eğer ayı saldırdığında iki kişiyseniz koşun... yanınızdaki arkadaşınızı geçmeniz yeterli olacaktır.

örs, üzengi ve çekiç vücudumuzdaki en küçük kemiklerdir.
sadece birkaç milimetre uzunluğundaki bu kemiklerin işitmede çok önemli bir rolü vardır:
tahta; tahta çalıntı espri lan. gül diye.

içiniz büyük bir hüzünle kaplanmıştır. hayatın stresiyle boguşmaktasınızdır. ama yalnız hem de yapayalnız bir insansınızdır. yanınızda yörenizde derdinizi paylaşacağınız bir insancık bile yoktur. kendi kendinizi yiyip bitirirsiniz.

ne olur düş peşimden, yemin ederim çalıp çırpmaya gelmedim.

32li monami boya takımı.

istisnaları saymazsak -bence- yanlış olan uygulama. birçok insan o yaşta zihinsel olgunluğa erişmiyor. birçok şeyden sorumlu tutulmak için çok erken bir yaş olduğunu düşünüyorum açıkçası.

vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış. büyüğü halil. küçüğü ise ibrahim. halil; evli ve çocuk babası. ibrahim ise bekârmış. ortak tarlaları varmış iki kardeşin… ne mahsul çıkarsa, ikiye pay ederlermiş. bununla geçinip giderlermiş. bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı… ikiye ayırmışlar. iş kalmış taşımaya. halil, bir teklif yapmış :
ibrahim! kardeşim, ben gidip çuvalları getireyim. sen buğdayı bekle.
- peki abi demiş ibrahim.
ve halil gitmiş çuval getirmeye. o gidince, düşünmüş ibrahim.
- abim evli, çocuklu. daha çok buğday lazım onun evine. böyle demiş ve kendi payından bir miktar atmış onunkine… az sonra halil çıkagelmiş.
- haydi ibrahim, önce sen doldur da taşı ambara demiş.
- peki abi..!
ibrahim, kendi payından bir çuval doldurup düşmüş yola…
o gidince, halil düşünmüş: demiş ki:
çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var. ama kardeşim bekâr. o daha çalışıp, para biriktirecek. ev kurup evlenecek. böyle düşünerek, kendi payından atmış onunkine birkaç kürek…velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atmış diğerine. bu, böyle sürüp gitmiş…ama birbirlerinden habersizlermiş. nihayet akşam olmuş. karanlık basmış. görmüşler ki, bitmiyor buğdaylar. hatta azalmıyor bile…hak teala bu hali çok beğenmiş. buğdaylarına bir bereket vermiş, bir bereket vermiş ki… günlerce taşımış iki kardeş, bitirememişler. şaşmışlar bu işe… aksine çoğalmış buğdayları. dolmuş taşmış ambarları.bugün “bereket” denilince, bu kardeşler akla gelir. bu bereketin adı: halil ibrahim bereketidir.
alıntı

sorun sosyal medya olması mı, yolda tanışıldığında onu mucize yapan, sosyal medyada olunca neden önemsiz atfediliyor?

amarthiel ukdesi.

öztürkçe sıfatlardır ve kullanımı gayet hoştur.
hanım: hükümdar eşi/ kraliçe
bey/beg: reis, efendi.

beğenmeyen aşkitom desin.

ıssız bir adada hamağın içine gömülmek isterdim.

sözlüğün selameti açısından güzel düşünülmüş bir nevi yarışma.
pek hoşuma gitti.
bu 1 haftalık yoğunluğumdan sonra, önümüzdeki haftanın en büyük birincilik adayıyım.
herkes ona göre pozisyon alsın.
tantuni geliyor.

muhtemelen birinci planı olmayan erkektir.*

tribünlerde yerimizi almış bulunuyoruz.

selamlar*.

bir yerin yenisi olmak. belkide insanın doğasında olan bir barınma ihtiyacı sonucu. sana ait veya senin ait olduğun bir yer olmasından kaynaklıdır.

güldürmemiştir.
bunu tanıdık bir hoca ya da kendisinin özelinde, "ilber ortaylı olması yaptığı şeyin nahoşluğunu nasıl yok edebilir?
mesela farzedin ki, online bir iş toplantısı yapıyorsunuz, diğer firma çalışanı kapandı sanıp bunu söylüyor. aynı şekilde sosyal medyada, çok güldüm hdhsnnsks diyecek misiniz?
bu tarz olaylarda ikiyüzlü olmayın yahu.
tamam fiziksel bir taciz yok. o konuda yüklenme niyetim yok ama neden yani neden? neden kendinize hakim olma probleminiz var?
çok saçma.

gayet normal bir tiptir.

bildiğim kadarıyla gözlüğün adı “güneş gözlüğü”,
“yaz gözlüğü” falan değil.*

vurulmuşum...
dağların kuytuluk bir boğazında,
vakitlerden bir sabah namazında,
yatarım; kanlı, upuzun.

vurulmuşum;
düşüm gecelerden kara.
bir hayra yoranım çıkmaz,
canım alırlar ecelsiz,
sığdıramam kitaplara.

kirvem, hallarımı aynı böyle yaz;
rivayet sanılır belki.
gül memeler değil,
domdom kurşunu paramparça ağzımdaki.

üzerinde meyve var mı yok mu?
varsa ağaca çıkma ile ilgili plan yapmaca.
sonra artık o meyve düşünsün.
ağaçta tüm manzaraya bakarak meyve yemenin tadı,
ne benzer başka şeye.

ferhan şensoy'un gündeste, gecedeste ve dündeste'den sonraki dördüncü şiir kitabı. bugün itibariyle raflarda yerini almıştır.

bugün de varoş olduk çok şükür