ama sen ablasın.

hepinizin ablasıyım sanki, yazarken bile sinirlendim gene.

mükemmelsin iko. elveda regl ağrısı, hesabı kim öder, kazıklı maria ve bilimum polemik yaratan boş başlıklar.*

bu tür temizlik davranışlarını erkekler kadınlar kadar güçlü sergileyemedikleri için bu tür şeylerin arkasına sığındıklarını düşünüyorum. sığındıkları yetmiyor gibi bunu yapan erkekleri de kötü bir şey yapıyormuş gibi hissettirip kendileri gibi olsun istiyorlar. temizlik ne güzel şeysin.

yunanca kökenli sözcüktür. kadınlara karşı duyulan saygı, sevgi ve hayranlığı belirtmektedir.
-gündemimiz cinayet haberleriyle doluyken pek inandırıcı bir sözcük değil.

şimdi bir akvarist olarak şöyle diyeceğim. bu balık hapishanesi olayına katılıyorum ama bu şak diye dünyadan yok olacak bir olay değil. yani bunlar saf ırk olmayan üretilmiş balıklar. akvaryumcu denen yerlerde 100 lt de 100 balık şeklinde tek tip besleniyorlar. siz oradan bunları alıp güzel bir hacimde bakımlı ve geniş bir diyetle baktığınızda pozitif bir iş yapmış oluyorsunuz. biraz da buradan bakmalı bence.

kesinlikle yaptığım eylemdir.

bir insanı intihar ettiği için anlamak normaldir
anlamamak anormaldir.

insanların çeşitli sıkıntıları ve o sıkıntılara verdikleri tepkiler değişiyor.
bazı insan kabullenemiyor hayatın bu kadar acımasız olduğunu taşıyamıyor.
bazısı intihar etmemek için değer bir şey bulamıyor.
bazısı ise intihar etmek için değer bir şey bulamıyor.

ben bu hayattan kendi isteğiyle gitmek isteyenleri son derece anlıyorum.
hepimizin düştüğü o bunalımdan kurtulamıyorlar bizde kurtulamıyoruz.
biz kurtulamadığımız sancılarımızla yaşarken onlar yaşamamayı seçiyorlar.

benim çok sevdiğim bir şair nilgün marmara hayatına kendi isteğiyle son vermiştir.
onu çok okudum çok öğrendim çok hak verdim.
neden kendini öldürdüğünü anladım.
şiirlerini başka gözle okudum.

burada daha ne kadar öleceğim?
yeryüzüyle gökyüzün aracısı olarak bulutu haraca kestiğiniz yerde?
ben size alışamam.

böyle demiş böyle kanamış.

intihar etmeden iki yıl önce bitirdiği tezinde (sylvia plath’ın şairliğinin intiharı bağlamında analizi) şöyle bahsetmiş şöyle aktarmış hislerini.

belki kendini yok etmek de bir kendini koruma girişimi, sevgi görmek için atılan bir çığlık, mutlu yaşama olasılığının aranışıdır.

yani bir başkasının intiharını anlamış. anlam vermiş. ona hak vermiş.

kendi kaçış özgürlüğünü elinde bulunduran insanları anlamamak bir başka insana düşecek bir olay değildir. o yüzden anlamalıyız.

'sen yanmazsan ben yanmazsam biz yanmazsak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa ' demiş nazım.

haa, kimse yanmasın, insanlık olması gerektiği gibi kardeşce yaşasın, ama bu çoğu kez mümkün olmuyor maalesef.

birileri düşünmeli ve konuşmalı arkadaşlar, ama bu birileri hep başkaları oluyor nedense.
peki normal mi bu durum , o konuşan, haksızlık karşısında, yanlış karşısında cesurca fikrini söyleyen kişinin hayatı, sorumlulukları, geleceği, sizinkinden daha mı değersiz ?

ya da şöyle bakarsak yanlış mı olur ,
bana göre herşeyi göze alıp, iyilik güzellik eşitlik özgürlük için fikrini açıkça söyleyen kişi, 'silivri soğuktur ' esprisini şiar edinmiş kişiye 10 basar.
ınandığı doğrunun peşinde mücadele eden kişidir o, diğeri gibi oturup ne ayranım dökülsün muhabbetini gütmeyen kişidir.
sizce hangisi daha anlamlı ve kıymetli ?
hakaret etmeden, yalan yanlış bilgi vermeden, önemli haber ve gelişmelerde kaynak vererek yazmak konuşmak çok da zor değil, hatta toplumsal bir gelişim, daha iyi, daha güzel, daha özgür, daha insanca yaşama sahip olmak için, demokratik rejimlerde durum değerlendirmesi yapıp , bunu seni yönetme görevine talip olmuş siyasi erge göstermek, duyurmak, hissettirmek de bana göre sadece benim senin değil, bu topraklarda insanca yaşam isteyen her vatandaşın görevi.
sen konuşmaz, ben konuşmazsam, değerli yöneticilerimiz nasıl görecek anlayacak yanlışlarını ?

