benim çocuk ruhumun verdiği cesaret ile, hiç sakınmadan, özgürce ve üzerine fazla düşünmeden yaptığım şeylerin, dedikodusu yapılmaya başladığından beri.

shuffle’da ansizin karisma cikip mahveden, kendine has superhero.

sesinin, gitariyla dans edisinin insana hissettirdigi cok baska bir sey; gittigin yerde hala gonlunce solo atabiliyorsundur umarim.

en bi’ sevdigim icin;

isim vermek doğru olmaz ama sözlükte var böyle yazarlar. belki kendilerine açıkça "sohbet açamıyorsun" bile denilmiştir daha ne denilsin.
moderasyon göreve pls.

ören.

isterse dünyanın en yakışıklısı olsun zeki değilse,dürüst değilse,anlayışsız hiç değilse bu gemi hayatta yürümez,der. doğru der. bence de.

uykumu alıp götüren dertler
ah şu sonu gelmeyen
iğrenç dertler
bilmiyorum neredeyim
belki de
şu dipsiz kuyunun en dibindeyim
dertler beni daha da derine çekiyor
gittikçe derinleşiyor
hiçbir şey göremiyorum
her taraf karanlıklaşıyor
gözlerime siyah bir perde çekmişler sanki
ya da
görme yetimi kaybettiğimi düşünmekten alıkoyuyorum sadece kendimi
derinleştikçe daha da kayboluyorum
gitgide yok oluyorum
hiçbir kimse mi yardım eli uzatmamış etrafıma bakıyorum
evet yanılmıyorum daha da kayboluyorum
olsun diyorum bunlar da geçecek diyorum
geçmiyor gitmiyor daha da üstüme geliyor
düşüncelerdir benim derya denizim diyorum sadece
tüm ruhumla o denize dalıyorum
elimden gelen bu kadar olabiliyor yalnızca
kayboluyorum

veya sadece yorganıma sarılıp uyumak için çabalıyorum

herkese geçmiş olsun.

izmir için maalesef alışık olduğumuz bir durum ama ülkedeki deprem, inşaat, şehircilik halleri malum seviyede olunca insan muhakkak ki daha da fazla diken üstünde yaşıyor ve hissediyor, gayet normal ve insani bir hal, biraz da coğrafya kaderdir.

"sizinki de deprem mi yhaaa" diyenlere de tek lafım var, "kötülüğünüzde boğulacaksınız ve kimse arkanızdan kimse sizi hayır ile anmayacak"

bazen tanrıya bu konularda aşırı inanasım geliyor.*

saatim yok tam olarak bilemem
biraz bira biraz şarap önceydi
nasıl oluyor vakit bir türlü geçmezken
yıllar hayatlar geçiyor...

kayıp bir bavul gibiyim havaalanında
ya da boş bir yüzme havuzu sonbaharda
çok mu ayıp hala mutluluk istemek
neyse zaten hiç halim yok.

bugün benim doğum günüm
hem sarhoşum hem yastayım
bir bar taburesi üstünde
babamın öldüğü yaştayım....

güldüren güldürürken düşündüren başlık.

aynı ben. özellikle kedileri hep kendim gibi sanıyorum. herkeslere iyi, güzel, tatlış geceler efem.

kışın güneşli günler olmuyor mu?

“seni bulmaktan önce aramak isterim.
seni sevmekten önce anlamak isterim.
seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
sana hep, hep yeniden başlamak isterim.”

özdemir asaf şiiri.

-60 tl müze kart ücreti
-70 tl topkapı sarayı harem giriş ücreti
-fiyatı belli değil- topkapı sarayı konyalı lokantası kahve molası( manzara hatrına)
-15 tl yerebatan sarnıcı giriş ücreti
-13 tl deniz müzesi giriş ücreti
-50 tl beylerbeyi sarayı giriş ücreti
-8-15 tl sinema ilk seans bilet fiyatı
-geriye kalan para ile yiyecek içecek ulaşım giderlerini karşılama.

diğer bir alternatif
200 -300 tl günübirlik istanbul turlarına katılmak

ahmet erhan

adamlar bizi bizden daha iyi tanıyorlar.

yağmur yağdıktan sonra gelen toprak kokusu gibidir.

küçük yaşlarda umutsuzluğa düşmeyi öğrendikleri için şanssız bir nesil fakat bilinçli olup kendilerini iyi yetiştirebilirlerse geleceğin umudu olma ihtimalleri de yok değil.

şiddetin ne kadar kötü bir şey olduğunu bizlere bir kere daha gösteren haberdir.

erkekliğimden utanıyorum bu tür haberleri görünce.

"hep denedin, hep yenildin. olsun. gene dene, gene yenil. daha iyi yenil."

samuel beckett

benim derdim bana yeter , kimse yazmasın.boşverin anlatmayın siz de kalsın ne fayda gelir elden ?

buradaki bir yazar arkadaşın yolladığı fotoğraf.
çok sevdiğim ve epeydir gidemediğim bir yerin fotoğrafı. dağlarına, yeşiline kurban!