ekmeğin 2.5 tl olması
2,5 lira olmasa da yakında küçüle küçüle hap şeklinde satılacak.
devamını gör...
normal sözlük evlenecek eş aranıyor ilanları
gençler eğleniyiirrr.
evlenmek isteyen yazarların cvlerini bıraktığı başlık gibi başlık.
arkadaşlar böyle başlıklara ihtiyacımız var ne o sabahtır kaos havası. hadi bakalım haberlerinizi bekliyoruz. çeyrek için söz veremeyeceğim ama bir 20'lik ateşlerim hahah.
evlenmek isteyen yazarların cvlerini bıraktığı başlık gibi başlık.
arkadaşlar böyle başlıklara ihtiyacımız var ne o sabahtır kaos havası. hadi bakalım haberlerinizi bekliyoruz. çeyrek için söz veremeyeceğim ama bir 20'lik ateşlerim hahah.
devamını gör...
spinifex kabilesi
büyük victoria çölü'nde yaşayan spinifex (pile nguru) kabilesi, yaptıkları sanat eserleriyle bilinen ve yaklaşık 15 bin yıldır bu coğrafyada, sert iklim koşullarına rağmen varlığını sürdüren aborjin kabiledir.
avrupalıların avustralya'ya göç edip, orada yaşamaya başladıktan sonra, soğuk ve kuru bir işgal ortamında bulunmaları sebebiyle spinifex kabilesi yalnız kalmıştır. bu durum, 1950'li yıllarda değişmiştir. spinifex toprakları tarımsal açıdan değerlendirildiğinde değerli değildi fakat yabancılar bu çorak toprakları kullanmak için nükleer testler gibi güçlü bir sebep bulmuştu.
1953'te ingiltere ve avusturya hükümetleri, spinifex'in ana vatanında, onların rızası olmadan nükleer bir bomba patlatmıştır. bu vakadan sonra, halkın çoğu başka yerlere taşınıp, 1980'li yılların sonuna dek topraklarına geri dönmediler. geri döndüklerinde ise, kendi bölgelerini geri alabilmek için oldukça zorlu bir savaş vermişlerdir.
bölgede bırakmış oldukları sanat eserleri vardı ve bunlar 1997 yılında, onların yerli halk olduklarını kanıtlamalarında yardımcı olmuştur. bireysel ve toplumsal birçok sanat eseriyle geniş bir beğeni toplamışlardır.
şu an, kaç spinifex üyesinin mevcut olduğunu belirlemek zordur. fakat tjunjuntjara olarak bilinen en büyük spinifex topluluğu, yaklaşık 180-220 civarı kişiden oluşmaktadır.
avrupalıların avustralya'ya göç edip, orada yaşamaya başladıktan sonra, soğuk ve kuru bir işgal ortamında bulunmaları sebebiyle spinifex kabilesi yalnız kalmıştır. bu durum, 1950'li yıllarda değişmiştir. spinifex toprakları tarımsal açıdan değerlendirildiğinde değerli değildi fakat yabancılar bu çorak toprakları kullanmak için nükleer testler gibi güçlü bir sebep bulmuştu.
1953'te ingiltere ve avusturya hükümetleri, spinifex'in ana vatanında, onların rızası olmadan nükleer bir bomba patlatmıştır. bu vakadan sonra, halkın çoğu başka yerlere taşınıp, 1980'li yılların sonuna dek topraklarına geri dönmediler. geri döndüklerinde ise, kendi bölgelerini geri alabilmek için oldukça zorlu bir savaş vermişlerdir.
bölgede bırakmış oldukları sanat eserleri vardı ve bunlar 1997 yılında, onların yerli halk olduklarını kanıtlamalarında yardımcı olmuştur. bireysel ve toplumsal birçok sanat eseriyle geniş bir beğeni toplamışlardır.
