izlerken huzur bulduğum çizgi film, izlerken çocuk ruhuna kapılıp kendimi içine fırlatıyorum.

t: daha çok caner özyurtlu'nun "derdimi duvarlara anlatacağıma ünlülere anlatayım bari" düşüncesiyle başladığını varsaydığım* neysene adlı youtube kanalındaki üç-beş konseptten en fazla ilgi göreni.

güldürüyor, boş yapıyor, nadirattan üzüyor*. yer yer arkada bir şeyler ötsün babında dinlenebilir, yer yer de sıkabilir. ünlüler elemanın programında daha bir rahat gibi, ki bu da iyi bir özellik. sonuç: sarıyor.

en son gelen konuk hasibe eren'le yapılan lakırdı buradan

türk sanat müziği sanatçısı, 1963 doğumlu sanatçı yakalandığı kemik iliği kanserine yenik düşerek bugün hayatını kaybetmiş.

benim için "gel gönlümü yerden yere vurma güzel ne olursun" şarkısı hiç ondan güzel söyleyen yoktu.

öğrencilerimin yaptığı aptalca ama bir o kadar da tatlı dalgınlık: öğretmene anne demek.
aynı minvalde bir gün çocukken ben de evde bir şey söylemek için parmak kaldırmıştım.

rasyonel bir sebepten başlamaz bu.
sırf birileri sevdiği için sen de seversin. bir şekilde seven birileri sebep olur.
zaten çocuksundur. ben bu şeyi neden seviyorum da demezsin. sevmeye devam edersin.
maçları dört gözle beklersin. gol olur havalara uçarsın, yenilir kahrolursun.
maç ne kadar önemliyse sevincin de üzüntün de o kadar büyük olur.
ama en son şunu söylersin: yensen de yenilsen de kalbim hep senle!

futbol için duygu patlaması yaşayan insan normal bir insandır. tıpkı bu insanları anlamayanlar gibi.
normal olmayan işin dozunu kaçıranlardır.
bu insanlar ise her yerde her konuda işin dozunu kaçırırlar. kanımca futbol bu noktada günah keçisi ilan ediliyor.

ne mutlu takımını gönülden tutan taraftarlara!

beşiktaş'ı şampiyonluğundan dolayı kutlarım.

hiç geçmeyendir. üzerine yapışır geçmiş. tabi seni sen yapandır bir yandan. acılarını, sevinçlerini sakladığın zaman dilimidir. ama orada takılı kalmak seni diplere doğru çeker. yapılması gereken, geçmişten ders alıp şimdiyi ve geleceği güzel kılmaya çalışmaktır.

sözlüğün kapısı kapanmadan (yüzüme kapatılmasından hoşlanmam) mahlasımı toplayıp giderim buralardan. vişne değil kiraz ağacı dikerim. kuzguncuğun adını anmam bir daha. niye mi? bana her şey sözlüğü hatırlatır.*

dün bu vakitler *

hızlı tüketilen içkileri neredeyse tamamen bırakıp, dostlarla rakı sofrasının, sevdiğim kadınla şarap masasının daha çok keyif verir olması.

nat nat nat çokonat

garanti bbva

sevmenin dışavurumu da zamanla değişiyor, yapacak bir şey yok. tanzimat dönemi eserleri okuyorum da, bir kadın/erkeği 30 saniye kesip ardından aşık oluyorlar, masumane hayaller kurup evlenmek falan istiyorlar. günümüzde de birinin instagram profiline giriyorsun, aaa çok güzelmiş/yakışıklıymış diyorsun, hayaller kuruyorsun, dm atıyorsun falan fişman. hangisi daha güzel sevmek bilemedim açıkçası. hala masumane seven insanlar var, eskiden de fantezi dünyasında yaşayan insanlar da varmış. sanırım herkes istediği gibi birini bulabilir bu durumda. ya da ben saçmalıyorum şuanda, bilemedim.

15 ülkeden gelenlere pcr testi yapmazsan, tam kapanma deyip binlerce insanın şampiyonluk ve protesto için sokaklara dökülmesine izin verirsen gayet normal bir karar. iyi oldu.

yolda yürürken yanınızdan geçen insanların gözlerine salak salak bakmayın.

askerde önümüze gelenden 50 krş dilene dilene 1 kilo çilek alıp yedik 3 arkadaş. tebessüm ettiren bu değil. yaklaşık 2 saat sonra mutfakta çilek temizlemek için adam arıyorlardı. 2 kişi gittik hem temizledik hem yedik. yaşasın çilek faşizmi.

