entrye nasıl foto eklediğimizi merak ettiğim hede. copy olarak seçince paste olarak çıkmıyor yazma alanında.

babamla gece bu saatlerde smackdown izledikten sonra kokoreç yemeye gittiğimiz günler geldi aklıma.zaman çok acımasız.

artık ne pahalı değil ki dedirten başlık.
örneğin oyun oynamak için playstation alıyoruz. ayrıca oyuna para veriyoruz. o da yetmiyor oyunları çevrimiçi oynamak için her yıl ücret ödeyerek playstation plus üyeliği yapıyoruz.

kısırlaştırma, belediyelerde sadece sahipsiz hayvanlara yapılır. kısırlaştırmayı belediyeden istemek de etik değildir. ama oradan bir canı sahiplendiğinizde kısırlaştırılmış ve aşıları yapılmış şekilde alıyorsunuz. ücret ödemeden.

''tek bir çiçeğin açması için, ne kadar gözyaşı dökmen gerekti?''
güzel bir hayat sürmem için kendi gençliğinden vazgeçen, o çiçeği yetiştirmek ve hiç solmamasını sağlamak için yeri geldiğinde kendi gözyaşlarıyla besleyen kişiye minnettarım.

''bak bana güzelce çiçek açtım,
yere düşsem bile seni yalnızca çiçekli yollarda yürüteceğim.''
o gözyaşlarınla, gece uykusuz kaldığın zamanlarla, ben üzüldüğümde üzülmenle ve asla yalnız bırakmamanla güzelce çiçek açtım. düşsem bile çiçekli yollara düşmem ve geri sağlam kalkabilmem için çok uğraştın. umarım ben de seni çiçekli yollarda yürütebilirim. gerçi senin için, benim olduğum her yol çiçeklerle dolu bir yol oldu her zaman.

''kış geldiğinde bile kalbim bahar kokularıyla dolacak,
sevgin sayesinde hiç solmayacak.''
bu hayatı sevmemi sağlayan en büyük nedensin. bahar da, çiçekler de, kurumuş yapraklara basarken çıkan o ses de, yağmurlu hava ve kışın o soğuk günleri de sen varken güzel. hiç tükenmeyecek sevgin sayesinde, son nefesine dek yıpransa da hiç solmayacak bir yüreğe sahibim. dünyanın en büyük sorunuyla da karşılaşsa, asla korkmayacak ve senin sayende pes etmeyi düşünmeyecek bir yüreğe...

seni ilk gördüğümdeki ilk ifadeni hatırlayamıyorum fakat son anlarıma dek seni hatırlayacağım. sana hiçbir şey veremedim, tek bildiğim almak oldu. sana nasıl teşekkür edebilirim onu bile bilmiyorum. bu zamana kadar beni mükemmel bir şekilde yetiştirdiğin için teşekkür ederim. hep birlikte ve hep huzurlu olalım. seni çok seviyorum.

de te fabula narratur

anlatılan senin hikayendir.

kapitalin başlangıcında karl marx tarafından yazılan söz.

elini verip kolunu kaptırma

madem evdeyiz insan bir hobi edineyim, resim çizeyim yada kitap okuyayım dese her şey o kadar uçuk fiyatlı ki insanın hevesi kırılıyor. sulu boya yapayım diyorum youtubedan videolara baktığım zaman herkesin alın dediği sulu boya paleti 100 liradan aşağı değil. nefes alsak suç, hobi edinsek imkansız, isyan edince de vatan haini oluyoruz.

gençliğim.

dram nedir biliyor musun sözlük? dram, emeklilerin de bu artışa sevinmeleri. o, değeri yer bezi olmuş banknot ile bir açıklarını kapatma umudu. benim annem de emekli 27 yıllık öğretmenlik yapmış bir emekli! öğrencileri orta yaşa geldi ve önünde hala el pençe dururlar markette gördüklerinde sırada en öne alırlar zorla. onların gösterdiği değerin 100 de birini devletimiz de tüm emeklilere göstersin inşallah. sarayın ışıkları az yansın, ejder kokteyli yerine malatya kayısı suyu içsinler zor mu ?

sema moritz tarafından söylendiğinde, insanın içine içine işleyen bir şarkıdır kendisi. sözlerini de bırakaym şuraya.

o gözler benim ağlar
eskisinden yabancı
gönlümdeki bu sevda
hiç dinmeyen bir acı
ruhumun kederinden
gözlerim yaşla doldu
ınliyorum derinden
bana bilmem ne oldu
en candan arkadaşım
ruhumu saran gece
ben kime bağlanmışım
ağlıyorum gizlice
kimsesiz karanlıklar
derdime şifa verin
kalbimdeki yaralar
daha çok, daha derin...

sev*gi.

doldurmaya katlanamadığım şey. durdurup soranları kibarca reddediyor ve yoluma devam ediyorum.

ön sırada oturuyordum ve küçük kopya kağıtlarım ayağa kalkmamla etrafa saçılmıştı.*

ah allahım iki kişi beni yazmış. çok mutluyum çok bahtiyarım. yarın gidip kimliğimi değiştireceğim adımı soyadımı mesut bahtiyar yapacağım. dileyin benden ne dilerseniz. para istemeyin o ayrı.

kendine her türlü zararı vermek.keyif verici maddelerle olsun yanlış insanlarla olsun..

meles çayı kıyılarında dünyaya gelmiş, memleketimiz ve dünyanın en büyük şairlerinden, şairlerin piri, canımın canı kör destancım. geze geze, düğünde şölende anlatırmış destanları. elbette tüm destanlar onun değil, zamanla tüm destanları kendinde toplayarak kaynak, bin pınarın gözü olup çıkmış. (bkz: dengbej)ler falan bu gelenekten çıkmışlardır. o abimize yunan diyemeyiz. döneminin egemen ulusu yunanlara (bkz: helenler)tabiki işi gereği güzelleme yapsa da (ekmek parası işte) gönlünün (bkz: troya)lılardan, (bkz: karya)lılardan yana olduğunu anlarız. öz be öz (bkz: anadolu)lu, öz be öz yurdum insanıdır. keşke bugün yaşadaydı da kahvede falan hikayelerini dinleyebilseydik...

tepkini yerim sana bişi olmasın
az kenara kayarım sen de yazarsın
veririz el ele oluruz burada şair
sen bana yazarsın ben de okur

allah aşkına söyle ben napayım
hangi başlığa koşup konayım
ben bir garip hıyarım burada
az insaf et ölene kadar buradayım

benimki uykusuzluktan. az önce öğretmenin yüzüne bakarak uyudum sanırım.*