şu an, kaç spinifex üyesinin mevcut olduğunu belirlemek zordur. fakat tjunjuntjara olarak bilinen en büyük spinifex topluluğu, yaklaşık 180-220 civarı kişiden oluşmaktadır.
devamını gör...
aziyade
pierre loti tarafından yazılan 1879 yılında yazılan günlük gibi tutulmuş ama içerisinde o dönemin istanbuluna ve yaşam tarzına ilişkin önemli anektotlar barındıran bir kitap. zamanında bununla ilgili kendime bir not hazirlamisim. üşenmeyip kitap hakkında izlenimlerimi fikirlerimi bilmek isteyenler okuyabilir.
eyüp. 20’li yaşların başındaki bir üniversite öğrencisi için belki de istanbul’da herhangi bir çekiciliği olmayan semtlerden birisi. anadolu’nun herhangi bir yerinden gelmiş bir öğrenci, elindeki kısıtlı imkanlarla istanbul’un daha çok eğlenceye dönük semtlerini, mekanlarını gezmek ister. nitekim benim içinde aynısı geçerli. yolumun düşmesi istanbul’a adım attıktan neredeyse 1 yıl sonrasına denk geliyor. istanbullu bir arkadaşım eyüp’te nostaljik güzel bir kafe olduğunu söylüyor. 6-7 kişilik bir grup halinde semte yolumuz düşüyor, oradan da teleferik hattı ile pierre loti tepesi’ne çıkıyoruz. güzel bir manzara, fahiş fiyatlı çay bahçesi canımız sıkıyor ufaktan. çok durmuyoruz zaten, istanbul’da neredeyse her tepe noktasının manzarası bir başka güzel, belki o an herhangi bir anlam yükleyemiyor insan. sonrasında eyüp semtinde dolaşıp, adını hatırlamadığım bir caminin bitişiğine kurulmuş kermese denk gelip karnımızı doyuruyoruz. bu süre içerisinde dikkatimi en çok semtte yer alan mezarlık ve semtin istanbul’un genelinin aksine sahip olduğu sessizlik dikkatimi çekiyor. bundan 100 yıl önce buralarda kimler ne şekilde yaşamış diye kendime sorduğumu hatırlıyorum ama üzerinde gençliğin kaygısızlığı ile çok fazla da durmuyorum.
hayat devam ediyor, yıllar sonra biraz da önyargı ile aziyade kitabını satın alıyorum. zaten bu zamana kadar hem eğitim için hem de kişisel ilgimden ötürü istanbul’la ilgili onca kitap okumuşum, çoğu yeri dolaşmışım, kitaptan basit bir aşk hikayesi dışında ne öğrenebilirim ki… işte burası tam olarak yanıldığım nokta.
aziyade. 1877 yılının istanbul’unun fotoğrafını çekmek istiyorsanız eğer okumanız gereken bir kitap. roman diyemiyorum. bana bir roman hissiyatı vermiyor. günlük gibi başlıyor, zaman zaman bir roman havası veriyor ancak genel itibarıyla birisinin not defterine karalamaları gibi. şaşırtıcı bir biçimde her sayfada size bilmediğiniz bir istanbul’u anlatıyor. birbirinden görünüşte nefret etmesi gereken insanların nasıl bir arada yaşamaya tahammül ettiğini, bu nefretin nasıl bir gönül bağına döndüğünü, kurnazlığın saflıkla nasıl bir arada vücut bulduğunu çok net gözler önüne seriyor. dil, din, ırk ya da coğrafya fark etmeden hislerin her zaman tek bir dili konuştuğunu ve o dili unutanların bile aslında tekrar hatırlayabileceğini bizlere gösteriyor. biliyorum bu yazım da aynı aziyade gibi daldan dala atlıyor bir oradan bir buradan. ancak kitabı etkisinden çıkmak pek o kadar kolay değil. bu yüzden ki tek bir kitapta hem aşkı hem eğlenceyi hem de istanbul’un kendisini yaşamak istiyorsanız, okumanız, okutturmanız ve düşünmeniz gereken bir kitap aziyade.
edit: alıntı olarak alınmış ama kendi gözlemlerim olup başka yerden alıntı yapılmamıştır.