(büyük iskender ve diyojen, caspar de crayer'in çizdiği temsili resim)

ünlü filozofların yaşamları ve öğretileri adlı kitabında diogenes laertios bu olayı şöyle anlatır:
diyojen bir köşede güneşlenirken, iskender başına dikilip “dile benden ne dilersen!” dedi. o da “güneşimi engelleme yeter!” diye karşılık verdi.

bazı kaynaklarda ise olay şu şekildedir:

sinizm (kinizm) ekolünün kurucusu yunan filozof diyojen bir fıçıda yaşardı. büyük iskender güneş altında dinlenmekte olan diyojen’i ziyarete gidip ona yapabileceği bir şey olup olmadığını sorduğunda diyojen o hiçbir şekilde itiraz edilemeyen cevabını vermişti: “sizden istediğim tek şey kenara çekilmenizdir. bunu yaparsanız güneşime mani olmazsınız ve bana vermeniz mümkün olmayanı benden almamış olursunuz.” 
daha sonraları iskender bu olay üzerine “ünlü imparator büyük iskender olmasaydım 'diyojen' olmak isterdim” demiştir.

diyojen bir sürgündü, kötü bir suçla suçlanmış bir adamın oğluydu, herkes tarafından itilmiş, hakaret ve küçümseme ile karşılaşmıştı. ama onda güçlü bir irade, kararlılık ve cesaret vardı. üstelik çok iyi konuşuyordu, üstün ve pırıl pırıl bir zekâya sahipti.

diyojen, günlük yaşamında çok zaman kirli ve pis elbisesi, köpek derisine benzeyen mantosu ile dolaşır, geceleri heykel diplerinde ve sokak köşelerinde yatardı. hayatını son derece fakir olarak geçiren diyojen'in içinde yaşadığı bir fıçısı ve bir çanağı vardır. ama bir gün, çeşme başında avucu ile su içen bir çocuğu görünce, “bu çocuk bana fazladan eşyam olduğunu öğretti.” diyerek elindeki çanağı da kırıp atmıştır. diyojen, aşırı gururlu bir insandı ve herkesi küçümserdi! sıradan insanlardan nefret eder ve o derece küçük görürdü ki, dönemin atina'sında gündüz vakti elinde fenerle dolaşıp “dürüst bir adam arıyorum.” diye bağırarak atina sokaklarında dolaşmış, böylece atina’da adam görmediğini anlatmak istemiştir. platon ona “çılgın sokrates” derdi. servet ve varlık düşmanıydı, bunların erdeme ters düştüğünü iddia ederdi. zamanın felsefe okullarını da çekinmeden eleştiren bir kişiydi. günün hatiplerine, “zamanın uşakları” derdi. platon’un öğretimini, “zaman kaybettirme” olarak nitelerdi.



(dönemin atina'sında gündüz vakti fenerle dolaşıp "dürüst bir adam aradığını" söyleyen diyojen'e atfeden tablo, 1780'ler)

diyojen yoksulluk içinde yaşadığı, halka açık yerlerde yatıp kalktığı ve yiyeceğini dilenerek topladığı halde, herkesin aynı şekilde yaşaması gerektiğini savunmamıştır. kişinin en kısıtlı yaşam koşullarında bile, mutlu ve bağımsız olabileceğini göstermeyi amaçlamıştır. insanın kendi kendine yeterli olabilmesi gerektiğini savunmuştur. uygarlaşmanın getirdiği kurallara ve araçlara bağlı olan bir yaşamı reddetmiş, yaşamın doğal ve sade olması gerektiğine inanmıştır.

kendi açısından sade ve doğal, toplumsal değerler açısından ise sefil denebilecek bir yaşam sürer. ona göre, sade bir yaşam tarzı, sadelikten başka, örgütlenmiş, dolayısıyla uzlaşımsal toplumların görenek ve yasalarını da önemsememek anlamına gelir. diyojen, doğaya aykırı bir kurum olan ailenin yerini, kadınların ve erkeklerin tek bir eşe bağlı olmadığı, çocukların ise bütün toplumun sorumluluğunda bulunduğu doğal bir durumun alması gerektiğini savunmuştur.

diyojen, insan için iki disiplin kabul ediyordu:

1- ruh disiplini
2- beden disiplini

ona göre, beden disiplini jimnastikle elde edilebilirdi. ruh ise ancak erdem ile gelişebilirdi. erdemin ne olduğunu araştırmış, onun doğaya uygun yaşamak olduğunu bulmuştu. yani bir insanın erdemli olabilmesi için, doğaya uygun yaşaması gerekmekte idi. bu ise olabildiğince arzu ve ihtiyaçları azaltmak, hatta kaldırmaktan ibaretti. (sokrates’in, agora’da, “bu pazar yerinde ihtiyacım olmayan ne kadar çok şey var!” deyişini hatırlatayım.) bu nedenle refah, nezaket, güzel sanatlar ve bilim, cezalandırılmaları gereken fazlalıklardır; zenginlik, asalet ve onur, iğrenilecek şeylerdir. din ve kanunlar, politikanın icatlarıdır. evlenme ve mülkiyet kaldırılması gereken fazlalıklardır. zira doğa hükümetinde her şey ortaklaşadır: servet, kadınlar, çocuklar...

