"yapabiliyorum, mutluyum" diyenleri hayretle izliyorum ve buna inanasım da gelmiyor. çünkü ben hâlâ bekliyorum; hayattan, insanlardan çok şey bekliyorum.

"üzüntüden korkma: hatta ona bir isim ver.
onu dinle. ona nereden geldiğini ve neye ihtiyacı olduğunu sor.
eğer birbirinizi anlamıyorsanız, birlikte sessizce oturun.
ikinizin de seveceği bir şey bulun, mesela resim yapmak gibi.
müzik dinleyin...
ya da sıcak çikolata için.
üzüntü hep içeride olmaktan hoşlanmayabilir.
onu dışarı da çıkar.
parkta yürüyüş yapın. kocaman ağaçların arasında gezin. birlikte sesleri dinleyin.
belki de sadece onu kucaklamanı istiyordur.
ya da yalnız olmadığını hissetmek için birinin yanında uyumayı özlemiştir. "

resimli bir çocuk kitabında, üzüntünün o kadar da korkunç bir şey olmadığı böyle ifade ediliyor. 3-4 yaşındaki çocuklara bile böyle basitçe anlatılabilen insani bir duygudan kaçmak için beklentisiz, öylesine bir yaşam sürmek... ilginç doğrusu!

çok yorgunum, hem de çok. ama bu yorgunluk bedenen değil sevgili okur, ruhen bir yorgunluk. ruhum o kadar yorgun ki bunu asla anlayamazsınız, evet asla.
zihnim çok karışık, hep bir düşüncelerin en derinlik noktalarında. sürekli düşünüyor, düşünüyor ama bir sonuca varamıyor bu zihin. bir sonuca varamadığının da farkında ama kendini bir yalana inandırmış işte, bir zamanlar sadece yalandan ibaret olduğunu düşünmüş olduğu bu “hastalıklı düşünce” artık hayatının merkezine kon(ul)muş bir gerçekliğe dönüşmüştü.
bir nevi kendini kandırmaktı belki de bu, kendimi kandırdığımın farkındayım. bazılarınız “kendini kandırdığının farkında olduğunu söylüyorsun, o zaman kendini kandırmamış oluyorsun” şeklinde bana söylevler çekebilir ama hayır hayır işte, bu gözüktüğü gibi değil. içinde bulunduğum durum bir çıkmaz sokaktan ibaret ve buradan çıkmam çok zor, belki bir ihtimal çıkabilirim ama çıkabileceğim noktaya gelene kadar epey daha acı çekeceğim-bunu da gayet aklı başında bir şekilde biliyorum- neyse, bu yazdıklarımın hiçbir manası yok aslında, çünkü beni anlayamayacaksınız. siz sevgili asilzade beyefendiler, hanımefendiler beni anlamanız çok düşük bir ihtimal, ben artık anlaşılma inancımı çoktan yitirdim sadece bunu kendime itiraf etmek kaldı. bir gün, bir gün bunu sizler ne dersiniz ne söylersiniz diye düşünmeden kendime itiraf edeceğim.

ek olarak; koca bir ağız dolusu yetersiz kelimelerden, düşük cümlelerden oluşan koca bir metin, yazı, tanım var karşınızda adını ne derseniz deyin, bu sefer dediklerinizi umursamayacağım -aslında umursuyorum da- neyse…

konyalı olarak canımı sıkan durum. nüfusun %80i suriyeli olan bir mahalle var. aklınıza gelebilecek her halt orada dönüyor. uyuşturucu satıcıları, fuhuş, insan kaçakçılığı zaten en üst seviyede. gündüz vakti erkek halimle sokakta yürümeye korkuyorum, demişti bir abimiz.

suriyelilerin bastığı kafe

artık dönmeleri gerek. huzur bozuyorlar. kimisi iyi kimisi kötü ama yeter artık.

@merdumkaptan mahlaslı yazar durumu çok iyi ifade etmiş. kendisine teşekkür ediyorum. #739137

uzun zamandır içinden çıkamadığım, artık beni yoran şey. yok, ben öyle etrafında gayet iş bitiren insanlar olduğu halde sevgilisi olmadığı için yalnızlık edebiyatı yapanlardan değilim. gerçekten yalnızlar anlar bunu.

hayatım boyunca çok sosyal biri oldum lakin bugün geldiğimiz noktada, inanılmaz bir yalnızlığın içine düşmüş vaziyetteyim. üniversite bittikten sonra hangi kapıyı çaldıysam bir nevi yüzüme kapandı. iş bulamadım ve sosyal çevremden yavaş yavaş koptum. her şeyin ilacı olan zaman, beni zehirledi. ilk zamanlardaki boşluk hissi, yerini depresyona bıraktı. depresyon, bende kendi kabuğuma çekilmek olarak tezahür ediyor.