eyüp. 20’li yaşların başındaki bir üniversite öğrencisi için belki de istanbul’da herhangi bir çekiciliği olmayan semtlerden birisi. anadolu’nun herhangi bir yerinden gelmiş bir öğrenci, elindeki kısıtlı imkanlarla istanbul’un daha çok eğlenceye dönük semtlerini, mekanlarını gezmek ister. nitekim benim içinde aynısı geçerli. yolumun düşmesi istanbul’a adım attıktan neredeyse 1 yıl sonrasına denk geliyor. istanbullu bir arkadaşım eyüp’te nostaljik güzel bir kafe olduğunu söylüyor. 6-7 kişilik bir grup halinde semte yolumuz düşüyor, oradan da teleferik hattı ile pierre loti tepesi’ne çıkıyoruz. güzel bir manzara, fahiş fiyatlı çay bahçesi canımız sıkıyor ufaktan. çok durmuyoruz zaten, istanbul’da neredeyse her tepe noktasının manzarası bir başka güzel, belki o an herhangi bir anlam yükleyemiyor insan. sonrasında eyüp semtinde dolaşıp, adını hatırlamadığım bir caminin bitişiğine kurulmuş kermese denk gelip karnımızı doyuruyoruz. bu süre içerisinde dikkatimi en çok semtte yer alan mezarlık ve semtin istanbul’un genelinin aksine sahip olduğu sessizlik dikkatimi çekiyor. bundan 100 yıl önce buralarda kimler ne şekilde yaşamış diye kendime sorduğumu hatırlıyorum ama üzerinde gençliğin kaygısızlığı ile çok fazla da durmuyorum.
hayat devam ediyor, yıllar sonra biraz da önyargı ile aziyade kitabını satın alıyorum. zaten bu zamana kadar hem eğitim için hem de kişisel ilgimden ötürü istanbul’la ilgili onca kitap okumuşum, çoğu yeri dolaşmışım, kitaptan basit bir aşk hikayesi dışında ne öğrenebilirim ki… işte burası tam olarak yanıldığım nokta.
aziyade. 1877 yılının istanbul’unun fotoğrafını çekmek istiyorsanız eğer okumanız gereken bir kitap. roman diyemiyorum. bana bir roman hissiyatı vermiyor. günlük gibi başlıyor, zaman zaman bir roman havası veriyor ancak genel itibarıyla birisinin not defterine karalamaları gibi. şaşırtıcı bir biçimde her sayfada size bilmediğiniz bir istanbul’u anlatıyor. birbirinden görünüşte nefret etmesi gereken insanların nasıl bir arada yaşamaya tahammül ettiğini, bu nefretin nasıl bir gönül bağına döndüğünü, kurnazlığın saflıkla nasıl bir arada vücut bulduğunu çok net gözler önüne seriyor. dil, din, ırk ya da coğrafya fark etmeden hislerin her zaman tek bir dili konuştuğunu ve o dili unutanların bile aslında tekrar hatırlayabileceğini bizlere gösteriyor. biliyorum bu yazım da aynı aziyade gibi daldan dala atlıyor bir oradan bir buradan. ancak kitabı etkisinden çıkmak pek o kadar kolay değil. bu yüzden ki tek bir kitapta hem aşkı hem eğlenceyi hem de istanbul’un kendisini yaşamak istiyorsanız, okumanız, okutturmanız ve düşünmeniz gereken bir kitap aziyade.
edit: alıntı olarak alınmış ama kendi gözlemlerim olup başka yerden alıntı yapılmamıştır.
devamını gör...
sivas’ta 500 tl’lik yardım kuyruğu
sivas belediyesi sosyal yardımlaşma derneği’nin 500 tl tutarındaki yakacak yardımı çağrısına koşan binlerce yurttaşın oluşturduğu “varlık” kuyruğudur. ihtiyaç sahipleri virüs riskini de alarak bu soğuk kış günlerinde evlerine bir parça odun parası alabilmek için maalesef sıralarda bekliyor. işin garip kısmı böyle bir olayı yandaş basın ve tuvalet kağıdı akit bile haberleştirmiş.buradan
devamını gör...
özkan sümer
1973 yılında kurulmuş türkiye'nin kızlardan oluşan ilk futbol takımı olan dostlukspor isimli takım, trabzon gibi eril bir şehre gelip ismi gibi dostluk havasında bir maç yapmak istiyor. tabi kızlarla yapılacak maç alışılmış bir şey olmadığı için, dalga konusu oluyor. özkan sümer hoca da kabul ediyor. yıllarca dalga geçilmeyi göze alarak takımını, kız futbol takımı ile oynatıyor.
