annemin ömrü

lider kültü etrafında çocukları(ve toplumu) kişiliksizleştirmektir. eğitim maksadıyla okulda bulunan çocukların bir kişiye minnet duymasını(?) sağlamak için çeşitli eylemler tertiplemek ve bunları zorunlu kılmak lider kültünün ne kadar derinlere işlediğinin alamet-i farikasıdır.

sanki el kadar çocuk kendini paralıyor soğukta öylece bekleyelim diye! kardeşim mesele havanın soğuk/sıcak olması değil, çocukların kendi iradeleri dışında böyle şeylere alet edilmesi. mecbur mu o çocuk şu veya bu sebepten saygı duruşuna geçmeye, işi gücü bırakıp saatlerce ayakta dikilmeye?

salt bununla kalsa iyi, bir de 10 kasım haftası boyunca hadi çocuklar atatürk için şiir yazalım, atatürk'e mektup yazalım(şaka değil gerçek), atatürk'e layık gençler olalım(sebep?), günün anlam ve önemi için salya sümük ağlayalım... sanki el kadar çocuğun atatürk'ü sevme ve minnet duyma zorunluluğu var!

ben göze batmadan köşeme çekileyim, etliye sütlüye karışmayayım de denmiyor. herkes ne yapıyorsa sen de aynını yapacaksın! atatürk'ü nasıl sevdiğini ve minnet duyduğunu, onu nasıl özlediğini(?), onun izinde yürüyeceğini bastıra bastıra göstereceksin! 9'u 5 geçe işi gücü bırakıp esas duruşa geçeceksin! yetmez, milli eğitim'in talim ettiği atatürk'e şiir yazma, atatürk'e mektup yazma, atatürk büstüne çiçek bırakma gibi ritüelleri de eksiksiz yerine getireceksin! hem de utanarak sıkılarak değil, can-ı gönülden!

sevmesen de saygı duyacaksın, hatta hem seveceksin hem saygı duyacaksın! yoksa seni bulurlar ve çok fena yaparlar!

(bkz: sevmesen de saygı duy)

halkın sokakta sarılan ya da el ele tutuşan genç bir çift görünce cinayetlere bile vermedikleri tepkiyi vermeleri.

bazı işlerin sonu yok, o şunu yazmış lanetliyor, diğeri erkeklere dalmış kafa göz, linçleniyor vs.

bu olayın en temizi troll akışı oluşturulması. böylelikle troll akışına giren yazarlar gelip bık bık yapmazlar. neticede trollerin sahası. biz 'troller de' kendi aralarında edebiyat, sanat, felsefe gibi konularda yazan 'normal' yazarların yer aldığı akışta infial çıkarmamış oluruz.

tatlış tatlış devam eder süreç. bence olur yani bu. neden olmasın yahu.

#1223169 allah allah kızlar hiç söylemiyosunuz erkekler bize iphone hediye ediyormuş?? bak sen şu işe ben kendim almıştım oysa ki. niye bana hediye etmediler acaba…

neyse konuya gelirsek daha önce hiç böyle bir genelleme görmedim cidden. olabilir de olmayabilir de. çevrenizdeki kadınlara bağlı bir şey sonuçta.

namusu sadece kadına ait gördüklerinde

bulmaz. özgecan psikopat bir erkekle mi birlikteydi? birkaç hafta önce kocaeli de saldırıya uğrayan kız psikopat bir erkekle mi birlikteydi? binlerce örnek sayabilirim. psikopat erkeklerle birlikte olmamak lazım evet fakat öncesinde psikopat insanlar yetiştirmemek gerek. bu da hem annenin hem babanın görevi, kadın erkek ayrımı yapılamaz.

artı olarak başlığın gerçekten saçmalıktan ibaret olduğunu söylemeliyim.

asgari ücrete tabii sigortasız bir şekilde günde 12 saat çalışan ben için çok da umrumda olmayan sorunsaldır.

içinde paraşüt olanından alın, birde paraşüt için ekstradan para ödemeyin.
birde kaskosunu hemen yaptırın, kendinize de hayat sigortası yaptırın, jet düşerse, ölürseniz geride kalanlara bir şey kalsın.

erik satienin harika bestesi.
notalar çok basit olmasına rağmen insanı içine çeken bir beste. bestenin kendi içinde çok uyumlu bir akışkanlığı var.
çok yerde kullanılmıştır. bir çok şarkıya da ilham olmuştur.
spotify linki

ters köşe biterdi ; okuyucu bir süre kendine gelemez , noldu şimdi diye sorardı kendine...

iki yıldır yaz tatilleri için kalabalık bi grup olarak tercih ettiğimiz , insanlarının gerçekten çok tatlı ve güler yüzlü olduğu , her yerde bademden bahsedilen ve benim bademli gazozuna gerçekten bayıldığım , palamutbükü koyunu çevredeki diğer koylardan ayrı sevdiğim çok güzel bi tatil bölgesi .

her şey sensin.

sistine şapeli'nin fresklerini yapan muhteşem ressam.
ayrıca ilk resmini 12-13 yaşlarındayken yapmıştır.

emin olun bunun yapılması en az vatandaş kadar sokak köpekleri için faydalı olacaktır

benim için 2009’da otel odasında cep telefonumun kaybolmasıdır.

kemer’e arkadaşlarımın yanına tatile gitmiştim. nemden gece gündüz neredeyse odadan dışarıya adım atamıyorum, 2-3 günde bir arkadaşların çalıştığı club’a gidiyorum sadece, bazen de sabah kahvaltı yapıyoruz.

bir sabah kapım resmen yumruklanıyordu da, ona uyandım. arkadaşlar bana ulaşamamış cep telefonumdan, delirmişler. telefonumun nerede ve neden kapalı olduğunu soruyorlar, ben telefon yatakta diyorum. neyse çok uzatmayayım, telefonu aradık ettik (iğne deliğine kadar) bulamadık. şaşkınız hepimiz. aslında daha çok tırstık. en son uyumadan önce telefonu kurcaladığıma adım gibi emindim, hala da eminim.

o gece dışarı çıkmamıştım. yanımda kimse yoktu, yalnızdım (ki bu yüzden telefonla uğraşıyordum zaten). alkol sıfır. hiçbir şekilde uyuşturucu madde kullanımı yok (hiçbir zaman), antidepresan gibi uyku yapan ilaç yok. her şey sıfır. odaya giren yok, olsa duyarım, ne kadar derin uyursam uyuyayım kapı sesine karşı hassasım.

sonuç; telefon yok. buhar olup gitti.

faşizm konuşma yasağı değil söyleme mecburiyetidir ile omuz omuza giden, karşıdakinin fikrini öğrenmekten çok karşı tarafa istenilen şeyi söyletme çabasının moda olmuş tabiri.

“onlara bunları dedin de şunlara niye bunları diyemiyorsun/ peki ya bunlara ne diyeceksin...” örneğinde olduğu gibi.