zaman tüneli

tam şu anlar. dondu ayaklarım, ıslandı. vazo olsam üşümezdim.

bazı durumları kendi başına gelmeden farkedemeyen insanlardan sanırım. olsun. herkesin kusurları vardır. zayıf yönlerinize göre değişebiliyor bu tür olgular. onun, bunun, senin, benim, herkesin vardır, başına gelmeden idrak edemediği durumları. bu gibi durumlara karşı önlem olarak : başına gelmeden de durumu anlayabilen insanların uyarılarını ciddiye almak tutumunu kullanabiliyoruz.

ben evleniyorum, siz napıyorsanız yapınız efendim.

ben de açabiliyorum. özellikle genç ve güzel kadınlar bana, teşekkürler süpermen dese keşke. o kadar mutlu ederler ki.

aslında türkiye gibi futbol fanatiklerinin olduğu yerde söylenecek şey değil ama buda benim görüşüm :
tuttuğu takım kazandığı zaman " nasıl koyduk", " nasıl şöyle yaptık ", " nasıl böyle yaptık " diyen tiplere biraz gülerek, birazda acıyarak bakıyorum. büyük çoğunluluğunun hayatta ciddi bir başarı elde edememenin ezikliğini bir şekilde başkalarının başarısından kendine pay biçerek dindirmeye çalıştığını düşünüyorum.
adam orada gol atmış, senin bunda etkin, olaya dahiliyetin ne? gol pasını sen mi verdin??? futbolcuyu sen mi yetiştirdin? yoksa kulübe milyonlar vererek o oyuncunun alınmasını mı sağladın??? en fazla aldığın bir forma, maç bileti.... sen şahıs olarak onları almasan klüp hisseder miydi?
bence gerçekten komik bir görüntü...
bu örneğin bir bankanın hisse senetlerinden bir tane alıp, sonra şubeye gidip, ben buranın sahiplerinden biriyim demek kadar saçma geliyor bana.

(bkz: otobüste açılmayan camı açan erkek)

“dışarıya çıktığımda iş dünyasının içinden geçeceğim. türk burjuvazisi falan deniyor, burjuva falan değiller.

benim durumumda açık bir hukuksuzluk var, bunu herkes görüyor. ama iş dünyasından tek bir kişi çıkıp da bu durumla ilgili tek bir kelam etmedi.” (t24)

hukuksuzluk diz boyu ve sadece kendisine yapılmadı.
son 10 yıldır hapisler siyasi suclularla dolduruluyor.
konu dönüp dolaşıp sarı öküz hikayesine geliyor.
umarım çıkınca dediğini yapar ve kismen de olsa hikayeyi değiştirir.

otobüsteki kendine güvenen birkaç erkek arkadaşın inatçı camı açamayıp babayı alıp yerine oturduktan sonra elini attığı gibi camı açtığı durumdur.otobüs ahalisi tarafından 'vooovv' çekilir

bu fikri beğenmedim. düşünmek bile istemiyorum.

kendisiyle etli ekmek sarayı açmayı düşündüğüm yazar. yer bakıyoruz. naber ortak.
edit: etli pide değil ekmek o.

ayıpsa sorma

dün de öyleydi, bir önceki gün de, yarın da öyle olacak.. ne kadar ilginç değil mi. :)
(dün ya da önceki gün neden öyleydi, öyle olmayabilir miydi, öyle olmaması için neler olmalıydı' ları kavrayıp, üzerinde düşünme ve değerlendirmeyi yapamadığınız sürece, her sabah nur topu gibi bir 'ilk gün'ünüz olacağını size müjdeleyelim de endişe etmeyin.)

iradeni kontrol altına alabilmeyi başarmak.

cevabı "sana ne!" olan soruları sormaya yarayan sihirli öbek.

"abi 60 lira fazla vermişsin geri getirdim" diyen bir otobüs kaptanı olsa mutlu olurdum.

elbette dallasa dönen sözlüğümüzde olduğunu öğrendiğim ve sözlüğümüzün arka odalarında hala dönen bişey. ama benim idolüm yıllar önce bir amerikada diğeri sanırım ispanyada olan iki kişinin sevgili olmaları. çocuk ısrar edince kız hayır diyemedim diyor. adsfafsd maalesef hayat o kadar kolay değil. uzaktan evet günü geçirmek konuşmak içn ideal belki ama devamı zor olabiliyor.

kurşun döktürmek, kahve falı bakmak, kesilen hayvanın kanını alna sürmek.

bizim ofise en az 10 tane koymuşlar. bu bir tanesi.

anlama özürlü üye sayısı en yüksek canlı türüdür.