futbola, kitap ve felsefeyi sokan, donanımlı, bilgi ve kültür abidesi bir başkan. toprak sahanın kenarına sandalyesini koyup 12 yaş çocuklarının futbol müsabakasını hiç sıkılmadan, yeni bir yetenek keşfetme umudu ile seyreden bir başkan. uçağa atlayıp dünyanın uzak ülkelerinde yetenekli ve ucuz futbolcu arayan, bulduğu futbolcu ile kıran kırana pazarlık yapıp kolundan tutup takıma kazandıran bir başkan. yani efsane ünvanı kolay kazanılmıyor.
bunun dışında futbolcularla olan komik diyaloglarını az buçuk herkes duymuştur. yazmaya klavye yetmez. tipik karadenizli karakterini de yansıtır. teknik direktörlük zamanında kendisine tribünden ana, avrat, soy, sop, sülale söven adana demirspor taraftarına karşı soğukkanlılığını koruyup tepki vermeyen ama taraftarın en sonunda gözündeki siyah gözlüğe sövmesiyle kayışı koparıp kulübeden tribüne atlayıp küfürbaz taraftara saldırmaya kalkışmışlığı da vardır.
trabzon'daki altyapı okulu başarısını uygulamak isteyen galatasaray altyapının başına getirmiş, ancak o dönem teknik direktör görevden ayrılınca apar topar teknik direktör yapılmış ve takıma iki kupa kazandırmış. hasbelkader altyapının başında dursaydı, belki de galatasaray'daki gidişata farklı bir etkisi de olurdu.
yani, böyle hem mahmut hoca ve hem de nasreddin hoca gibi bir insan ve spor adamı kolay kolay gelmez. ruhu şad olsun.
futbola, kitap ve felsefeyi sokan, donanımlı, bilgi ve kültür abidesi bir başkan. toprak sahanın kenarına sandalyesini koyup 12 yaş çocuklarının futbol müsabakasını hiç sıkılmadan, yeni bir yetenek keşfetme umudu ile seyreden bir başkan. uçağa atlayıp dünyanın uzak ülkelerinde yetenekli ve ucuz futbolcu arayan, bulduğu futbolcu ile kıran kırana pazarlık yapıp kolundan tutup takıma kazandıran bir başkan. yani efsane ünvanı kolay kazanılmıyor.
bunun dışında futbolcularla olan komik diyaloglarını az buçuk herkes duymuştur. yazmaya klavye yetmez. tipik karadenizli karakterini de yansıtır. teknik direktörlük zamanında kendisine tribünden ana, avrat, soy, sop, sülale söven adana demirspor taraftarına karşı soğukkanlılığını koruyup tepki vermeyen ama taraftarın en sonunda gözündeki siyah gözlüğe sövmesiyle kayışı koparıp kulübeden tribüne atlayıp küfürbaz taraftara saldırmaya kalkışmışlığı da vardır.
trabzon'daki altyapı okulu başarısını uygulamak isteyen galatasaray altyapının başına getirmiş, ancak o dönem teknik direktör görevden ayrılınca apar topar teknik direktör yapılmış ve takıma iki kupa kazandırmış. hasbelkader altyapının başında dursaydı, belki de galatasaray'daki gidişata farklı bir etkisi de olurdu.
yani, böyle hem mahmut hoca ve hem de nasreddin hoca gibi bir insan ve spor adamı kolay kolay gelmez. ruhu şad olsun.
devamını gör...
24 mart 2021 çin'in gözdağı vermesi
aslinda "gozdagi vermek" tabiri yerine bel altindan tehdit etmesi de diyebiliriz bu duruma. gundemi takip edenler bilir, cin'in uygurlara yonelik olusturduklari iskence kamplari her ne kadar dunya basinindan saklanmaya calisilsa da, yaptiklari zulum bir sekilde ortaya dokulmekte. ozellikle bir kac ay once amerika'nin baslattigi kinama ve yaptirimlara sirasiyla kanada, avusturalya, yeni zelenda'da katildi. avrupa ulkelerince basta ingiltere ve hollanda'dan da yaptirimlara destek gelmesiyle bir cok ulke cin'e yaptirim uygulama karari aldi. cin tabii ki bu duruma sessiz kalmadi. gectigimiz gunlerde alinan bu yaptirim kararlari uzerine pekin'den bir aciklama geldi. cin'in disisleri sozcusu, cin'in icislerine karisilmamasi gerektigini belirtti.
