zaman tüneli

süper bir şey. kimseyi tanımıyorsun, kimse seni tanımıyor. küfür ediyorsun bağıra bağıra kimse anlamıyor.*
her yürüdüğün sokakta yeni bir keşif yeni bir güzellik buluyorsun.
harika gerçekten.

aşırı iyi aktivite.
ben geçen kayseri'ye gittim mesela. tek değildim gerçi ama yabancı bir şehirde bilmeden dolaştık ve artık orası yabancı bir şehir değil.

yoktur.

bir süredir yoktum demişler öldü, şimdi yazsınlar bakalım kral geri döndü!”

kral değil ama neyse.

bir insanda bir hata görür söylemezseniz sizde iş yoktur, söylediniz kendini düzeltmezse onda iş yoktur demiş hazreti ömer.

biz söyleriz hatasını, düzeltip düzeltmemek ona kalmış.

dankesin, bittesin, ihlibedih haricinde gram bilmiyorum.
ama nedense alman kulturuyle gonulden bagli olduguma inaniyorum.
etrafimda da istanbul erkekten, alman lisesinden ve avusturya lisrsinden cok insan var. selam olsun! kalp.

"benim yüreğimde boylu boyunca memleketim var."

gagavuz türkçesinde tanrı/allah anlamına gelen sözcük.

çok doğru tespit .
nietzsche'nin "yığınların yüzyıllardır nedensiz inandıkları şeyleri hiç kimse nedenler yardımıyla değiştiremez" sözünü hatırlatmıştır.

alkışlayanlar, kraldan çok kralcılar, yani suçun büyüğü onlarda.

başbuğ mustafa kemal atatürk'ün günümüzdeki neoliberal islamcı yönetimleri anlattığı ve yine her zamanki gibi haklı olduğu ilgili sözüdür. fakire şükretmeyi öğreteceksin ki zenginin düzeni bozulmasın...

yahu herkes nasıl neşeli benim modum ise

hadi bluskya geçin. orası nasıl olsa kapatmaz.

di mi?!?!?!?

allah senin ömründen aldı bana verdi demiş olabilir içinden.

hâlâ akepe nın halkın iradesine saygısı olduğunu düşünen var mı?

söylemek istediklerim dolup dolup taşıyor. söylüyorum da, yazıyorum da, çiziyorum da* döndürüp döndürüp, çekip çekiştirip yapıyorum bir şeyler de rahatlayamıyorum. yorucu be annem..
ne istediğini bilmeyen birinin istediğim olmuyor demesi gibi bir şey benim ki. duygularım karmakarışık. kendimce bir şeyleri tadıyor, deneyimliyorum ama bir şey eksik kalıyor. sorun yok bu da güzel, belanı mı ararsın, mevlanı mı? ne arar sahi bu insanoğlu? ben dümdüz yaşamaktan sıkılmış olabilirim. öyle düz bir insanın dönsem ne olur acaba sorgulaması. dönek mi olayım ben ne yapayım? bir şey yok ama canım burnumda. beni tarif eden ve neden olduğunu anlayamadığım şeyi ... canım burnumda diye tabir edebiliyorum. çok uzun zamandır böyle. hayatta en çok korktuğum şey çok iyi bir şey olduğunda tepkisiz kalmak. o seviyeye gelmek istemiyorum. doğru zaman, doğru insanlar, doğru duygular, doğru anlar bunlara denk gelme ümidiyle geçti ömür halen de neyi bekleriz bilmem.. kendi doğrumun peşindeyim işte. ve gerçeğimi ararken biraz yorulmuş ve sıkılmış olabilirim.

bir tespit. hiç çenenizi boşuna yormayın, hızla uzaklaşın oradan.

buyrun benim.

kendinden vazgeç
yastığına sarıl
korkular tut
dağılsın kalbin
öl hatta orda
lanetler yağdır
beni hatırla

teoman'ın bir şarkısında geçiyor. bağışladım ben hep seni, hem seni hem kendimi, o kadar yoktun ki.

teoman'ın kendisinden vazgeçmesi olarak yorumladım ben bu bölümü. kendinden vazgeçmek ile daha iyi birine ya da kendinin daha iyi bir versiyonu olma dönüşümünü kastetmiyorum.

yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeceğim ama gitme diyen şiirdeki gibi bir kendinden vazgeçiş. varoluşsal yıkım yalanla başlar yalanla yaşamakla devam eder.