haa, burada bilerek bir silah verdim okuyana , 'demokratik rejimlerde' dedim yukarıda,

bunu okuyan bazı yazarlar,
' ülkede demokrasi mi kaldı ' diye düşünüyor olabilirler,

demokrasi, kağıt üzerinde dökümü yapılmış bir yönetim anlayışıdır.
ancak önemli olan kâğıtta ne yazdığı değil, bireyin gerçekte ne yaşadığıdır.
bunun da sağlanması bazen ve genellikle toplumun gösterdiği tepkide gizlidir. yönetimler bu tepkilere göre izledikleri yolu dizayn ederler.
bu açıdan konuşmak, fikrini uygun zemin ve şekilde ortaya koymak aslında her vatandaşın bir görevidir.

tam 3 yıl boyunca bekledim. dile kolay 3 yıl...
saçma sapan cinsel, siyasi, bilmem ne başlıklardan gına gelmişti. kafa sözlük ilaç gibi geldi valla. isterlerse herkesi yazar yapsınlar oraya geri döneceğimi sanmıyorum.
ey kafa sözlük sen nelere kadirmişsin meğer!

kerem güney bestesiyle eskimeyecek bir edip akbayram şarkısıdır. *
sabahattin âli'nin hapishane şarkısı -5- şiirinin, edip akbayram yorumunda kullanılmayan mısraları şu şekildedir*.

"görmesen bile denizi,
yukarıya çevir gözü:
deniz gibidir gökyüzü;
aldırma gönül, aldırma"

bu tarz sorularda hemen aklıma reşat nuri gültekin'in "en uzun, en çaresiz geceni düşün. sabah olmadı mı?" sözü geliyor. her acı geçer vesselam.

bir dönem benzinin içine karıştırılan kimyasal. şuan da daha çok mazot üzerinden kaçak işi yürütülüyor.

her şeyi gördüğünden bahsedilen mitolojik yaratık.

hera kendisini hafiye olarak tutunca ve altın boynuzlu inek io'yu takip etmesi istenince baltayı taşa vurmuştur. zira hermes kendisini öldürmüş, yüz adet göz boşa çıkmıştır.

sonrasında hera'nın boşa çıkan bu gözleri bir tavus kuşunun kanadına yerleştirdiğine inanılır. o kadar gözü, kanatlara nasıl yerleştirdi o kısım muamma, tanrıça netice de yapmış falan ama yine de zor iş. takdir edilesi.

özetle zeus'un hovardalığı yüzünden hakkın rahmetine kavuşmuş bir başka görev adamı diyerek tanımı sonlandıralım.

hovardalık hikayesinin ayrıntıları için (bkz: altın boynuz)

domatesin sebze değil de meyve kategorisinde bir besin olması ufkumu iki katına çıkarmakla kalmamış; ufuk mufuk bırakmamıştır.

gerçekten beynim yandı annemi başka ne diye kaydedebilirim ki? sanki çok anormal bir durummuş gibi algıladım bir an kendimden şüphe ettim. nasıl bir kafada yaşıyorsunuz ya.

hepimizin tez zamanda hakkın rahmetine kavuşması için dua ettiği ancak hiçbirimizin adını açıkça yazmaya cesaret edemediği zat-ı muhteremdir.

lunaparka gittim. o kadar özlemişim ki anlatamam. ışıklar içimi aydınlattı desem yeridir. uzun zamandır böyle gülümsememiştim. yanaklarım acıdı.

on sekizinci yüzyıla kadar moskova şehrindeki et ticaretinin merkezi olan sokaktır.

peki yazarların dışında olup, anonim olarak yazılanları okuyan insanlar?

ya onları ne yapacağız ermolettin?

yazık değil mi çoluğa çocuğa? o kadar +18 muhabbete mi maruz kalsın garipler?

hiç umudum yok lakin seni aklı selim düşünmeye davet ediyorum.*

edit: relax puturak otu gibi burada da bitivermiş ya la. hayretler içerisindeyim beni takip ediyor koca sözlükte.*