"çin artık 120 yıl önceki çin değil. çinliler öfkeli değil, ancak öfkelenirlerse başa çıkmanız zor olacak" diye de ekledi.


haberin devami
"çin artık 120 yıl önceki çin değil. çinliler öfkeli değil, ancak öfkelenirlerse başa çıkmanız zor olacak" diye de ekledi.


haberin devami
devamını gör...
insanı deli eden sesler
telsiz,diafon,matkap,korna,nerde olursa olsun bağıra bağıra konuşan insan sesi,tv reklamlarının sesi.
devamını gör...
kötü insanları tanıma senesi
düşersem yanarım şarkısında ''yediğim darbelerle sığındım rabb'ba 365 gün 52 berbat hafta ağıtlarımla rafta en büyük destekler çıkarsızlıktan ötürü lafta'' diyerek içimi delen sözlerin geçtiği albümdür.
devamını gör...
model
tanım: kuruluşu 2005 yılına dayanan ve ilk isimleri "a due carmen" olan türk rock* grubu. solistleri fatma turgut'tur. diğer grup üyeleri ise sırasıyla can temiz, okan ışık, ve kerem sedef'tir. geçtiğimiz günlerde kesin açıklama olmaksızın dağıldıklarını söyleyip dinleyicileri üzdüler. umarım sorun neyse halledilir de tekrar şarkılarını kavuşuruz. hiçbirini ayrı ayrı düşünemiyorum açıkçası. ne olur tekrar gelin lan.
yemin ederim dünyanın en iyi* grubu. çok güzel parçaları var. dinledikçe ağlayasım geliyor. bu ne kadar iyi bilemiyorum ama bayılıyorum şu kadının sesine. normalde rock tarzı şeyler dinlemem, bağrışmalara karşı hassasiyetimden ötürü. model ve benzeri gruplar* aşırı hoşuma gidiyor. bazı şarkıları çok fena "ulan bu beni mi anlatıyor?" dedirtiyor insana. özellikle sen ona aşıksın parçaları günümüz ilişkilerinin özeti gibi.
dinlemek isteyenleri buraya alalım;
bunun dışında da iç sesimiz gibi olan şarkıları var. mesela antidepresan gülümsemesi. şöyle bir söz geçiyor orada;
"sen bana bakma, parçalı bulutluyum,"
ne kadar da doğru? hepimiz bir yerde parçalı bulutluyuz. itiraf etmesi zordur, insan bazen içini yalnızca kendine saklar, şarkılar çıkarır oradaki duyguyu, tak diye koyar masaya. iş bu şekilde itiraf edebilmektir.
sevdiğim bir şarkılarını bırakıyorum buraya, dinlemek isteyen olur belki. hepimizin en az bir kez dinlediği bir şarkıdır ama olsun.
edit: bir harfe basmayı unutmuşum. *
yemin ederim dünyanın en iyi* grubu. çok güzel parçaları var. dinledikçe ağlayasım geliyor. bu ne kadar iyi bilemiyorum ama bayılıyorum şu kadının sesine. normalde rock tarzı şeyler dinlemem, bağrışmalara karşı hassasiyetimden ötürü. model ve benzeri gruplar* aşırı hoşuma gidiyor. bazı şarkıları çok fena "ulan bu beni mi anlatıyor?" dedirtiyor insana. özellikle sen ona aşıksın parçaları günümüz ilişkilerinin özeti gibi.
dinlemek isteyenleri buraya alalım;
bunun dışında da iç sesimiz gibi olan şarkıları var. mesela antidepresan gülümsemesi. şöyle bir söz geçiyor orada;
"sen bana bakma, parçalı bulutluyum,"
ne kadar da doğru? hepimiz bir yerde parçalı bulutluyuz. itiraf etmesi zordur, insan bazen içini yalnızca kendine saklar, şarkılar çıkarır oradaki duyguyu, tak diye koyar masaya. iş bu şekilde itiraf edebilmektir.
sevdiğim bir şarkılarını bırakıyorum buraya, dinlemek isteyen olur belki. hepimizin en az bir kez dinlediği bir şarkıdır ama olsun.
edit: bir harfe basmayı unutmuşum. *
devamını gör...
