yaşıyormuş gibi hissettiren şey midir?
göze almaktır belki de bir çok şeyi.
zihnimiz bizimle oyun oynuyordur belki.

öyle olmalı. bizi kontrol ediyormuş zihnimiz.
bir yazıda öyle diyordu çünkü.
işi gücü kontrol etmekmiş.
bizi bir salsa,
ağırlıklarımızdan bir kurtulsak,
havalara uçacakmışız da,
işte bırakmıyormuş.

ama demezler miydi hep,
allah zihin açıklığı versin diye.

aa bak gördün mü günah keçisini bulduk.
hep bu duayı yapanlar bizi bu hale getirdi.
soktular kafamıza o bekçiyi,
onların da kafasına birileri sokmuştu o bekçiyi.
nedir yahu şu bekçilerden çektiğimiz?

o gün bu gündür sesimiz çıkmıyor,
soluğumuz sessiz.

-hişşşt sessiz ol bakalım! bir duyarlarsa var ya
-ee n'olur duyarlarsa? nefesim kuvvetliydi de haberim mi yoktu?
-bak bak bak kelimelere bak, kuvvet muvvet sus bakiyim!
-yine şu 'güç' meselesi di mi? yahu sen bu sauron'u geçtin be!

nedir bu hakimiyet merakın? anladık her şeyin farkındasın!
-evet farkındayım. mesela şu an şu saniye şu sözleri söylerken bile,
bana boyun eğdiğinin farkındayım...

****


ama bir gün bu zincirler kırılacak.
aklımız ve vicdanımız hür olacak!

7 sülalesi chp’li biri olarak elbette oyumu chp’den yana kullandım. cumhurbaşkanlığında da oyumu mansur yavaş’a bastım. ekrem imamoğlu’nu da seviyorum ama mansur başkan daha başka benim için çünkü kadınlara olan bakış açısı çok hoşuma gidiyor ve ankara’da yaptığı işleri ankaralı kankalarım bana anlatıyor.

ankara’yı melih gökçek’in oluşturduğu enkazdan çıkaran adam türkiye’ye de aynısını yapar. açık ve net…

"herkes beni izliyo, herkes bana bakıyoooğğ" diye düşünürken yürüyüşünüzü bile değiştiren, tedavisi olan bir psikohastalık.

buradan

umarım bir şey olmadan enerjisini atar. gerekli tedbirler alınır. he hükümet yapar mı öyle bir şey. zor. yangınlardan ders aldık mi almadık haliyle deprem olmadan önlem almayız.
edit: hoca diyor ki; 3 şiddetindekiler suan önemsemiyorum ama ortada yükselmekte olan bir levha var bunun da enerji atması(deprem) olası.

ürünleştirilmiş bir dünyada bazen açık açık bazen gizliden gizliye cinsiyetçiliğe başvurulur. pek çok reklamda insanların değil, sadece bu işle ilgilenenlerin görebileceği gizli cinsiyetçi pekiştirme unsurları da mevcut. bu kadınlarla veya erkeklerle değil, ürünlerle ilgili bir durum. çikolata, dondurma yerken kendinden geçen çekici kadınları hepimiz biliyoruz. eeee. sigara tüketicisi arasına katılsın diye kadınlara eşitlik, kadınların da erkeklerle eşit olduğunu sigara içerek gösterebilecekleri fikrini aşılayan sigara şirketlerini nereye koyacağız? düşüncelerin de ürünleştirilmiş hali yaşanıyor.

günümüzde reklam ile yönlendirme özellikle piyasa ürünleri için tercih edilmiyor. herkesin bir fikri, değeri, dünyası var ve reklam da o dünyanın içinde tercih edilebilir olma yönünde bir adım. yine de agresif reklam politikası yok diyemeyiz ama bu şimdinin konusu değil. o dünyanın içinde ne değerliyse reklam onu hedef alır. meyve suyu reklamlarında gelişmiş ülkelerde doğa, orman ile doğallık vurgusu yapılırken az gelişmiş ülkelerde fabrika ve üretim tesislerinin gösterilmesi de hedef kitleye hitap edebilmek içindir. (not: bu meyve suyu örneği ünsal oskay hocaya ait.)

bütün bunlar reklamcılık ve reklamlarda cinsiyetçiliğin kendini tekrarlamadığı gibi bir sonuca çıkmıyor. ancak reklam hiçbir zaman masum değildir. cinsiyetçi reklamlarda bir artış söz konusuysa bu, hedef kitlesinin cinsiyet ayrımlarının daha belirgin olmasını arzulamasıyla da yakından ilgili olabilir. bu durumda reklamlar kadar ürün ve hizmetlerin hedefindeki ürünler de günah keçisi olabilir.

kadın dediğin...
erkek dediğin... diye başlayan genellemeler. bayılıyoruz cinsiyetlere misyon yüklemeye.