- bazı sözleri -

"adam ne vakit evlenmeli?" diye soran kişiye: genç ise, henüz evlenme zamanı gelmemiştir. ihtiyar ise, vakti geçmiştir.
- - - - - - -
bir gün çok dar bir sokakta zenginliğinden başka hiçbir şeyi olmayan kibirli bir adamla karşılaşır. ikisinden biri kenara çekilmedikçe geçmek mümkün değildir. mağrur zengin, hor gördüğü filozofa: ben bir serseriye yol vermem, der. diyojen, kenara çekilerek gayet sakin şu karşılığı verir: ben veririm!
- - - - - - -
çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.
- - - - - - -
büyük iskender, diyojen’i birbiri üstüne yığılmış insan kemikleri içinden bir şey ararken gördü ve ne yaptığını sordu. diyojen, “babanızın kemiklerini arıyorum; ama hangisinin kölelere, hangisinin babanıza ait olduğunu kestiremiyorum” dedi.
- - - - - - -
yeryüzünde en iyi şey nedir, diye sordular. “hür olmak” diye cevap verdi.
- - - - - - -
biri, diyojen'e sordu: “ne zaman yemek yemeliyim?” diyojen cevap verdi: “zengin isen, canının istediği zaman; fakir isen, bulduğun zaman.”
- - - - - - -
yunanistan’ın hangi tarafında akıllı adamlar gördüğünü sordular. “pek çok çocuk gördüm; fakat hiçbir yerde adam görmedim.” dedi.
- - - - - - -
diyojen’e bir adamın ne kadar akıllı olduğunun nasıl anlaşıldığını sordular. yanıtı kısa oldu: konuşmasından. bir soru daha sordular: “peki adam ya hiç konuşmazsa? diyojen’in yanıtı bu kez şöyle oldu: o kadar akıllı olanı henüz yok dünyada.

coca cola var mı?
ellerinde su şisesi gibi taşıdıkları cola bitmeye yakın telaşa kapılıp sordukları hayat memat meselesi olan sorulardan biridir. bu uzaktan kuzenler-kola olarak beynime kodlanmıştır.
ha so sürekli duyduğum ve duymaktan gına gelen kelimeleridir. söylemeyin dayanamıyorum, yeter..
burada böyle mi oluyor şaşkınlığı daimi surat ifadeleridir.
bir de almanya hiç iyi değil ya var. bıktım.

bildiğim ve de uyguladığım ufacık kurallardan bahsedeyim.

1) açmak üzere olunan başlığın herhangi bir kelimesi taratılır ve daha önce benzeri başlık açılmış mı, diye kontrol edilir.

2) açmak üzere olunan başlık kafada güzelce toparlanır. minimalist hikayeler gibi az laf, çok anlam kazandırılır.

3) açmak üzere olunan başlık anket/forum başlığı ise sondaki kelimeye -çoğu zaman yüklemdir bu şahıs- "-ası, -esi" eki getirilir. bu en önemli kuraldır.
"trump'ın troll olması" "urfa'ya kar yağması" örnektir.

4) başlıklara virgül, nokta, iki nokta, noktalı virgül gibi noktalama işaretleri getirilmez. getirilen noktalama işareti çoğu zaman yalnızca tırnak işaretidir. (')
başlık parantez içerebilir ancak parantezin görevi başlık tanım başlığı ise onun ne tür olduğunu belirtmektir.

5) açılacak başlık tanım başlığı ise tanımın ismi kontrol edilmelidir. kimseye yanlış bilgi vermek istemeyiz.

bu kadar. benim bildiklerim bunlardır, eğer yanlış bildiğim varsa düzeltin lütfen.

edit: imla.

--- alıntı ---

rekreasyon; yapay kurallar olmaksızın yapılan, fiziksel etkinliğe dayalı bir eğlencedir. kazanç amacı gütmeden, devamlılık zorunluluğu olmadan, kişiyi tazeleyen ve çevresiyle etkileşimini sağlayan bir zaman geçirme yoludur. iş ve kişisel zamandan arta kalan serbest zamanı kapsar. 

--- alıntı ---