triangle
*christopher smith'in yönetmen koltuğunda oturduğu 2009 yapımı korku/gerilim filmidir. başrol melissa george iken liam hemsworth, michael dorman, rachel carpani, emma lung ve henry nixon başrole eşlik eder.
jess isimli başrolümüz, tommy adındaki engelli oğluyla birlikte yaşamaktadır. pek kolay bir hayatı yoktur ancak arkadaşlarıyla birlikte çıkacağı bir tekne gezisi onun zor günleri için kendisine iyi gelecektir. victor, greg, sally, downey ve heather'ın bulunduğu arkadaş grubuyla birlikte denize açılırlar. ancak aralarından victor, jess'de bir gariplik olduğunu sezer. tabii ki jess ile diğerlerine kıyasla daha yakın olan greg bu durumu umursamaz. tekne gezintilerine sakince devam ettikleri sırada, birden bire rüzgârın kesildiğini fark ederler. motoru da durdurdukları için tekne denizin ortasında öylece kalır. ancak ileriden gelen gri bulutlar bir fırtınanın habercisidir. tam o sırada telsizden bir çağrı alırlar. bu çağrı,bir kadın tarafından istenilen yardım çağrısıdır. ancak ses kesildiği için bir şey anlaşılmamıştır. zaten bu arkadaş grubu yaşanan fırtına ile birlikte bunu düşüncek değildir.
fırtına, gemiyi alabora etmiştir ve heather hariç tüm arkadaş grubu öylece ortalıkta kalmıştır. tam o anda, ileriden yardımlarına yetişen büyük bir gemi yaklaşır. yardım istediklerini belirterek gemiye girerler ancak içeride kimse yoktur. bir süre öylece bakınırlar. aynı zamanda heather'ın da burada olabileceğini düşünürler fakat heather'ı bırak, tek bir insan bile görünmez. tüm bunların tuhaf olduğunun farkında olan aslında jess'dir. buraya daha önce gelmiş gibi hissettiğinden bahseder ama bu greg için mantıklı değildir. tam tartıştıkları sırada bir tablo görürler. bu, sisyphos'un tablosudur.
sisyphos, sonsuza kadar bir kayayı tepeden yuvarlamakla cezalandırılmıştır. bu kayayı tepeye tam çıkaracakken kaya ile birlikte aşağı doğru sürüklenecektir. bu bir döngüdür ve sisyphos'un cezasıdır. bu tablo ve hikâye arkadaş grubunun dikkatini çekse de oyalanmamaları gerektiğini düşünerek yollarına devam ederler. artık olaylar sarpa sarmaktadır. herkes ayrı bir yere ayrılır ve jess gemide birinin olduğunu fark eder. ancak kimseyi bulamadığı gibi arkadaş grubundan victor yara alır, greg öldürülür. tüm gözler jess'e döner çünkü greg ölmeden önce kendisini vuranın jess olduğunu söyler. o andan sonra geriye kalan downey, sally ve jess de peşlerindeki silahlı biri yüzünden kaçmak zorunda kalır. ancak ne sally ne de downey hayatta kalmayı başarabilir.
jess tek başına kaldıktan sonra silahla teknede gezinen kişinin peşinden geldiğini fark eder. onunla bir arbede yaşadıktan sonra kendisini kurtarır ancak bu kişi ölmeden önce jess'e, "eve gitmek için onları öldürmek zorundasın." der. bunun üzerine jess hiçbir şey anlayamaz ama tam o anda, tıpkı biraz önce kendisinin arkadaşlarıyla bu gemiden yardım istediği gibi ileriden gelen arkadaşlarını ve kendisini görür. arkadaşları gemiye bindikten sonra onları uyarmaya çalışır ama kimse ona kulak asmaz. aynı şeyler bir döngü olarak yeniden yaşandığında, jess arkadaşlarını öldürmeye çalışananın kendisi olduğunu anlar. kendini bu durumdan kurtarmak için arkadaşlarını korumaya çalışır ancak yaptığı tek şey döngünün içindeki küçük bölümleri değiştirmektir. yaşanan şeyin sonucu değişmeyeceğini anladıktan sonra, sonuca varmak için arkadaşlarını öldürür. kendisi ile bir arbede yaşayıp denizden atıldıktan sonra kendini evinde bulur. eve girmeden önce içeriden gördüğü manzara, kendisinin çocuğunu azarladığını ve bağırdığı bir andan ibarettir. jess kendini tutamayarak evdeki kendisini öldürür ve oğluyla birlikte evinden kaçar. ancak yolda bir kaza yapar ve öldürdüğü benliğini ve oğlunu yerde ölü halde görürken öylece izler. arkasından bir taksi sürücüsü yaklaşır ve hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini, ama onu istediği yere götürebileceğini söyler. fakat jess hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini anlayamamıştır, tıpkı sisyphos'un kayayı tepeye çıkarmaya çalışması gibi; kendini ve oğlunu kurtarmak adına taksiciyle birlikte sahile, arkadaşlarının planladığı tekne gezintisine katılır.