hayatımın belirli dönemlerinde, özellikle babamın hastalandığı süreçte yine benzer şeyler yaşamıştım ancak hayatta bir amacımın olması, beni tekrar kendime getiriyordu. son kabuğuma çekilişim çevreme yıkım getirdi. resmen "kendine yazık ediyorsun, neden aramıyorsun, telefonlarımızı açmıyorsun" cümleleri arasında kayboldum. moral vermek isteyenlere de kapattım kapılarımı. ilacım kendimde dedim, çözerim dedim. ben hep kendi bacağımı kendim kesmiştim; "kimseye ihtiyacım yok" demiştim. ne büyüklenmişim öyle, ne kibir doluymuşum. ben ki yalnızlığı çok sever, her işi kendim yapardım. yalnız sinemaya gider, yalnız yemek yer, kitap okur, hayal kurardım.

ailevi sorunlarım aşılamaz noktaya geldi. babasızlık benim hayatıma ağır bir darbe vurdu. çünkü benim babam, hayatta bana her zaman yardımcı olmuş tek insandı. sorunlu bir ailem vardı ve reis gittikten sonra tüm yük bana kaldı. ne zormuş baba olmak, ne zormuş seni dinlemeyenleri yönetmeye çalışmak. her kafadan bir sesin çıktığı bir kaos ortamında, kalp kırmanın vicdani yükleriyle yüzleşmek ne zormuş. bugün hayatım öyle bir noktaya geldi ki beni bu kıskaçtan kurtaracak birilerini arıyorum adeta. rest çekip gidecek olsam, aylardır arayıp sormadığım dostlarımın kapısına gidecek yüzü bulamıyorum.

uyumamamak değil de uyuyamamak çok kötü bir şeydir. ben 4 senedir adam gibi uyuyamıyorum. bugün kaygılarım azalmadı, aksine arttı. üç sene önce "ya şunlar olursa nolur" diye düşünmekten uyuyamadığım ne varsa hepsi oldu. şimdi, ileride olabileceklere olan kaygımdan uyuyamıyorum. onlar da olacak gibime geliyor çünkü hayat bu, okumayı bilirseniz size yolu da yordamı da gösterir.

hayattaki en değerli şeyim, çalışma azmimi kaybettim. ortamların en zeki çocuğu, en fişek adamının bugün düştüğü duruma üzülüyorum. kendimi uzaktan seyrediyorum ve "bu adama bakıp içilir kardeşim" diyorum. bir kere şuradan uzaklaşıp, içip kafamı dinlesem motivasyonumu biraz olsun toparlayacakmışım gibi geliyor. tabii içmeye bile param yok. artık yanına sokulup "baba bana bir yüz lira ateşlesene" diyecek kimsenizin olmaması çok kötü bir şey. şimdi babadan kalan parayla evi ben geçindiriyorum ve kendime ayda 4 5 paket sigara alacak paradan başka bir şey ayıramıyorum.

koskoca bandini, arturo dominic bandini, öyle bir hale geldi ki büsbütün yaşamın kendisine kırgın. bir insan nasıl harcanabilir, göz göre göre nasıl yolunu kaybedebilir, nasıl boktan bir hayatın hikayesini yazabilir etine kemiğine bürünmüş haldeyim. bu entryi okuyan olursa; ben ki hiç tanımadığım insanların yazdıklarıma, konuştuklarıma hayranlık belirtip davetler ettiği insandım. ben ki birilerinin nüfuz sahibi olmak için yanında görmek istediği bir insandım. ben, öyle bir düşüşün her aşamasına şahit oldum ki hayatta hiçbir şeyin garantisi olmadığını size garani edebilirim.

ne varsa elinizde sizi mutlu eden, hayatınızı kolaylaştırmak için, sizin için çabalayan kim varsa adamakıllı değerini bilin. sadece sevginin, kan bağının, bilmem ne zaman içilmiş kahvenin, temelinde mecburiyet olmuş ilişkilerin arkasına sığınıp da yanınızda olanların, işler zorlaştığında uzaklaşacaklarını, uzaklaşmasalar da sadece derdinizi dinleyip geçeceklerini iyi bilin. ben kimsenin uzaklaşmasını beklemedim, kendim uzaklaştım. ancak insan bir zaman geçtiğinde daha iyi anlıyor neyin ne olduğunu.

önceleri az çok bahanelerin arkasına sığınıyor, her türlü rezilliğin, kepazeliğin bir özrünü icat edebiliyorduk. ne zaman ki yaşam iyi kötü hayatta kalabilmek için bizden neler alabileceğini ortaya koyduğunda daha iyi anlıyor insan; bir yaşamın özetini çıkarıyor, ayakları yere sağlam basıyor. bugünlerin kırgınlığı, kızgınlığı, elimizden kayıp giden gençliğin bir daha geri gelmeyeceğinin bilinci yıkımı daha da artırıyor. çözüm yok, çözüm ararsak yolumuz stefan zweig'e çıkar, aşık imami'ye çıkar.

yaşıyoruz bir şekilde ama kızgınız. celine'in dediği gibi şiirimizi tüketiyoruz, sıfıra sıfır elde var sıfır, işte yaşam!

zavallı kelimesini dahi ona çok göreceğimiz, din kisvesi altında halkı yobazlığa, kutuplaştırmaya, atatürk'ümüze düşmanlığa sürüklemeye çalışan; sapık zihniyetli ruh hastasının tekiydi*. velhasıl ateşi bol olsun..

bi de entryle alakalı mesaj atıp oylamayanlar var çok acayip.

