zaman tüneli

"e hayvan gibi yiyorum tabi alcam" diye cevap veririm

uluslararası politikada daimi dost, daimi düşman, kardeşlik vb. tanımlar mutlak kabul edilmez. devletler, kendi ulusal çıkarlarını esas alarak kurdukları ilişkileri yine kendi çıkarları temelinde tekrar tekrar kalibre eder. uluslararası hukukta 'tanıma' ise siyasi bir kurumdur ve her şeyden önce bir 'niyet' meselesidir.

sadece okulda büyük gelecek diye ödüm patlardı.. 20 sene böyle patladı arada sırada da dayanamayıp patlamak durumunda kaldım.

belli eden kaybeder, sevdiği halde bunu sevdiğine söylemeyen kaybeder, sık sık söylemeyen kaybeder, zamanında söylemeyen kaybeder. klişeler klişeler..
ne bu yahu, zarlar hileli mi.. kaybedecek olan hep kaybediyor.. (iyi de, biliyorsunuz ki kaybetmeyenler de var.. onlar niye kaybetmiyor: klişe aforizmalara inanmadıkları için mi.)

göz kararı ölçü birimini kullanıyordur. buna iç güdüleri de eklenir.

power'da kenan tarığa diyo ki "kadınların hayır'ı şimdi değil demektir..." devamını izleyen bilir.

başta biraz ön yargılı yaklaştığım ancak şu sıralar çok sevdiğim türk girl band. özellikle son şarkıları dinledikçe sarıyor, dansları da güzel. kadınları saçma sapan şarkılarına meze eden erkek rapçilerden sıkıldığımız bu dönemde gerek stilleri, gerek dansları ve koreografileri gerekse cıvıl cıvıl enerjik ve heyecanlı oluşları ile beni neredeyse bir fan girl yapacaklar. yolları açık olur umarım, uzun soluklu olur.

evlerinize ateşler yağdırır

süpper uyu süpper dinlen

her şeye inanırım ben ömer gibi. bir mod bana gelse, çok sinsi bir sözlük çetecisi olmasına rağmen, "ben tarafsızım slife" dese, onun, ruhunu 3-5 sözlük cadalozuna, kompleks deryası ruh hastalarına sattığını bilirim ama ona inanırım. "seni çok seviyorum yaa slife, olm ne tatlı bir adamsın lan sen öyle, hep yaz sen bayılıyom sana" dese, yalan olduğunu bal gibi bilirim, yine de ona inanırım. sevgiye aç bir halim var benim. kolay kandırılıyorum. şu an biri ayak atsa, hayatta vermeyeceğini bilirim, footjob bile yapmayacağını bilirim, yine de ona inanırım. o kadar çabuk etkileniyorum ki...sanki kimse beni sevmemiş gibi, hemen ağlayıp sarılıyorum gelene. yeter ki bana, "sana hep tarafsız olacağım canım benim meleğim" desin. sorgulamıyorum onu, geçmişine bakmıyorum, kimlerle yakın, nesnel mi oluyor öznel mi, ciddi mi demiyorum. bana yalan söyleyen modun gözlerine bakıp, "tamam kiiiiii" diyorum ve gülümsüyorum ona.

çünkü sevgi bazen aptalca bir inanış değil, içimizde kalan son hamsidir. evet, hamsi.

insanlar ya kilo aldığınizi söyler, ya da kilo verdiğinizi, aslında bu onları hiç ilgilendirmez ama illa ki bir kulp bulmayı severler.

biliyorum, çok yakıştı.*

olsa olsa -diyelim- işte hatırlayamadığınız o son andan hemen öncesidir. de hatırlansa ne olacak.
(narkoz uygulanırken de, size mesela 10'a kadar sayın diyorlar, biliyorsunuz ki bir kaç saniye içinde uyumuş olacaksınız. ne işinize yarıyor bu.)

dürümüm vardı, yedim.

bu mesele taksi şoförlerinde anksiyeteye sebep olmuştur çünkü çoğu taksici yapılan röportajlarda hep tetikte yaşadıklarını söylüyor. hatta şu videodaki gaspçı zombi hareketleri yapıyor zombi sesi çıkarıyor demek ki haplanmış

noir#3517596, avemaria#3518601, archie bunker aynı kimse midir?
bunlar deja vu mudur?
aynı şeyleri hisseden 'empat'lar mıdır
sinestezi mi var?

çok soru işareti kullandım glenn gould'un sandalyede oturması da sinirimi bozduğu için olabilir bu. pahalıya geldi bu entri

şu an ayakta uyuyorum ama her şey siz değerli yazarlarımız için. belediyecilik gönül işi.

2 gündür aramadığım, mail atmadığım yer kalmadı. vergi danışmanlığımı yapacak birisi arıyorum. yani keşke birisi bana bir iş verseymiş de onun dedikleri doğrultusunda çalışsaydım diyorum.* bu noktaya geldim. kendi işimin kendi patronuyum ama bu kadar da zor olabileceğini düşünmemiştim. bin defa düşünün arkadaşlar, bin defa. bir firmaya sahip olmadan önce bin defa düşünün yoksa böyle ağlanırsınız benim gibi(!).*

neyse, en son yere telefon ettiğimde kadın dedi ki: "durun, şefime sorayım." şefi geldi telefona. şefiyle konuştuk. işte ne yaptığımı söyledim. en sonunda kaç yeri aradığımı, gerçekten en yakın zamanda birisini bulmam gerektiğini ve aklımda bu soruna tik atmak istediğimi söyledim. şefin ofisine bi' 200 km uzağım. yakınlardaki vergi danışmanlarını arayınca hepsinin yeni bir müşteri alamayacak kadar dolu olduklarını söyledim... "mayıs'ın sonunda arar mısınız?" dedi en sonunda.

21 yaşımda benim üniversiteden yakınmam gerekiyor. vergi danışmanı bulamadığım için değil. teşekkürler.

kalplerinin bozuk olması,
lağım ağızlı olmaları,
yüzsüz olmaları...

erkek annelerinin öğretmesi gereken şeyler var; ev işi yapmaktan gocunmamak, hayatındaki kadına değer vermek, düşünceli olmak gibi gibi. bunların sonradan öğretilmesi çok zor.