jess isimli başrolümüz, tommy adındaki engelli oğluyla birlikte yaşamaktadır. pek kolay bir hayatı yoktur ancak arkadaşlarıyla birlikte çıkacağı bir tekne gezisi onun zor günleri için kendisine iyi gelecektir. victor, greg, sally, downey ve heather'ın bulunduğu arkadaş grubuyla birlikte denize açılırlar. ancak aralarından victor, jess'de bir gariplik olduğunu sezer. tabii ki jess ile diğerlerine kıyasla daha yakın olan greg bu durumu umursamaz. tekne gezintilerine sakince devam ettikleri sırada, birden bire rüzgârın kesildiğini fark ederler. motoru da durdurdukları için tekne denizin ortasında öylece kalır. ancak ileriden gelen gri bulutlar bir fırtınanın habercisidir. tam o sırada telsizden bir çağrı alırlar. bu çağrı,bir kadın tarafından istenilen yardım çağrısıdır. ancak ses kesildiği için bir şey anlaşılmamıştır. zaten bu arkadaş grubu yaşanan fırtına ile birlikte bunu düşüncek değildir.
fırtına, gemiyi alabora etmiştir ve heather hariç tüm arkadaş grubu öylece ortalıkta kalmıştır. tam o anda, ileriden yardımlarına yetişen büyük bir gemi yaklaşır. yardım istediklerini belirterek gemiye girerler ancak içeride kimse yoktur. bir süre öylece bakınırlar. aynı zamanda heather'ın da burada olabileceğini düşünürler fakat heather'ı bırak, tek bir insan bile görünmez. tüm bunların tuhaf olduğunun farkında olan aslında jess'dir. buraya daha önce gelmiş gibi hissettiğinden bahseder ama bu greg için mantıklı değildir. tam tartıştıkları sırada bir tablo görürler. bu, sisyphos'un tablosudur.
sisyphos, sonsuza kadar bir kayayı tepeden yuvarlamakla cezalandırılmıştır. bu kayayı tepeye tam çıkaracakken kaya ile birlikte aşağı doğru sürüklenecektir. bu bir döngüdür ve sisyphos'un cezasıdır. bu tablo ve hikâye arkadaş grubunun dikkatini çekse de oyalanmamaları gerektiğini düşünerek yollarına devam ederler. artık olaylar sarpa sarmaktadır. herkes ayrı bir yere ayrılır ve jess gemide birinin olduğunu fark eder. ancak kimseyi bulamadığı gibi arkadaş grubundan victor yara alır, greg öldürülür. tüm gözler jess'e döner çünkü greg ölmeden önce kendisini vuranın jess olduğunu söyler. o andan sonra geriye kalan downey, sally ve jess de peşlerindeki silahlı biri yüzünden kaçmak zorunda kalır. ancak ne sally ne de downey hayatta kalmayı başarabilir.