bu tarz başlıklar açıldığında ilk akla gelen "acaba beni de seven var mı?" oluyor. bu kadar çok dikkat çekmeye çalışmak bir yerden sonra bağımlı yapar insanı. orada adı çıkanlara ayrıca üzülüyorum. düşünsene seni seviyorlar ve senden birşeyler yazmanı bekliyorlar hissine bi kapıldın mı geçmiş olsun. yemez, içmez, uyumaz durmadan sözlüğe birşeyler yazar, ha bire kimler beğenmiş diye entry takip edersin.

aslında insanları sözlüğe müptela yapmanın en kestirme yolu galiba.

kalender birine benziyordu, kırışmış yüzü utanmış bakışları ile.

yükçelik, yüklenek, doldurumluk, dolduranak...

arkadaşlar neredeyse her gün fiyatlar artıyor sanki. ne zaman istek listeme baksam major bi artış karşıma çıkıyor. her seferinde.. somut örnek vermek gerekirse daha dün sepeti deki 450 tl lik kitap bugün 600ü geçmiş. evet şaka değil bir gecede.

halk sağlığı görenler bilir devletlerin sigara bıraktırma politikaları vardır ve önemli adımlarından biri fiyat artışı ile caydırma yöntemidir. kataplara da aynısı yapıldığından şüphelenmeye başladım açıkçası.

peki şeyhler, şıhlar ne olacak?
ya ağalar,aşiretler ve töreler?
kumalık, çocuk gelin, berdel ve başlık parası?
şunu izleyip hala seküler diyecek kimse var mıdır?
ne zaman izlesem ağlarım o kadınlara içim yanar.
bu ülkede seküler bir kesim yok. semt olarak seküler insanların yaşadığı yerler var. fakat ülke, genel olarak bağnaz insanlarla dolu.
eğer türkiye'de olanlardan dışarı çıkarsak ırak'ta kadın sünnetini yapanlar kim?
bu da linki...

oooo çok iyi para, zengin olduk.

ne zamandır görmek istiyordum. bugüne kısmetmiş :)
"fener rum lisesi"

şu sıralar günaydın mesajının verdiği o garip mutluluğa hasretim.

o yüzden bu tanımı okuyan günaydın mesajı almamış, ya da tek n'li kuru kuru günaydın mesajı almış, günü aymış ya da aymamışlara kısacası tüm sözlük halkına "günaydıııın sözlük" diyorum. umarım gününüz güzel geçer.

denizi ve gökyüzünü ayırt etmenin imkansızlaştığı an...

günümüz koşullarında insanların artık "insanlara" ihtiyacının kalmamasından ötürü.

eskiden insanlar eğlenmek, iş görmek.. gibi insan yaşamındaki gerekli her şey için diğer insanlara ihtiyaç hissediyordu çünkü başka çareleri/alternatifleri yoktu. günümüzde ise eğlenmek için oyun, film, hobi... vb gibi tek başına vakit geçirebilmeye yarayan bir sürü şey var. işleri makineler yapıyor insan gücüne ihtiyaç minimum seviyede. sevgi için ise artık insanların yerini evcil hayvanlar aldı.

eskiden insanların maddi olanakları birbirine yakındı, olmasa bile kimse birbirine gösteriş yapmıyordu ; gösteriş/hava/beğeni için saçıp savurmuyordu. aslını isterseniz olanaklar günümüzdeki kadar birbirinden farklı değildi ya da bu kadar göze batmıyordu/batırılmıyordu. bundan dolayı insanlar arasında kıskançlık/haset/kibir gibi kötü duygular bu kadar yoğun değildi.

eskiden insanlar arasında sevgi/saygı/hürmet/bağlılık ve vefada kusur çok düşük seviyede idi çünkü nüfus az olduğundan herkes birbirini tanıyordu. yapılan bir yanlış toplum tarafından ayıplanırdı. bu yüzden insanlar buna cesaret edemiyordu. ve insan çevresinde gördüğünü uygulayan bir canlı olarak çevresine ayak uyduruyordu.

gönül ilişkilerine gelince karşı cinse ulaşmak çok zordu, emek istiyordu, duygular gerçek niyetler halisti.next diye bir kavram yoktu.

günümüzde ilişkiler artık sadece karşışıklı çıkar ve menfaate dayalı, tahammül, sabır, saygı ve sevgi yok sadece ben - ben - ben var.

kamp ateşi.

bana nasipmiş diyerek açıyorum nickaltını, aaaçççtım!

tam bir kitap kurdu. yazarların da genel itibariyle okuyan bir kitle olması sebebiyle kitap danışabileceği, öneri alabileceği nadide bir yazardır. her sözlük için kaliteli bir yazar, insanlık için de örnek bir insandır. daima var olsundur.

evlenmek kadar normal bir durumdur .

dünyanın en zor şeyi bir işin nasıl yapılacağını biliyorken bir başkasının nasıl yapamadığını ses çıkarmadan izlemektir. terence hanbury white.