bir su yılı denebilirdi geldi geçti
üstünde durmuyorum.
terledim, bulanık baktım.
ne varsa kendiliğindendi
hemen hemen evden çıkmadım.

sanki avuçlarımda sürekli
yıkanmış, tabağa konmuş bir meyvenin ellenmişliği,
ola ki makyajı bir oyuncunun, karışmış gözyaşlarına
yeni kireçlenmiş bir duvarın kireci
avuçlarımda sürekli..
bir su yılı denebilirdi üstünde durmuyorum
kalmışsa kalmıştır bir çomak gibi
kuru
artık kullanılmayan bir demiryolu
kararmış, kırık dökük
üstünde bir yük vagonu.

mavi bir araba kapımın önünde
bütün yıl
bir su yılı
kapısını kimse açmadı
açıp kapamadı hiç kimse
aslında mavi de sayılmazdı pek
balkıyıp duruyordu kırmızı bir şakayığın renginde
yani sabah güneşlerini denizde
günbatımını denizde
severek yaşayan bir balık da denebilirdi ona
çünkü düşler gerçekle
gerçekler düşle
anlayınca bir gün buluştuğunu
geçirir her günceye kısa bir yolculuğu
ama bir takı eksik gibidir bir sözcükte
damağın dudağın alışkanlığına karşı
kalbin atışlarıyla çok uyumlu bir de.

hadi anlat deseler anlatamam
bir yere gidiyorken cayıp bir başka yere gitmeyi
yani bir kunduzu karşıdan karşıya yüzdüren sezgi
nedir ben bilemem ki
belki bir rastlantıdır da ondan mı sevdanın yeri
en yakın yeri
en uzak yeri
bitmeyen yeri
bitecek yeri
fark edilmez zaten anlaşılmış sevdanın
anlaşılmaz sevda ile bütün ekleri.

gözlerim sevdim seni
köklerim gözlerimin
suyunu benden içen ıssız bir kasaba gibi..