jess tek başına kaldıktan sonra silahla teknede gezinen kişinin peşinden geldiğini fark eder. onunla bir arbede yaşadıktan sonra kendisini kurtarır ancak bu kişi ölmeden önce jess'e, "eve gitmek için onları öldürmek zorundasın." der. bunun üzerine jess hiçbir şey anlayamaz ama tam o anda, tıpkı biraz önce kendisinin arkadaşlarıyla bu gemiden yardım istediği gibi ileriden gelen arkadaşlarını ve kendisini görür. arkadaşları gemiye bindikten sonra onları uyarmaya çalışır ama kimse ona kulak asmaz. aynı şeyler bir döngü olarak yeniden yaşandığında, jess arkadaşlarını öldürmeye çalışananın kendisi olduğunu anlar. kendini bu durumdan kurtarmak için arkadaşlarını korumaya çalışır ancak yaptığı tek şey döngünün içindeki küçük bölümleri değiştirmektir. yaşanan şeyin sonucu değişmeyeceğini anladıktan sonra, sonuca varmak için arkadaşlarını öldürür. kendisi ile bir arbede yaşayıp denizden atıldıktan sonra kendini evinde bulur. eve girmeden önce içeriden gördüğü manzara, kendisinin çocuğunu azarladığını ve bağırdığı bir andan ibarettir. jess kendini tutamayarak evdeki kendisini öldürür ve oğluyla birlikte evinden kaçar. ancak yolda bir kaza yapar ve öldürdüğü benliğini ve oğlunu yerde ölü halde görürken öylece izler. arkasından bir taksi sürücüsü yaklaşır ve hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini, ama onu istediği yere götürebileceğini söyler. fakat jess hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini anlayamamıştır, tıpkı sisyphos'un kayayı tepeye çıkarmaya çalışması gibi; kendini ve oğlunu kurtarmak adına taksiciyle birlikte sahile, arkadaşlarının planladığı tekne gezintisine katılır.
devamını gör...
bir ailenin çocuğuna yapacağı en büyük kötülük
olduğu gibi kabul etmemek, kendi istekleri doğrultusunda şekillendirmeleri. büyüdüğünde de küçüklüğünde ekilen tohumlar dogması oluyor.
devamını gör...
erdal bakkal
dünyaya fatura ödemek için geldiğimiz kendisine daha önceden söylenseydi gelmeyecek olan , süper marketlere karşı direnen , patavatsız ve bir o kadar da paragöz olan şimbilli.
devamını gör...
domates çorbası
en sevdiğim çorba. tabii mis kokulu yaz domatesiyle yapılacak...
devamını gör...
diyelim ki o bunu okuyor
ya allahın varsa beni sev.
ciddi söylüyorum. niye sevmiyorsun ya? bugünde sevgi dilendik şükür.
bi de rüyalarımda bi' sal.
ciddi söylüyorum. niye sevmiyorsun ya? bugünde sevgi dilendik şükür.
bi de rüyalarımda bi' sal.
devamını gör...
normal sözlük radyo yayını
devamını gör...
çocukları önünde cilveleşen ebeveyn öz güveni
ülkemizde birileri birbirini öperken sarılırken çocuklar etkileniyor namussuzlar diye tepki veren insanlar sokakta bir kadın dövülürken çocuklarıyla beraber izliyorlar. o insanın çocuğu kız ise kocası ne yaparsa yapsın ses çıkarmamayı erkek ise ya seyretmeyi ya da döven adamın nasıl dövdüğünü öğreniyor. oysaki öğrenmesi gereken korumaktır mazlum olanı. sevmenin değil şiddetin kötü olduğunu öğrenmek gerek. televizyonlarda iki kişi birbirini öperse hemen kanal değiştirilir ama birinin kellesinin uçurulma sahnesi reyting rekorları kılar. eğer iyi bir toplum istiyorsak biz düşünenler televizyonları değiştireceğiz. içerikleri değiştireceğiz. recep ivediki diriliş ertuğrula tercih edeceğiz. biz bir şeyler yapmazsak suçlu olandan daha suçlu oluruz çünkü.
devamını gör...
bal yerine reçel yapan arı (yazar)
varlığını her hissettirdiğinde yüzümde tebessüme neden oluyor. profiline girince içimde ışıklar yanıyor, yıldız saçanlar parlıyor. yolu ışıklı olsun diyecektim ama vazgeçtim çünkü ışığın ta kendisi olan bir yazar. ha bide etrafını da aydınlatan özel bir güce sahip. çiçeklerin mis kokulu olsun, rüzgarın da istediğin yönden essin sayın yazar.
devamını gör...
aldous huxley
"eğer farklıysan, yalnızlığa mahkumsun." demiştir cesur yeni dünya adlı eserinde. ne de güzel söylemiştir.
devamını gör...
bilgisayar kamerasını bantlamak
black mirror dizini fazla izleyip, 1984 kitabının etkisinde fazla kalmış kişidir.
devamını gör...