysa yanlış ortamdadır; diğer uygulamaları denemesi gerekmektedir. (bkz: tinder)

sık kullanılanlara ekledik. fena parçalar çalmıyor. ortalamanın üstünde. böyle iyi bozmayın. reklam kaygısı olmayınca iyi işler çıkıyormuş demek.

sevmek yorgunu gönlüm bu aralar,
bir karabasan gibi,
dönmeye çalıştığım bir yolda voltalar atıyor ruhum.
sürekli oradayım, çabalıyor ama gidemiyorum,
kalmak da bir şey ifade etmiyor,
teki kaybolmuş ama çok da giyilmediği için aranmayan;
bir yerlerden eşi çıkar diye de bekletilip atılmayan bir çorap gibiyim sanki,
eşi olmadan anlamı olmayan...
yokluğum da varlığım da bir yere ilişmiyor,
bense bir çatlak bulup sızmaya çalışırken senin ruhuna,
duvar diplerinde ağlarken buluyorum kendimi,
kız çocukları gibi...
dayanıksız ruhum, kırılgan,
senin küçücük bir nefesinle buralarda fırtınalar kopuyor bilmiyorsun,
tutunmaya çalıştığım o incecik dalları yıkıp geçiyorsun,
sonra yine sana dönüyorum yüzümü,
ve bilmiyorsun her gün ölüyorum...

şanssız mücadeleci

türkiye'de sadece futbolla ve fenerbahçe ile değil türk spor medyasının cahillikleri ve kötü niyetiyle de uğraşmak zorunda kalan teknik direktördür. adam avrupa'da fenerbahçe'ye iyi futbol oynatmış, ligde şu ana kadar en çok puanı toplamış, fenerbahçe'yi lider yapmış. ve bunu sabah akşam sizin ağzınızdan salyalar akıta akıta eleştirdiğiniz üçlü sistem ile yapmış. hala utanmadan gelip basın toplantısında üçlü sistem ile ilgili soru soruyorsunuz. gidin yiyorsa onuncu sıradaki takımın teknik direktörü fatih terim'e hocam gs onuncu sırada niye dörtlü oynatıyorsunuz diye sorun. ya da mesela antrenman metodlarıyla ilgili soruyu gidip takımı revire dönen sergen yalçın'a hocam takım revire döndü bu takıma nasıl antreman yaptırıyorsunuz, bu takıma laktak testi yaptırmıyo musunuz diye sorun. ayrıca bu cahil ve türk teknik direktör fetişi olan lobici, adamcı leş türk spor medyasına bu adamı yedirirsek biz fenerbahçe taraftarına da yazıklar olsun. ayrıca buradan fenerbahçe'de basın toplantılarından sorumlu yöneticilerede sormak istiyorum. niye basın toplantısında sorulan altı sorunun üçünü turkuaz medya çalışanlarından alıyorsunuz? bu leş medyanın fenerbahçe'ye karşı tutumu yıllardır belli zaten. türkiye'de başka gazeteci muhabir mi yok.

elektriğin icadından hemen sonra açılsa güzel başlık da bu dönemde pek tutmaz gibi. alternatif önerim, artık eskisi kadar kullanılmayan elektronik ürünler olabilir.