çevre ve şehircilik bakanı murat kurum'un tbmm'de 2021 bakanlığının bütçesine ait açıklamalarda bulundu. bakan kurum:
--- alıntı ---
şu anda yatırım değeri 16 milyar lira olan, 78 ilimizde 50 milyon metrekare büyüklüğünde, 278 millet bahçesi yapıyoruz; 42'sini tamamladık, inşallah öbürlerini de en kısa sürede tamamlayacağız.
--- alıntı ---
belirttiği miktarın 7 bakanlığa ayrılan bütçeden fazla olduğu ortaya çıkması durumu.
ticaret bakanlığı: 6 milyar 585 milyon
dışişleri bakanlığı: 5 milyar 786 milyon
enerji ve tabii kaynaklar bakanlığı: 3 milyar 999 milyon
içişleri bakanlığı: 10 milyar 665 milyon
kültür ve turizm bakanlığı: 6 milyar 16 milyon
sanayi ve teknoloji bakanlığı: 11 milyar 918 milyon
çevre ve şehircilik bakanlığı: 3 milyar 378 milyon
(bkz: bilemiyorum altan)

"eğer bu ölümse, ölümden korkmamalı.
onun güzel yüzünde, ölüm bile güzeldi."
-francesco petrarca

her gün olduğu gibi bugün de birçok söz, cümle okudum ama en güzeli buydu.

kafalara bak başlığa bak. anlamsız bir başlık.

kendi yazmış kendi oynamış. kendisini bir seçimle seçmiş. iyi tanımlar girilen yazarları ise vasat ve içi boş ilan etmiş.
neyse.

#504922
takımlar ve renkler ayrı olsa da, bizim renklerimiz ve frekansımız aynı. bunlar sonuçta bir teferruat. önemli olan gönüllerin bir olması.
ben de kendisine hoş geldin diyorum. güzel zamanlar ve tanımlarının olması dileğiyle.

not : çerkes olduğunu belirtmiş. çerkes olmamama rağmen, çerkesler'e büyük saygım, sonsuz sempatim vardır.

sydney'de yaşayan dostumun yıllar önce beni çağırdığı,askerlik engeli yüzünden gitmediğim yer. zamanı geri alsak durur muydum acaba.özellikle ülkemizin bu halini görünce.
kanguruyla bütünleşse de çok yüksek koyun nüfusuna sahip ülke.

havuzda yüzerken yağsın iri iri.

mor biberlerimin mor çiçekleri.

ikisinide oldum.
önemli olan mutlu kadın olmak, gerisi boş.
insanı çalışmaktan daha fazla yoran şey mutsuz olmak.

aman inşallah.
bir dünya planım var,bu yaz için.
şurda ne kadar daha ömrüm kaldı. *

gündüz vakti çok tutuyordu sanki !

ülkemizde doğru yazılışı konusunda bir türlü net bir sonuca ulaşamamış kelimelerden biri olan egzoz, içten yanmalı motorlarda yanma işleminden sonra açığa çıkan atık gazın motordan atılmasına yarayan bir motor bileşenidir.

otomotiv sektöründe egzozlar dizel ve benzinli motorlar için ön ve arka egzoz olarak ikiye ayrılır. ön egzoz kısmı egzozun motora bağlanan kısmı olurken, arka egzoz kısmı ise araçların arkasında / yanlarında gördüğümüz gazın çıkış yaptığı yerdir.

(elektrikli araçlar için sadece arka egzoz (tahliye) bulunmaktadır.

her iki parça da minimum 2 alt parçadan oluşur, bunlar ön egzoz için kaynak borusu (motor ve egzozun bağlandığı nokta) ve katalitik konvertör’dür.

katalitik konvertör ise, motordan çıkan atık gazın filtrelenip, zararlı bileşenlerin tutulduğu noktadır. egzoz’un en değerli parçası olup içeriğinde platin, altın gibi değerli metaller barındırır.

arka egzoz ise yine minimum kaynak borusu ve çıkış borusu olarak iki alt bileşenden meydana gelmektedir.

üretilen aracın türü ve cinsine göre, kuyruk borusu (uzun araçlar için uzatma aparatı) ve tail pipe denilen yan çıkış eklentisi (yandan egzoz çıkışı olan araçlar için) kullanılabilir.

tabii bütün bunlara ek olarak, muffler denilen, egzoz tahliye işleminin daha sessiz olmasını sağlayan susturucu parçası da egzoz bileşenlerinden bir başkasıdır.

otomotiv sektöründe, araç üreticileri genellikle egzoz’ları yan sanayi firmalarına yaptırır, iki parça halinde üretim hatlarına teslim alır.

benim kafamdan bu tanımı yazana kadar 85 düşünce geçiyor yeğen! hangisini soruyorsun?